person_outline

Lef en liefde, over leiderschap

lef-doet-leven > Lef en liefde, over leiderschap | leiderschapDe man tegenover me kijkt me ongelovig aan door zijn zwartomrande brillenglazen. “Dat woord, dat is niet professioneel”, zegt hij. We hebben het, onder het genot van een heerlijke maaltijd, over leiderschap. En ik zei net: “Liefde, daar draait het om bij leiderschap.” De man neemt de tijd om me uit te leggen waarom ik 'dat woord' nooit meer moet gebruiken. Ik luister meestal graag naar zijn ervaringen en adviezen. Dit keer kan ik er niets mee. “Als ik aan mensen leiding geef, kan ik dat alleen maar doen door een beetje van ze te houden”, hou ik vol. Hij vindt het de tijd er niet rijp voor. “Over een jaar of tien ga ik met pensioen”, zegt de man met de bril.”Als ik dan het lef heb om in mijn afscheidsspeech het woord 'liefde' te gebruiken, dan ben ik trots op mijn carrière.” Inderdaad, je hebt er lef voor nodig, om liefdevol te zijn. En lef en liefde moeten samen optrekken.

Liefde

Liefde voor de mensen waarmee ik werk, dat is een rode draad door mijn loopbaan. Als ik ergens nieuw binnenkom, zoek ik in gesprekken naar wie iemand is. Wat wil iemand over zichzelf vertellen? Welke ideeën heeft hij of zij? Waar ligt hij wakker van? Hoe ontzettend leuk is iemand eigenlijk. Dat is niet alleen kijken naar wat iemand goed kan. Het is voor mij makkelijk om van de talenten van iemand te houden. Ik zoek ook naar wat iemand niet kan. Waar liggen zijn grenzen? Waar is iemand beschadigd geraakt in zijn carrière of op een andere manier. Ik hoef de oorzaak van de butsen en barsten niet te kennen, maar ik wil wel van die butsen en barsten houden.

Ik kan ook echt verliefd worden op iemands vakmanschap. Als leidinggevende van teams waar ik inhoudelijk geen kaas van heb gegeten, is het vakmanschap van anderen voor mij heel inspirerend. Zonder de neiging om ook maar iets over te nemen, heb ik genoten van de uitleg, passie en hartstocht van theatertechnici, schoonmakers, horeca-mensen et cetera. Samen met zo'n team zoeken naar verbetering en verandering is uitdagend. Hun liefde voor hun vak is dan leidend. En sluit aan op de liefde voor mijn vak: mensen slim en innovatief hun vak laten uitoefenen en zo organisaties de toekomst tegemoet laten gaan.

Ook binnen teams en organisaties is liefde een mooie leidraad: is er respect voor elkaar? Vinden mensen elkaar leuk? Kunnen voldoende mensen de verschillen in elkaar waarderen?

Lef

Klinkt dit allemaal een beetje zoet? Dit gaat niet over management waarbij spierballen rollen. Dit gaat ogenschijnlijk niet over hoe je een stevige crisis oplost. Daar heb je lef voor nodig, zo wordt vaak gezegd. Om een crisis te bezweren moet je risico's nemen, je neemt een besluit op basis van beperkte informatie. Ook bij een grote reorganisatie moet je soms gewoon gaan lopen. Je kunt niet in planvorming blijven hangen. De wensen van mensen, voor zekerheid bijvoorbeeld, en de (financiële) doelen voor de gezonde organisatie sluiten elkaar soms uit.

Om iemand te helpen is het soms nodig diegene te spiegelen met een beeld dat hij niet graag ziet. Gewoon op het niveau van dat individu. En teams die niet functioneren hebben het nodig om dat te horen.

In een MT dat ik enige tijd begeleidde om hun samenwerking te vergroten, zat geen verandering. Afspraken werden niet nagekomen, informatie werd niet voldoende gedeeld. Tijdens onze gesprekken barstte het team uit elkaar van de goede voornemens en van het elkaar aardig vinden. Buiten de gesprekken ging iedereen zijn eigen gang en liet de rest links liggen. Ze wilden, gaven ze aan in privégesprekken, niet dat ik er wat van zei in de groep. Het zou me de kop kosten. In de eerstvolgende groepsbijeenkomst heb ik ze dat beeld teruggegeven. Afgezien van de CEO was de groep het met me eens: 'Zo doen we dat inderdaad hier.' De sessie waarin ik het beeld teruggaf was het begin van het einde van mijn opdracht. Omdat het het begin was van het besef dat ze anders met elkaar om wilden gaan.

Leiderschap

Dus lef is belangrijk voor leiderschap. Maar het kan niet zonder de liefde. Want bij een grote reorganisatie, gaat het uiteindelijk om mensen. Mensen die bang zijn door de reorganisatie. Dat is een bedreigende situatie, waar ze niet zomaar uit kunnen ontsnappen. Daar mag en moet je met liefde naar kijken. Door die mensen als mensen te blijven zien, met hobby's, met talenten, met hun butsen en barsten, daardoor kan je in de reorganisatie bouwen aan de toekomst. Want die mensen maken deel uit van de toekomst van de organisatie. En als jij als leider niet je liefde kunt tonen in een tijd dat het spannend is, zullen mensen je niet volgen in andere tijden. Zelf als je een medewerker moet ontslaan (als je werkelijk in de fase bent dat het niet anders kan, dat je de gesprekken over mogelijkheden samen goed hebt doorlopen) kan je dat met liefde doen. Daar moet je lef voor hebben, om zo iemand dan niet als een op te lossen probleem te zien, maar nog steeds als mens van vlees en bloed.

Ik heb wel eens iemand ontslagen omdat ik echt wist dat diegene niet zou kunnen functioneren binnen die organisatie. Het was een prachtig mens, een intrigerende vrouw met veel capaciteiten. Alleen die werden niet gevraagd door de organisatie. En wat de organisatie nodig had, kon zij niet bieden. Er zijn heel wat tranen gevloeid in het proces naar haar ontslag, we moesten immers uitzoeken waarom die misfit er was. De meeste tranen waren van haar. Haar zekerheid werd haar ontnomen. Er waren ook tranen van mij. Want om iemand die je lief hebt te zien lijden, maakt mij verdrietig. En het was het beste wat haar is overkomen, zei ze me later. Niet haar ontslag, dat nam ze me nog wel kwalijk. Maar het feit dat iemand zich zo in haar had verdiept. Daardoor was zij haar eigen talenten pas echt gaan waarderen.

Hoe ziet jouw liefhebbend leiderschap eruit?

Interessant onderwerp? Wil je meer inzicht? Kom naar de workshop! 


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger

Elke organisatie, elk team en elk mens ontwikkelt zich. Soms vraagt de buitenwacht om die aanpassing, soms komt de ontwikkeling van binnenuit. Het mooiste is als door die ontwikkeling de aanwezige talenten (nog meer) worden benut. Zo laait het vuurtje op! Ik help je graag met die ontwikkeling. In het hele traject kunnen we samen oplopen: het uitvinden van de ontwikkelopgave, het maken van een plan om tot ontwikkeling te komen en het faciliteren van die ontwikkeling. Daarvoor gebruik ik systemische technieken (opstellingen), mediation-, leiderschaps- en coachingsvaardigheden. Wat In vuur en vlam doet!

Mijn opdrachten spelen zich over het algemeen af in de cultuur sector, bij gemeenten en in het onderwijs. Hier lees je wat mensen van de samenwerking met mij vinden.

Mijn visie op leiderschap: www.in-vuur-en-vlam.nl

Voor mijn werkervaring, zie https://nl.linkedin.com/in/hettekevideler 


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.