Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! Geschreven door Richard van der Lee. Even wat folklore. Wie kent het verhaal niet. Hans Brinker die een klein gaatje in de grote dijk ziet en met ziel, zaligheid en natuurlijk zijn beroemde vinger het land beschermd tegen het dreigende water! Een mooi verhaal over een held met een positieve insteek. De Tayloristen In veel profit en non-profit organisaties gebeurt op allerlei hiërarchische niveaus eigenlijk hetzelfde alleen dan met een minder positieve uitkomst. Hier lopen namelijk nog cohorten met managers en andere bureaucratische denkers rond, die te beschouwen zijn als controlefreaks pur sang en de zuivere erfgenamen zijn van Taylor en consorten. Zij verspillen van talent, energie en vooral tijd van zichzelf en anderen door het halsstarrig tegenhouden van de zee vol met talent die tegen de opgeworpen beschermingsdijken van organisaties aan beukt. Eigenlijk is het een strijd die bij voorbaat al verloren is alleen schijnen deze Tayloristen, die nog te regelmatig de scepter zwaaien binnen organisatiestructuren die er uitzien als een kerstboom, dat niet te begrijpen. Het advies aan hen: Kijk om je heen! Het is een gegeven dat mensen in de wereld van nu anders denken en handelen dan pakweg 50-100 jaar geleden en de ontwikkelingen op dit gebied verspreiden zich als een niet meer tegen te houden olievlek. "Verandering is geen bedreiging maar een kans!" De regie door angst Dat leiderschap te maken heeft met het dienen van anderen, in combinatie met begrippen als transparantie, communiceren, integriteit, hiërarchie en ook het ontplooien van het eigen talent, is echter nog onvoldoende tot de harten en hersens van deze 'lijders' doorgedrongen. De vraag is echter wat deze dames en heren beweegt om zo halsstarrig vast te houden aan het verleden oftewel de vinger in de dijk te houden? Los van achterhaalde ideeën over organisatievormen heeft dit op persoonlijk niveau voornamelijk te maken met de angst om de regie los te laten en daarmee een gebrek aan vertrouwen in de capaciteiten van de mens om hen heen, waarbij ook een link te leggen is met zelfvertrouwen. Want stel je nu eens voor dat mensen in organisaties en bijvoorbeeld ook kinderen in het onderwijs hun talenten echt mogen en gaan benutten buiten de verstikkende kaders, waarbij ook nog eens maximaal gebruik wordt gemaakt van de technologische hulpmiddelen die beschikbaar zijn! Naar het gevoel van de Tayloristen zal dan een schijnbaar oncontroleerbare beweging op gang komen en dit is een niet voor te stellen Apocalyps. Het einde der tijden als nachtmerrie voor de controlefreak! Dit alles past niet binnen het stramien van control in de slechte zin van het woord en het voorgeprogrammeerde denken van ‘moeten en niet kunnen’. Binnen deze mindset is fouten maken ‘not done’ en leren en ontwikkelen een vooraf uitgestippelde route die zoveel mogelijk standaard dient te worden ingericht. Dus geen rekening houden met het afstemmen van leer en ontwikkelpaden op het individu, fouten niet zien als leermoment en controles en toetsen ophemelen tot ‘het panacee’. Nee, deze veranderingen zijn eng, bedreigen de eigen positie en kunnen ook nog eens zorgen voor een onzekere persoonlijke en financiële toekomst. Het gevolg is een totale verkramping en weerstand tegen het onvermijdelijke. Controles worden opgevoerd, het aanleggen van noodverbanden en rennen om brandjes te blussen wordt tot kunst verheven en de mens blijft slechts een getal middels een vermelding in een spreadsheet. ‘Nadenken over oorzaken waarom de dingen zijn zoals ze zijn’, ‘bijdragen aan de transformatie naar rolgebonden leiderschap’, ‘accepteren dat verandering een continu gegeven is en zorgt voor kansen’ is allemaal noodzakelijk alleen gebeurt dit onvoldoende of zelfs niet omdat het afwijkt van de standaard die al jaren gewoon is! Op zich ook logisch want velen zijn opgevoed in de leer van Taylor en consorten en in het onderwijs gaat dit feitelijk nog verder terug. Denk anders! Wees een held! Waar het uiteindelijk om draait is het accepteren van andersdenken en het benutten van diversiteit! Het achterlaten van ingesleten patronen die niet meer passend zijn in de huidige dynamische wereld! Dit begint met het geven van ruimte aan de kracht en het talent van HET ORGANISME dat zich op deze aardbol optimaal aan veranderende omstandigheden kan aanpassen, namelijk de mens. En het benutten van deze kracht zal niet gebeuren door strak te kaderen maar juist door los te laten. Kortom, wees als leider een held zoals Hans Brinkers maar dan door het tegenovergestelde te doen! Laat los! Haal die vinger uit de dijk en laat je binnen organisaties en onderwijs meevoeren op een zee vol talent! Het afschudden van het juk van het denken in hokjes en command & control is niet een desastreus einde. Nee, het slechts een mooi begin van de nieuwe realiteit met mensen die gezamenlijk de samenleving en dus ook organisaties duurzaam en succesvol maken! .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen!

Geschreven door Richard van der Lee. Geplaatst op 04 maart 2014.
Hot 7198 treffers 0 favorieten toegevoegd

hansjebrinkerEven wat folklore. Wie kent het verhaal niet. Hans Brinker die een klein gaatje in de grote dijk ziet en met ziel, zaligheid en natuurlijk zijn beroemde vinger het land beschermd tegen het dreigende water! Een mooi verhaal over een held met een positieve insteek.

De Tayloristen

In veel profit en non-profit organisaties gebeurt op allerlei hiërarchische niveaus eigenlijk hetzelfde alleen dan met een minder positieve uitkomst. Hier lopen namelijk nog cohorten met managers en andere bureaucratische denkers rond, die te beschouwen zijn als controlefreaks pur sang en de zuivere erfgenamen zijn van Taylor en consorten. Zij verspillen van talent, energie en vooral tijd van zichzelf en anderen door het halsstarrig tegenhouden van de zee vol met talent die tegen de opgeworpen beschermingsdijken van organisaties aan beukt.

Eigenlijk is het een strijd die bij voorbaat al verloren is alleen schijnen deze Tayloristen, die nog te regelmatig de scepter zwaaien binnen organisatiestructuren die er uitzien als een kerstboom, dat niet te begrijpen. Het advies aan hen: Kijk om je heen! Het is een gegeven dat mensen in de wereld van nu anders denken en handelen dan pakweg 50-100 jaar geleden en de ontwikkelingen op dit gebied verspreiden zich als een niet meer tegen te houden olievlek.

"Verandering is geen bedreiging maar een kans!"

De regie door angst

Dat leiderschap te maken heeft met het dienen van anderen, in combinatie met begrippen als transparantie, communiceren, integriteit, hiërarchie en ook het ontplooien van het eigen talent, is echter nog onvoldoende tot de harten en hersens van deze 'lijders' doorgedrongen. De vraag is echter wat deze dames en heren beweegt om zo halsstarrig vast te houden aan het verleden oftewel de vinger in de dijk te houden?

Los van achterhaalde ideeën over organisatievormen heeft dit op persoonlijk niveau voornamelijk te maken met de angst om de regie los te laten en daarmee een gebrek aan vertrouwen in de capaciteiten van de mens om hen heen, waarbij ook een link te leggen is met zelfvertrouwen. Want stel je nu eens voor dat mensen in organisaties en bijvoorbeeld ook kinderen in het onderwijs hun talenten echt mogen en gaan benutten buiten de verstikkende kaders, waarbij ook nog eens maximaal gebruik wordt gemaakt van de technologische hulpmiddelen die beschikbaar zijn! Naar het gevoel van de Tayloristen zal dan een schijnbaar oncontroleerbare beweging op gang komen en dit is een niet voor te stellen Apocalyps. Het einde der tijden als nachtmerrie voor de controlefreak!

Dit alles past niet binnen het stramien van control in de slechte zin van het woord en het voorgeprogrammeerde denken van ‘moeten en niet kunnen’. Binnen deze mindset is fouten maken ‘not done’ en leren en ontwikkelen een vooraf uitgestippelde route die zoveel mogelijk standaard dient te worden ingericht. Dus geen rekening houden met het afstemmen van leer en ontwikkelpaden op het individu, fouten niet zien als leermoment en controles en toetsen ophemelen tot ‘het panacee’. Nee, deze veranderingen zijn eng, bedreigen de eigen positie en kunnen ook nog eens zorgen voor een onzekere persoonlijke en financiële toekomst.

Het gevolg is een totale verkramping en weerstand tegen het onvermijdelijke. Controles worden opgevoerd, het aanleggen van noodverbanden en rennen om brandjes te blussen wordt tot kunst verheven en de mens blijft slechts een getal middels een vermelding in een spreadsheet. ‘Nadenken over oorzaken waarom de dingen zijn zoals ze zijn’, ‘bijdragen aan de transformatie naar rolgebonden leiderschap’, ‘accepteren dat verandering een continu gegeven is en zorgt voor kansen’ is allemaal noodzakelijk alleen gebeurt dit onvoldoende of zelfs niet omdat het afwijkt van de standaard die al jaren gewoon is! Op zich ook logisch want velen zijn opgevoed in de leer van Taylor en consorten en in het onderwijs gaat dit feitelijk nog verder terug.

Denk anders! Wees een held!

Waar het uiteindelijk om draait is het accepteren van andersdenken en het benutten van diversiteit! Het achterlaten van ingesleten patronen die niet meer passend zijn in de huidige dynamische wereld! Dit begint met het geven van ruimte aan de kracht en het talent van HET ORGANISME dat zich op deze aardbol optimaal aan veranderende omstandigheden kan aanpassen, namelijk de mens. En het benutten van deze kracht zal niet gebeuren door strak te kaderen maar juist door los te laten.

Kortom, wees als leider een held zoals Hans Brinkers maar dan door het tegenovergestelde te doen! Laat los! Haal die vinger uit de dijk en laat je binnen organisaties en onderwijs meevoeren op een zee vol talent! Het afschudden van het juk van het denken in hokjes en command & control is niet een desastreus einde. Nee, het slechts een mooi begin van de nieuwe realiteit met mensen die gezamenlijk de samenleving en dus ook organisaties duurzaam en succesvol maken!

advertentie lb > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
advertentie lmb > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap

Richard van der Lee

Auteur: Richard van der Lee

9 9945 12

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

gummen_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Het is weer eens zo’n avond. Een avond waarop ik rustig op de bank zit en onder het genot van een glas wijn nadenk over een onderwerp voor een nieuwe
snelkookpan_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Het lijkt soms net zo onontkoombaar als plakkerige kauwgom op de stoep. Je zet de televisie aan en programma’s met bekende professionals uit de wereld
Geniet_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’ Het lijkt wel of dit citaat van de bekende Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer
keuzes_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Hokjesdenken! Een fenomeen dat hardnekkig verbonden is met het doen en laten in de BV Nederland. Denk maar aan Cito-toetsen in het onderwijs. Deze zorgen
3-Aapjes-horen-zien-zwijgen_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Binnen organisaties lopen nog veel gewoontedieren rond die doen denken aan de befaamde drie aapjes van Horen, Zien en Zwijgen! Hoezo? Nu, neem als voorbeeld
fotozee_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
andersvereenvoudigen_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
“Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Hoe we ons werk eenvoudiger kunnen maken, zegt Margo (58), een van de deelnemers aan de workshop.
rochdale_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Kilian Bennebroek Gravenhorst in gesprek met René Grotendorst,voormalig voorzitter Raad van Bestuur Woningstichting Rochdale Een van de grootste fascinaties
watvindjij_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Terwijl Linda, m’n vriendin, met een jurk de paskamer inschiet bekijk ik een prachtig tas. De eigenaresse van de winkel lijkt verbaasd, totdat Linda
lostatsea_*_
Zowel over leiderschap als zelfsturende teams wordt veel nagedacht en geschreven. Het lijken eigenlijk twee kanten van dezelfde medaille te zijn. Waarom?
hond-leren_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Ik heb een hond. Om preciezer te zijn, een eigenwijs straatschoffie.   Wanneer ik met Oskar ga wandelen en ik ga een kant op die hij niet wil, zet
Wrijving_geef_glans_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Waar mensen samenwerken ontstaat vroeg of laat gedoe. Niets mis mee; een beetje wrijving geeft immers glans! Het wordt pas vervelend als de glans plaats
Beeld_blog_luisteren_*_ > Hé controlefreak! Tijd om de vinger uit de dijk te halen! | leiderschap
Leiders doen er verstandig aan goed te luisteren. Zowel vanuit respect en betrokkenheid naar degenen met wie zij werken, als om verbinding en commitment
mier_*_
Organisatieverandering, invoering van nieuwe werkwijzen, kwaliteitsverbetering, professionalisering, meer kennisdelen en samenwerken…. we hebben er allemaal

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.

×