Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! De dialoog over Samensturing, deel 5 Geschreven door Rianca Evers-den Ouden. In deel 5 van de dialoog over Samensturing ga ik natuurlijk in op de vragen van Kees. Alleen al over de impact die de dialoog kan hebben in de politiek kan ik al wel 3 blogs vullen. De nieuwe vragen wil ik niet slechts stellen aan Joop maar aan alle lezers. Voel je vrij om te reageren! Wil je niet onder dit blog reageren of weet je niet hoe dat werkt, dan kun je natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar Geef dan ook even hoe je wilt dat ik omga met je reactie. Is het een vraag aan mij, aan ons vieren of mag ik het delen zodat anderen ook weer kunnen reageren. Ook vragen die je graag behandeld zou willen zien tijdens onze workshop bij Lerende Leiders Live zijn van harte welkom! Ik kijk uit naar je reactie! De gevaarlijke dialoog De gevaarlijke dialoog is kortgezegd een dialoog waarin de sfeer van wederkerigheid wordt neergezet, terwijl het in werkelijkheid eenrichtingsverkeer is. We maken ons er allemaal wel eens aan schuldig en de vragen die we onszelf dan ook altijd moeten stellen, is m.i.: Ben ik oprecht geïnteresseerd in wat voor de ander belangrijk is? Ben ik bereid met de ander te delen wat voor mij belangrijk is? Pas als je op deze vragen een bevestigend antwoord kunt geven, ben je in staat een ware dialoog aan te gaan. Kun je dan anders geen interactie hebben? Zeker wel, maar wees dan duidelijk over je motieven en creëer niet de sfeer van wederkerigheid. Kees vroeg of ik het gevaar van de gevaarlijke dialoog herken in keukentafelgesprekken en gesprekken tussen leidinggevenden en medewerkers. Dat gevaar herken ik zeker! De sleutel is wat mij betreft in de zelfreflectievragen die ik hierboven al weergaf. In aansluiting daarop denk ik dat als gemeentelijk consulent of als leidinggevende heel goed moet weten welke beslisruimte je kunt en wilt geven aan de ander, en je de (scheve) hiërarchische verhouding bespreekbaar durft te maken. Als er geen ruimte is, pretendeer dan ook niet dat ie er wel is. Wees open over de mogelijkheden en (on)mogelijkheden en verbind je aan de toezeggingen die je doet. Gemakkelijk? Nou nee. Waardevol? Dat zeker! Vraag voor de lezer: in welke situaties herken jij de gevaarlijke dialoog? Welke mogelijkheden zie jij om te komen tot echte wederkerigheid? Een andere manier van kijken in organisaties. De andere manier van kijken die je in organisaties wilt in relatie tot Samensturing, begint wederom met de vraag of je kunt uitwisselen over wat voor jou en voor de ander van belang is. Leidinggevenden in dergelijke organisaties kunnen in contact met zichzelf en met ander effectief beleid maken en uitdragen. Medewerkers in organisaties waar Samensturing wordt toegepast krijgen maximale ruimte die past bij hun mogelijkheden en behoefte. Doordat op alle niveaus de dialoog wordt gevoerd, krijgen de verhoudingen verdieping en worden individuele wensen en dromen gematcht met de visie en kernwaarden van de organisatie. Dat levert een Wow-effect op: bevlogenheid krijgt ruimte en het werk verloopt efficiënter, omdat de drive klopt en de facilitering precies matcht met wat de uitvoerder nodig heeft. Wat die echt andere manier van kijken is? Ik vind het grootste verschil terug in het afstappen van het idee dat “we medewerkers mee moeten zien te krijgen met ons beleid”. In plaats daarvan bekommeren we ons primair om twee zaken: het draagvlak en de dialoog over visie en kernwaarden, en de ondersteuning op maat naar wensen en behoeften van medewerkers en teams. Want het zal u verbazen misschien, maar soms geven we echt teveel ondersteuning. En soms te weinig. En ja, dit heeft grote consequenties voor de werving en inzet van (nieuwe) medewerkers, voor het type leiderschap in deze organisatie, en voor de rol van ondersteunende diensten en informatiemanagement. Daarom is het inzetten van Samensturing als organisatieprincipe een intensief proces maar met geweldige en duurzame resultaten. Vraag voor de lezer: heb jij als medewerker een idee waar jouw organisatie voor staat? Past dit bij jouw levensmissie? Waarom wel/niet? En als je leidinggevende bent: praat eens met een aantal medewerkers over de visie en kernwaarden van je organisatie. Wat delen jullie en waarover denk je echt anders? Helpen deze gesprekken je om anders te kijken? Ik hoor het graag. En dan de politiek. Als gezegd kan ik hier wel een boek over schrijven *idee krijgt* maar ik zal hier volstaan met het antwoord op de vraag van Kees. Verbindend leiderschap en samensturing binnen politieke organisaties is absoluut een mogelijkheid, maar blijkt niet gemakkelijk door te voeren. Nog veel moeilijker is samen sturen met inwoners. Ik zie inderdaad dat er veel initiatieven ontstaan buiten de politiek en daar zitten geweldige ideeën bij. Echter, om echt te kunnen vernieuwen moet je samenwerken met de mensen binnen het huidige systeem, dus in de actieve politiek. En gelukkig zijn er ook daar steeds meer mensen te vinden die de dialoog erg belangrijk vinden. En dat is ook van de redenen waarom ik mijn blogs schrijf over nieuw leiderschap in de politiek. Wat verbindend leiderschap doet? Het voorkomt polarisering en politieke strijd, en zorgt uiteindelijk voor betere besluiten met meer draagvlak. Wat samensturing met de inwoner doet? Het vergroot de betrokkenheid, verkleint de kloof tussen politiek en bevolking en zorgt voor een gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid. Want dat is een van de elementen die belangrijk zijn voor mensen buiten de politiek. Realiseer je dat we dit systeem ook samen in stand houden, door politici af te straffen en ze weg te sturen in plaats van de gelegenheid te geven het op te lossen. Weet dat ook goedwillende politici kampen met de vooroordelen van de bevolking en dat dit het soms extra moeilijk maakt om te komen tot goede besluiten die de samenleving dienen. Samen sturen is ook samen verantwoordelijk zijn. Vraag voor de lezer: wat is jouw beeld van politici? Wat zouden zij kunnen doen om dit beeld te veranderen? En wat kun jij doen om deze verandering mogelijk te maken? .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

De dialoog over Samensturing, deel 5

dialoog > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschapIn deel 5 van de dialoog over Samensturing ga ik natuurlijk in op de vragen van Kees. Alleen al over de impact die de dialoog kan hebben in de politiek kan ik al wel 3 blogs vullen.

De nieuwe vragen wil ik niet slechts stellen aan Joop maar aan alle lezers. Voel je vrij om te reageren! Wil je niet onder dit blog reageren of weet je niet hoe dat werkt, dan kun je natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar Geef dan ook even hoe je wilt dat ik omga met je reactie. Is het een vraag aan mij, aan ons vieren of mag ik het delen zodat anderen ook weer kunnen reageren. Ook vragen die je graag behandeld zou willen zien tijdens onze workshop bij Lerende Leiders Live zijn van harte welkom! Ik kijk uit naar je reactie!

De gevaarlijke dialoog

De gevaarlijke dialoog is kortgezegd een dialoog waarin de sfeer van wederkerigheid wordt neergezet, terwijl het in werkelijkheid eenrichtingsverkeer is. We maken ons er allemaal wel eens aan schuldig en de vragen die we onszelf dan ook altijd moeten stellen, is m.i.:

  • Ben ik oprecht geïnteresseerd in wat voor de ander belangrijk is?
  • Ben ik bereid met de ander te delen wat voor mij belangrijk is?

Pas als je op deze vragen een bevestigend antwoord kunt geven, ben je in staat een ware dialoog aan te gaan. Kun je dan anders geen interactie hebben? Zeker wel, maar wees dan duidelijk over je motieven en creëer niet de sfeer van wederkerigheid.

Kees vroeg of ik het gevaar van de gevaarlijke dialoog herken in keukentafelgesprekken en gesprekken tussen leidinggevenden en medewerkers. Dat gevaar herken ik zeker! De sleutel is wat mij betreft in de zelfreflectievragen die ik hierboven al weergaf. In aansluiting daarop denk ik dat als gemeentelijk consulent of als leidinggevende heel goed moet weten welke beslisruimte je kunt en wilt geven aan de ander, en je de (scheve) hiërarchische verhouding bespreekbaar durft te maken. Als er geen ruimte is, pretendeer dan ook niet dat ie er wel is. Wees open over de mogelijkheden en (on)mogelijkheden en verbind je aan de toezeggingen die je doet. Gemakkelijk? Nou nee. Waardevol? Dat zeker!

Vraag voor de lezer: in welke situaties herken jij de gevaarlijke dialoog? Welke mogelijkheden zie jij om te komen tot echte wederkerigheid?

Een andere manier van kijken in organisaties.

De andere manier van kijken die je in organisaties wilt in relatie tot Samensturing, begint wederom met de vraag of je kunt uitwisselen over wat voor jou en voor de ander van belang is. Leidinggevenden in dergelijke organisaties kunnen in contact met zichzelf en met ander effectief beleid maken en uitdragen. Medewerkers in organisaties waar Samensturing wordt toegepast krijgen maximale ruimte die past bij hun mogelijkheden en behoefte. Doordat op alle niveaus de dialoog wordt gevoerd, krijgen de verhoudingen verdieping en worden individuele wensen en dromen gematcht met de visie en kernwaarden van de organisatie. Dat levert een Wow-effect op: bevlogenheid krijgt ruimte en het werk verloopt efficiënter, omdat de drive klopt en de facilitering precies matcht met wat de uitvoerder nodig heeft.

Wat die echt andere manier van kijken is? Ik vind het grootste verschil terug in het afstappen van het idee dat “we medewerkers mee moeten zien te krijgen met ons beleid”. In plaats daarvan bekommeren we ons primair om twee zaken: het draagvlak en de dialoog over visie en kernwaarden, en de ondersteuning op maat naar wensen en behoeften van medewerkers en teams. Want het zal u verbazen misschien, maar soms geven we echt teveel ondersteuning. En soms te weinig. En ja, dit heeft grote consequenties voor de werving en inzet van (nieuwe) medewerkers, voor het type leiderschap in deze organisatie, en voor de rol van ondersteunende diensten en informatiemanagement. Daarom is het inzetten van Samensturing als organisatieprincipe een intensief proces maar met geweldige en duurzame resultaten.

Vraag voor de lezer: heb jij als medewerker een idee waar jouw organisatie voor staat? Past dit bij jouw levensmissie? Waarom wel/niet? En als je leidinggevende bent: praat eens met een aantal medewerkers over de visie en kernwaarden van je organisatie. Wat delen jullie en waarover denk je echt anders? Helpen deze gesprekken je om anders te kijken? Ik hoor het graag.

En dan de politiek.

Als gezegd kan ik hier wel een boek over schrijven *idee krijgt* maar ik zal hier volstaan met het antwoord op de vraag van Kees. Verbindend leiderschap en samensturing binnen politieke organisaties is absoluut een mogelijkheid, maar blijkt niet gemakkelijk door te voeren. Nog veel moeilijker is samen sturen met inwoners. Ik zie inderdaad dat er veel initiatieven ontstaan buiten de politiek en daar zitten geweldige ideeën bij. Echter, om echt te kunnen vernieuwen moet je samenwerken met de mensen binnen het huidige systeem, dus in de actieve politiek. En gelukkig zijn er ook daar steeds meer mensen te vinden die de dialoog erg belangrijk vinden. En dat is ook van de redenen waarom ik mijn blogs schrijf over nieuw leiderschap in de politiek. Wat verbindend leiderschap doet? Het voorkomt polarisering en politieke strijd, en zorgt uiteindelijk voor betere besluiten met meer draagvlak. Wat samensturing met de inwoner doet? Het vergroot de betrokkenheid, verkleint de kloof tussen politiek en bevolking en zorgt voor een gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid. Want dat is een van de elementen die belangrijk zijn voor mensen buiten de politiek. Realiseer je dat we dit systeem ook samen in stand houden, door politici af te straffen en ze weg te sturen in plaats van de gelegenheid te geven het op te lossen. Weet dat ook goedwillende politici kampen met de vooroordelen van de bevolking en dat dit het soms extra moeilijk maakt om te komen tot goede besluiten die de samenleving dienen. Samen sturen is ook samen verantwoordelijk zijn.

Vraag voor de lezer: wat is jouw beeld van politici? Wat zouden zij kunnen doen om dit beeld te veranderen? En wat kun jij doen om deze verandering mogelijk te maken?


Interesting blog? Like it on Facebook, +1 on Google, Tweet it or share this article on other bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger

Rianca Evers-den Ouden (1978) is trainer, oud-gemeenteraadslid en projectmanager van het Huis van Burgerkracht. Door zaken terug te brengen tot de essentie, en in te zoomen op wat er echt nodig is wil zij mensen en werelden aan elkaar verbinden. Binnen het Huis van Burgerkracht gebruikt zij daarvoor met haar trainersteam maatwerktraining & coaching als tool, zodat de houding en vaardigheden van overheid en inwoners worden beïnvloed en versterkt, die nodig zijn voor het werkelijk samen sturen naar maatschappelijk resultaat!

Meer info: www.huisvanburgerkracht.nl


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

why-whonot_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Hebben we de vorige keer de samenwerking tussen overheid en inwoners aangevlogen vanuit het ambtelijk en politieke perspectief, dit keer doen we dat vanuit
politics_yeah_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Zoals ik al aangaf in mijn vorige blog zoomen we dit keer wat meer in op de politieke dynamiek rondom de samenwerking tussen overheid en inwoners. Gekozen
samenwerking_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
De overheid is al een tijdje bezig om zichzelf opnieuw uit te vinden. Aan de slag met burgerparticipatie, overheidsparticipatie, democratische vernieuwing
next-politiek_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
De vorige keer beloofde ik jullie dat ik wat meer zou vertellen over mijn werk voor CDA-Next. Wat is eigenlijk een next-afdeling? En waarom heeft elke
challenge-change_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
... (en dan ook nog gehoord te worden) Na mijn werk als gemeenteraadslid mag ik me nu op een hele andere manier bezighouden met het verbeteren van de
Boekpresentatie2_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Wat zijn de vragen, als je op weg bent naar nieuw leiderschap? De zestig deelnemers aan de presentatie van mijn nieuwste boek hebben hier een antwoord
Schoolschade_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Schoolschade is de term die psychologen gebruiken voor leerlingen die zodanig zijn beschadigd op het basis of voortgezet onderwijs, dat ze burn out, depressie,
weconomics-9_*_
Beste Paul, Ik heb je laatste brief met veel aandacht gelezen. Dank daarvoor! Ook ik heb het gevoel dat we de goede richting op gaan, en dat acties steeds
fotozee_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
lostatsea_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Zowel over leiderschap als zelfsturende teams wordt veel nagedacht en geschreven. Het lijken eigenlijk twee kanten van dezelfde medaille te zijn. Waarom?
hond-leren_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Ik heb een hond. Om preciezer te zijn, een eigenwijs straatschoffie.   Wanneer ik met Oskar ga wandelen en ik ga een kant op die hij niet wil, zet
Wrijving_geef_glans_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Waar mensen samenwerken ontstaat vroeg of laat gedoe. Niets mis mee; een beetje wrijving geeft immers glans! Het wordt pas vervelend als de glans plaats
Beeld_blog_luisteren_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Leiders doen er verstandig aan goed te luisteren. Zowel vanuit respect en betrokkenheid naar degenen met wie zij werken, als om verbinding en commitment
mier_*_ > De dialoog over Samensturing, deel 5 | leiderschap
Organisatieverandering, invoering van nieuwe werkwijzen, kwaliteitsverbetering, professionalisering, meer kennisdelen en samenwerken…. we hebben er allemaal

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.