Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! 4 overeenkomsten tussen opvoeden en leiding geven Geschreven door Roy van den Anker. LEIDING GEVEN = OPVOEDEN? Binnenkort vier ik mijn 13e verjaardag als vader. Het is niet te geloven hoe snel dat is gegaan, en wat er in die 13 jaar is gebeurd. Inmiddels ben ik drievoudig vader en heel wat ervaringen rijker. Ongeveer een zelfde periode heb ik ook een leidinggevende taak in mijn werk. Ook daar is veel gebeurd, veel geleerd, en ben ik nog lang niet klaar met leren. Al vaker heb ik mij verbaasd over de overeenkomsten tussen opvoeden van kinderen en leiding geven. Toen ik afgelopen vrijdag in gesprek was met Egon Beaart over de kunsten en lessen van leiding geven werd het me pas echt duidelijk: eigenlijk is er helemaal geen verschil wanneer je beiden in de meest effectieve en menselijke manier benadert. Reden om de belangrijkste punten op een rijtje te zetten: Wees geduldig Een kind leren fietsen vraagt geduld. Zo was het in ieder geval bij mijn kinderen. Geen van de 3 had het snel onder de knie. Zijwieltjes waren al eng, laat staan fietsen zonder die dingen. Leren dat je vooruitgaat als de trappers vooruit bewegen is een kwartje wat niet snel viel. Er zijn momenten dat ik gedacht heb “prima, dan leer je toch niet fietsen!” . Ik geloof niet dat ik het ooit hard op heb gezegd maar ik zal het gerust uitgestraald hebben. Die dagen heeft het dan ook niet gewerkt. Een kind leren fietsen heeft tijd gekost. Het was een kwestie van keer op keer opnieuw proberen, en opgeven was geen optie. Des te groter dan ook de voldoening dat het uiteindelijk bij alle 3 gelukt is. Voor de middelste heb ik zelfs hulp ingeschakeld van opa die met meer geduld en tijd er in slaagde om van een slingerend gevaar op de weg een goed fietser te maken.De parallel met leiding geven: Verwacht niet dat iemand in 1 dag leert waar je zelf ook langer over hebt gedaan om onder de knie te krijgen. Accepteer dat het herhaling vergt en veel oefening vraagt voordat iemand een nieuwe taak geroutineerd uit kan voeren. Begrijp dat het zelfs met hulpmiddelen (zijwieltjes) eng kan zijn om iets nieuws te proberen. Geef niet op, heb geduld. En begrijp dat je zelf niet altijd de juiste persoon bent om iemand anders iets nieuws te leren. Zet hulplijnen in. Je bent een voorbeeld Kinderen leren enorm veel en snel. Meer nog van de lessen op school of opvoedkundige woorden leren ze van voorbeeldgedrag. Als ouder zet je de toon en laat je met alles wat je doet zien hoe het werkt in de “grote mensen wereld”. Ik snapte niets van de fascinatie van mijn zoontje voor speelgoed mobieltjes tot iemand mij er fijntjes op wees dat hij met zijn vingers op de toetsen een exacte kopie van mij was. Het is wonderlijke en effectief wat kinderen leren door af te kijken maar soms is het zelfs eng. Ze nemen namelijk alles over, ook de slechte gewoontes. Soms lijkt het zelfs met name de slechte gewoontes…De overeenkomsten in leiding geven: Begrijp dat je zelf de toon zet. Verwacht niet dat medewerkers afspraken niet nakomen als je zelf laat zien dat dat best o.k. is. Snap dat de manier waarop jij over klanten praat, de toon zet voor hoe er met klanten wordt omgegaan. Is iedere klant belangrijk, of mag je een kritische klant best een zeikerd noemen? Doe jij alles het liefst zelf, of laat je zien dat om hulp vragen een heel effectieve manier van samenwerken is? Wees bewust van je rol Ik vind het heerlijk als mijn kinderen me de liefste vader van de wereld noemen. Met enige regelmaat krijg ik tekeningen, kaartjes of ander kunstwerken waar dat in geschreven staat, en soms vertellen ze me dat. En het is heerlijk om te horen! I’m lovin’ it! Toch zijn er momenten dat het aan mij is om nee te zeggen als ze zelf nog niet in staat zijn om de juiste keuzes te maken. Als het aan hen ligt eten we dagelijks patat, gaan ze tegelijk met hun ouders slapen, en staan we dagelijks klaar als taxichauffeur om ze naar vriendjes, balletles enz te brengen. Nee zeggen maakt je niet altijd populair, en maakt het niet altijd gezellig in huis. Toch doe ik het met regelmaat, en nog steeds blijven de tekeningen komen. Gelukkig :-)Ook als leidinggevende heb je de taak om grenzen aan te geven. Stel de kaders die nodig zijn om de zekerheid te geven dat het niet alleen op korte termijn gezellig is, maar ook op lange termijn doelen gehaald worden. En is er dan veel verschil tussen het opleveren van een goed functionerende organisatie of een stabiel gezin waar het fijn en veilig is om deel van uit te maken? Gehoorzaam of zelfstandig? Ideaal leek het me. Ooit. Gehoorzame kinderen die exact doen wat ik zeg, het liefst de eerste keer als ik iets vraag. Een soepel geoliede machine die perfect werkt zonder haperen en waar alles tijdig en binnen no time gedaan wordt. Tot dat iemand mij vroeg wat er zou gebeuren als ik er niet meer was om de taken uit te delen of bij te sturen als er iets mis loopt. Oeps. Als je kinderen opvoedt is het natuurlijk fijn als ze ‘s morgens op tijd aangekleed klaar staan om naar school te gaan, met een goed gevulde maag omdat ze op tijd zijn opgestaan om ook nog te ontbijten. Nog fijner is het als ze weten waarom iets belangrijk is en ook als opstandige tiener, of als zelfstandig wonend mens zelf de juiste keuzes weten te maken. Wil je dat je kind op zaterdagavond op tijd thuis is, of wil je gerust kunnen slapen omdat je weet dat jouw kind gezond verstand heeft en niet in zeven sloten tegelijk loopt?Er is maar 1 manier om dat voor elkaar te krijgen. Vertel niet wat er gedaan moet worden, maar waarom. En boven alles: geef ze de kans om het zelf uit te vinden. Laat ze die ervaring opdoen nu jij er nog bij bent om als vangnet te fungeren als het mis gaat.De vergelijking met leiding geven gaat ook hier snel op. Wordt er in jouw team hard gewerkt, maar alleen zolang je aanwezig bent? Of wordt je met regelmaat verrast door eigen initiatief en doelen die voorbij geschoten worden? Mogen medewerkers zelfstandig beslissingen nemen, zelfs als de kans aanwezig is dat er fouten gemaakt worden? Is er ruimte om te leren? Durf je het aan om vervangbaar of zelfs niet nodig te zijn? Er zijn vast nog meer overeenkomsten. Deel je ze? Wat zijn jouw ervaringen? .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

4 overeenkomsten tussen opvoeden en leiding geven

opvoedenleiderschapLEIDING GEVEN = OPVOEDEN?

Binnenkort vier ik mijn 13e verjaardag als vader. Het is niet te geloven hoe snel dat is gegaan, en wat er in die 13 jaar is gebeurd. Inmiddels ben ik drievoudig vader en heel wat ervaringen rijker.

Ongeveer een zelfde periode heb ik ook een leidinggevende taak in mijn werk. Ook daar is veel gebeurd, veel geleerd, en ben ik nog lang niet klaar met leren.

Al vaker heb ik mij verbaasd over de overeenkomsten tussen opvoeden van kinderen en leiding geven. Toen ik afgelopen vrijdag in gesprek was met Egon Beaart over de kunsten en lessen van leiding geven werd het me pas echt duidelijk: eigenlijk is er helemaal geen verschil wanneer je beiden in de meest effectieve en menselijke manier benadert.

Reden om de belangrijkste punten op een rijtje te zetten:

Wees geduldig

Een kind leren fietsen vraagt geduld. Zo was het in ieder geval bij mijn kinderen. Geen van de 3 had het snel onder de knie. Zijwieltjes waren al eng, laat staan fietsen zonder die dingen. Leren dat je vooruitgaat als de trappers vooruit bewegen is een kwartje wat niet snel viel. Er zijn momenten dat ik gedacht heb “prima, dan leer je toch niet fietsen!” . Ik geloof niet dat ik het ooit hard op heb gezegd maar ik zal het gerust uitgestraald hebben. Die dagen heeft het dan ook niet gewerkt. Een kind leren fietsen heeft tijd gekost. Het was een kwestie van keer op keer opnieuw proberen, en opgeven was geen optie. Des te groter dan ook de voldoening dat het uiteindelijk bij alle 3 gelukt is. Voor de middelste heb ik zelfs hulp ingeschakeld van opa die met meer geduld en tijd er in slaagde om van een slingerend gevaar op de weg een goed fietser te maken.
De parallel met leiding geven: Verwacht niet dat iemand in 1 dag leert waar je zelf ook langer over hebt gedaan om onder de knie te krijgen. Accepteer dat het herhaling vergt en veel oefening vraagt voordat iemand een nieuwe taak geroutineerd uit kan voeren. Begrijp dat het zelfs met hulpmiddelen (zijwieltjes) eng kan zijn om iets nieuws te proberen. Geef niet op, heb geduld. En begrijp dat je zelf niet altijd de juiste persoon bent om iemand anders iets nieuws te leren. Zet hulplijnen in.

Je bent een voorbeeld

Kinderen leren enorm veel en snel. Meer nog van de lessen op school of opvoedkundige woorden leren ze van voorbeeldgedrag. Als ouder zet je de toon en laat je met alles wat je doet zien hoe het werkt in de “grote mensen wereld”. Ik snapte niets van de fascinatie van mijn zoontje voor speelgoed mobieltjes tot iemand mij er fijntjes op wees dat hij met zijn vingers op de toetsen een exacte kopie van mij was. Het is wonderlijke en effectief wat kinderen leren door af te kijken maar soms is het zelfs eng. Ze nemen namelijk alles over, ook de slechte gewoontes. Soms lijkt het zelfs met name de slechte gewoontes…
De overeenkomsten in leiding geven: Begrijp dat je zelf de toon zet. Verwacht niet dat medewerkers afspraken niet nakomen als je zelf laat zien dat dat best o.k. is. Snap dat de manier waarop jij over klanten praat, de toon zet voor hoe er met klanten wordt omgegaan. Is iedere klant belangrijk, of mag je een kritische klant best een zeikerd noemen? Doe jij alles het liefst zelf, of laat je zien dat om hulp vragen een heel effectieve manier van samenwerken is?

Wees bewust van je rol

Ik vind het heerlijk als mijn kinderen me de liefste vader van de wereld noemen. Met enige regelmaat krijg ik tekeningen, kaartjes of ander kunstwerken waar dat in geschreven staat, en soms vertellen ze me dat. En het is heerlijk om te horen! I’m lovin’ it! Toch zijn er momenten dat het aan mij is om nee te zeggen als ze zelf nog niet in staat zijn om de juiste keuzes te maken. Als het aan hen ligt eten we dagelijks patat, gaan ze tegelijk met hun ouders slapen, en staan we dagelijks klaar als taxichauffeur om ze naar vriendjes, balletles enz te brengen. Nee zeggen maakt je niet altijd populair, en maakt het niet altijd gezellig in huis. Toch doe ik het met regelmaat, en nog steeds blijven de tekeningen komen. Gelukkig :-)
Ook als leidinggevende heb je de taak om grenzen aan te geven. Stel de kaders die nodig zijn om de zekerheid te geven dat het niet alleen op korte termijn gezellig is, maar ook op lange termijn doelen gehaald worden. En is er dan veel verschil tussen het opleveren van een goed functionerende organisatie of een stabiel gezin waar het fijn en veilig is om deel van uit te maken?

Gehoorzaam of zelfstandig?

Ideaal leek het me. Ooit. Gehoorzame kinderen die exact doen wat ik zeg, het liefst de eerste keer als ik iets vraag. Een soepel geoliede machine die perfect werkt zonder haperen en waar alles tijdig en binnen no time gedaan wordt. Tot dat iemand mij vroeg wat er zou gebeuren als ik er niet meer was om de taken uit te delen of bij te sturen als er iets mis loopt. Oeps. Als je kinderen opvoedt is het natuurlijk fijn als ze ‘s morgens op tijd aangekleed klaar staan om naar school te gaan, met een goed gevulde maag omdat ze op tijd zijn opgestaan om ook nog te ontbijten. Nog fijner is het als ze weten waarom iets belangrijk is en ook als opstandige tiener, of als zelfstandig wonend mens zelf de juiste keuzes weten te maken. Wil je dat je kind op zaterdagavond op tijd thuis is, of wil je gerust kunnen slapen omdat je weet dat jouw kind gezond verstand heeft en niet in zeven sloten tegelijk loopt?
Er is maar 1 manier om dat voor elkaar te krijgen. Vertel niet wat er gedaan moet worden, maar waarom. En boven alles: geef ze de kans om het zelf uit te vinden. Laat ze die ervaring opdoen nu jij er nog bij bent om als vangnet te fungeren als het mis gaat.
De vergelijking met leiding geven gaat ook hier snel op. Wordt er in jouw team hard gewerkt, maar alleen zolang je aanwezig bent? Of wordt je met regelmaat verrast door eigen initiatief en doelen die voorbij geschoten worden? Mogen medewerkers zelfstandig beslissingen nemen, zelfs als de kans aanwezig is dat er fouten gemaakt worden? Is er ruimte om te leren? Durf je het aan om vervangbaar of zelfs niet nodig te zijn?

Er zijn vast nog meer overeenkomsten. Deel je ze? Wat zijn jouw ervaringen?


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Roy van den Anker
Geschreven door Roy van den Anker
Blogger
advertentie lb > 4 overeenkomsten tussen opvoeden en leiding geven | leiderschap
advertentie lmb > 4 overeenkomsten tussen opvoeden en leiding geven | leiderschap
mark's Profielfoto
mark antwoordt op het onderwerp: #855 3 jaren 4 maanden geleden
mooi verhaal,
Ik probeer inderdaad leiding te geven aan mijn kinderen en mn personeel op te voeden. Misschien eens omdraaien!
groet,
Yvvdu's Profielfoto
Yvvdu antwoordt op het onderwerp: #850 3 jaren 4 maanden geleden
Roy, wat een mooi artikel heb je geschreven en ook zo herkenbaar. Ik leer ook iedere dag van mijn 5 kinderen, want een mooiere spiegel kan je voor jezelf niet organiseren. Kinderen zijn ook zo eerlijk en geven feedback gewoon vanuit hun hart en daarmee krijg je een zeer authentieke reactie en daar kan je als ouder enorm je voordeel mee doen. En die tekeningen en die lieve woorden ondanks het stellen van de grenzen en het bieden van duidelijkheid ook zo herkenbaar. Gelukkig maar! Het gaat inderdaad met vallen en opstaan, want je kan ook weleens boos worden, omdat ze niet luisteren naar iets wat toch al een tijd in het het gezin een afspraak is en als je ze daar op wijst, dan weten ze dat ook wel en dan is snel gezegd: hoe vaak mag ik dat dan nog zeggen tegen je? Zojuist had ik al gelijk een voorbeeld aan de hand toen mijn tweeling iets te drinken kreeg en ze met speelgoed bleven spelen en dus een van de bekers met limonade omging. Ik zag het gebeuren en werd toch ff boos. Ze mochten het zelf opruimen en dat vonden ze ook niet erg, want ze wisten het ook wel. En nu zijn ze weer lief aan het spelen en krijg ik ook een knuffel. Ook tijd terug gelezen van onderzoek van Berthold Gunster op welke 3 uitgangspunten hij uitkwam van opvoeden en leidinggeven. En het zal je niet verbazen dat wij als volwassenen of medewerkers dezelfde behoeften hebben. Kinden willen namelijk maar 3 dingen: 1. ERKENNING (ik mag zijn wie ik ben, voelen wat ik voel en ik hoef niet te voldoen aan verwachtingen van anderen), 2. AUTONOMIE (ze willen zelf beslissen en zelf bepalen) en 3. BEVESTIGING (van hun talenten, gebaseerd op realiteit (dus niet steeds de hemel in prijzen), zodat ze vertrouwen krijgen in hun eigen kunnen). Duidelijk dat wij ook graag erkenning willen om wie we zijn, wij allemaal prima in staat zijn om zelf besluiten te nemen en ook graag af en toe een compliment willen als we het goed doen. Opvoeden tot zelfstandigheid gaat dus over leiding nemen en leiding nemen, maar zoals met alles is het vinden van balans hierin voor iedere ouder een zoektocht. Het ene kind is ook het andere niet, want ook kinderen verschillen enorm in hoeveelheid zelfstandigheid die ze aan kunnen. En dan wordt samen leren met je kind daarin een leuke gezamenlijke zoektocht en kom je er vanzelf achter wat past bij jou en bij je kind! Dank, Roy voor het artikel!

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.