Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Persoonlijk leiderschap is ook een stap terug durven doen Geschreven door Richard van der Lee. ‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’ Het lijkt wel of dit citaat van de bekende Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer dan vier eeuwen met de dag aan betekenis wint. Vraag een willekeurige medewerker of leidinggevende hoe het gaat en uitspraken als ‘het is hectisch’, ‘veel te druk’ of ‘ik heb continue een volle agenda’ komen voorbij. Hierbij moet ik bekennen dat deze uitspraken de laatste maanden ook geregeld uit mijn mond kwamen. De vraag die ik mijzelf de afgelopen weken heb gesteld is of ik niet in de befaamde valkuil ben gevallen, namelijk de valkuil van het niet maken van keuzes en het nemen van tijd. Is ‘Tijd is geld’ wel juist? Denkend aan dit laatste leg ik gelijk de link met leiderschap en talentontwikkeling. In hoeverre is het in deze tijd van onzekerheid en wantrouwen nog reëel om eens rustig achterover te leunen te reflecteren en rustig na te denken over dit soort onderwerpen? Dit zeker wanneer je bedenkt dat de opmerking ‘tijd is geld’ op dit moment ingebakken zit in het denk- en ook doe-patroon van leidinggevenden binnen organisaties? Heel plat gezegd is de vervolgvraag gelijk ‘wat levert dit dan op voor jezelf, de organisatie en uiteindelijk de klant?’ De laatst is namelijk toch ook degene die zorgt voor het mogen smeren van de boterham en ook degene die wij door interne focus maar al te vaak vergeten in het collectieve organisatiedenken en doen. De beste van de wereld Bij het benoemen van deze vragen schoot mij gelijk een inspirerend voorbeeld te binnen uit de culinaire wereld. Het befaamde en inmiddels al enige tijd gesloten restaurant ‘El Bulli’ in Spanje is jarenlang betiteld als beste restaurant van de wereld met als grote motivator chef Ferran Adrià. Ik heb mijzelf afgevraagd wat voor ‘El Bulli’ de succesfactoren waren. Het is namelijk nogal wat om jarenlang aan de wereldtop te staan, zeker gezien het feit dat reputaties in de culinaire wereld in de tijd van een spreekwoordelijke ‘zucht’ kunnen sneuvelen. Lef en visie Het antwoord vond ik in het inspirerende boek ‘Een dag bij elBulli’. Wat naar voren kwam was dat innovatie en creativiteit leidend waren in het (kook)proces en alleen het beste was goed genoeg. Tevens was het verkwikkend te lezen dat diversiteit met ‘de juiste persoon op de juiste plaats’ het uitgangspunt was, waarbij bevlogenheid en passie voor het kookvak en de klant de het eerste vereiste waren. De belangrijkste eyeopener was echter dat ‘elBulli’ ieder jaar een half jaar de deuren sloot, waarna een creatief team aan de slag ging met het ontwikkelen van nieuwe kook- en serveertechnieken. Een half jaar dicht, je kunt het bijna niet voorstellen en ik vind dit getuigen van visie en lef. Geen persoonlijk leiderschap Nu even terug naar leiderschap en talentontwikkeling. De vraag is of binnen organisaties voldoende en met de juiste mensen wordt nagedacht over deze onderwerpen. Het antwoord op deze vraag is naar mijn mening ‘nee’, wat mede veroorzaakt wordt doordat leidinggevenden en medewerkers vaak zelf ook niet de keuze (durven te) maken om na te gaan denken over hun eigen talenten en dromen en hier ook niet de ruimte voor krijgen. Daarnaast is het gebruikelijk dat trajecten op het gebied van talentontwikkeling en leiderschap het domein zijn van HRM en de top van organisaties en dit is nu juist de verkeerde doelgroep. Het talent zit veelal verborgen in de operatie, daar waar het echt gebeurt en dat wordt vaak niet (h)erkend. De juiste mensen worden dus vaak niet gefaciliteerd en dat is ‘killing’ voor organisaties en klanten. Gevolg is dat passie, talent en veel creatieve ideeën om te komen tot innovatie onder de oppervlakte blijven en nooit de klant bereiken met als eindresultaat dat klanten en ook de mensen met het benodigde talent de organisatie verlaten. Kortom, door geen persoonlijk leiderschap te tonen en dit te tolereren werken veel medewerkers en organisaties mee aan het leveren van middelmatige prestaties en dit wordt zonder morren geaccepteerd. De vraag is alleen hoelang klanten dit nog accepteren en de deze vraag stellen is gelijk een mooie kapstok voor het op gang brengen van bewustwording. Doen Kijk dus allemaal goed in de spiegel en stel de vraag of je genoegen neemt met het gemiddelde of toch streeft naar het beste, uitgaande van eigen talent, creativiteit, innovatie, passie en diversiteit. Nadenken en handelen naar aanleiding van deze vraag kost tijd op individueel en organisatieniveau maar het resultaat zal verrassend zijn. En wat ga ik hier nu zelf doen? Het was immers een hectisch jaar met het beëindigen van een dienstverband van 14 jaar bij een werkgever waar ik over het algemeen met plezier heb gewerkt. Het was ook een jaar voor het inslaan van nieuwe wegen, onder andere door het geven van presentaties en het schrijven van boeken over talent, leiderschap, organisatievernieuwing en gerelateerde onderwerpen. Een jaar van verbinding, wat mede gestalte wordt gegeven doordat ik samen met meerdere mensen het inspiratieplatform Century of Talent verder mag uitbouwen en hierdoor ‘dromen’ omzet in ‘doen’. Inspiratie, passie, verdriet, valkuilen en geluk! Alles was aanwezig in een jaar dat vooral veel energie heeft opgeleverd. Echter, dit alles is het komende jaar niet mogelijk wanneer ik nu niet even gas terugneem. Dit met het doel weer na te denken over wat ik kan, wat ik wil en waarom ik dit wil. Kortom, weer even de stip op de horizon scherp stellen en waar nodig een gewijzigde route uitstippelen. Immers, niets is in het beton gegoten in een vloeibare wereld. Maar nog veel belangrijker, ik ga daarnaast ook de batterij opladen door tijd te nemen voor het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, zoals mijn gezin, vrienden en soms ook gewoon van het ‘niets’. Jullie zullen het vast begrijpen, ik kijk nu al uit naar de komende periode waarbij het overigens jammer is dat elBulli nu gesloten is anders had ik dit ‘culinaire wonder’ met eigen ogen kunnen aanschouwen en natuurlijk proeven! Neem de tijd, geniet en in het najaar hoop ik jullie weer te mogen inspireren met een nieuwe blog .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Persoonlijk leiderschap is ook een stap terug durven doen

Richard van der Lee
Geschreven door Richard van der Lee. Geplaatst op 02-07-2014.
Hot 9108 treffers 1 favorieten toegevoegd

verbinding, inspiratie, dienend leiderschap, servant leadership, persoonlijke ontwikkeling, situationeel leiderschap, leiderschap, training, leiderschapsstijlen,persoonlijke effectiviteit, Jezelf Leiden,‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’

Het lijkt wel of dit citaat van de bekende Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer dan vier eeuwen met de dag aan betekenis wint. Vraag een willekeurige medewerker of leidinggevende hoe het gaat en uitspraken als ‘het is hectisch’, ‘veel te druk’ of ‘ik heb continue een volle agenda’ komen voorbij. Hierbij moet ik bekennen dat deze uitspraken de laatste maanden ook geregeld uit mijn mond kwamen. De vraag die ik mijzelf de afgelopen weken heb gesteld is of ik niet in de befaamde valkuil ben gevallen, namelijk de valkuil van het niet maken van keuzes en het nemen van tijd.

Is ‘Tijd is geld’ wel juist?

Denkend aan dit laatste leg ik gelijk de link met leiderschap en talentontwikkeling. In hoeverre is het in deze tijd van onzekerheid en wantrouwen nog reëel om eens rustig achterover te leunen te reflecteren en rustig na te denken over dit soort onderwerpen? Dit zeker wanneer je bedenkt dat de opmerking ‘tijd is geld’ op dit moment ingebakken zit in het denk- en ook doe-patroon van leidinggevenden binnen organisaties? Heel plat gezegd is de vervolgvraag gelijk ‘wat levert dit dan op voor jezelf, de organisatie en uiteindelijk de klant?’ De laatst is namelijk toch ook degene die zorgt voor het mogen smeren van de boterham en ook degene die wij door interne focus maar al te vaak vergeten in het collectieve organisatiedenken en doen.

De beste van de wereld

Bij het benoemen van deze vragen schoot mij gelijk een inspirerend voorbeeld te binnen uit de culinaire wereld. Het befaamde en inmiddels al enige tijd gesloten restaurant ‘El Bulli’ in Spanje is jarenlang betiteld als beste restaurant van de wereld met als grote motivator chef Ferran Adrià. Ik heb mijzelf afgevraagd wat voor ‘El Bulli’ de succesfactoren waren. Het is namelijk nogal wat om jarenlang aan de wereldtop te staan, zeker gezien het feit dat reputaties in de culinaire wereld in de tijd van een spreekwoordelijke ‘zucht’ kunnen sneuvelen.

Lef en visie

Het antwoord vond ik in het inspirerende boek ‘Een dag bij elBulli’. Wat naar voren kwam was dat innovatie en creativiteit leidend waren in het (kook)proces en alleen het beste was goed genoeg. Tevens was het verkwikkend te lezen dat diversiteit met ‘de juiste persoon op de juiste plaats’ het uitgangspunt was, waarbij bevlogenheid en passie voor het kookvak en de klant de het eerste vereiste waren. De belangrijkste eyeopener was echter dat ‘elBulli’ ieder jaar een half jaar de deuren sloot, waarna een creatief team aan de slag ging met het ontwikkelen van nieuwe kook- en serveertechnieken. Een half jaar dicht, je kunt het bijna niet voorstellen en ik vind dit getuigen van visie en lef.

Geen persoonlijk leiderschap

Nu even terug naar leiderschap en talentontwikkeling. De vraag is of binnen organisaties voldoende en met de juiste mensen wordt nagedacht over deze onderwerpen. Het antwoord op deze vraag is naar mijn mening ‘nee’, wat mede veroorzaakt wordt doordat leidinggevenden en medewerkers vaak zelf ook niet de keuze (durven te) maken om na te gaan denken over hun eigen talenten en dromen en hier ook niet de ruimte voor krijgen. Daarnaast is het gebruikelijk dat trajecten op het gebied van talentontwikkeling en leiderschap het domein zijn van HRM en de top van organisaties en dit is nu juist de verkeerde doelgroep. Het talent zit veelal verborgen in de operatie, daar waar het echt gebeurt en dat wordt vaak niet (h)erkend. De juiste mensen worden dus vaak niet gefaciliteerd en dat is ‘killing’ voor organisaties en klanten. Gevolg is dat passie, talent en veel creatieve ideeën om te komen tot innovatie onder de oppervlakte blijven en nooit de klant bereiken met als eindresultaat dat klanten en ook de mensen met het benodigde talent de organisatie verlaten. Kortom, door geen persoonlijk leiderschap te tonen en dit te tolereren werken veel medewerkers en organisaties mee aan het leveren van middelmatige prestaties en dit wordt zonder morren geaccepteerd. De vraag is alleen hoelang klanten dit nog accepteren en de deze vraag stellen is gelijk een mooie kapstok voor het op gang brengen van bewustwording.

Doen

Kijk dus allemaal goed in de spiegel en stel de vraag of je genoegen neemt met het gemiddelde of toch streeft naar het beste, uitgaande van eigen talent, creativiteit, innovatie, passie en diversiteit. Nadenken en handelen naar aanleiding van deze vraag kost tijd op individueel en organisatieniveau maar het resultaat zal verrassend zijn.

En wat ga ik hier nu zelf doen? Het was immers een hectisch jaar met het beëindigen van een dienstverband van 14 jaar bij een werkgever waar ik over het algemeen met plezier heb gewerkt. Het was ook een jaar voor het inslaan van nieuwe wegen, onder andere door het geven van presentaties en het schrijven van boeken over talent, leiderschap, organisatievernieuwing en gerelateerde onderwerpen. Een jaar van verbinding, wat mede gestalte wordt gegeven doordat ik samen met meerdere mensen het inspiratieplatform Century of Talent verder mag uitbouwen en hierdoor ‘dromen’ omzet in ‘doen’. Inspiratie, passie, verdriet, valkuilen en geluk! Alles was aanwezig in een jaar dat vooral veel energie heeft opgeleverd.

Echter, dit alles is het komende jaar niet mogelijk wanneer ik nu niet even gas terugneem. Dit met het doel weer na te denken over wat ik kan, wat ik wil en waarom ik dit wil. Kortom, weer even de stip op de horizon scherp stellen en waar nodig een gewijzigde route uitstippelen. Immers, niets is in het beton gegoten in een vloeibare wereld. Maar nog veel belangrijker, ik ga daarnaast ook de batterij opladen door tijd te nemen voor het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, zoals mijn gezin, vrienden en soms ook gewoon van het ‘niets’. Jullie zullen het vast begrijpen, ik kijk nu al uit naar de komende periode waarbij het overigens jammer is dat elBulli nu gesloten is anders had ik dit ‘culinaire wonder’ met eigen ogen kunnen aanschouwen en natuurlijk proeven!

Neem de tijd, geniet en in het najaar hoop ik jullie weer te mogen inspireren met een nieuwe blog


Richard van der Lee

Auteur: Richard van der Lee

8 23925 10

Ontwikkeling en (organisatie)vernieuwing gaan samen met het (h)erkennen van talent, persoonlijk leiderschap tonen en de stap maken van denken naar daadwerkelijk doen. Als founder van het inspiratieplatform Century of Talent en oprichter van Visie op Talent Organisatieadvies en De Alfabetboeken verbindt en inspireert Richard van der Lee mensen en organisaties om hun dromen te realiseren. Zijn uitgangspunt is hierbij: ‘Verandering begint met delen’. Lees op Linkedin meer over Richard.


 

Berichten: 6 maanden 2 weken geleden door Taco #1152
Taco's Profielfoto
Erg goed geschreven, het verwoord perfect hoe ik het ook voel. Dank voor het verwoorden en delen.
Berichten: 7 maanden 3 weken geleden door Visieoptalent #1138
Visieoptalent's Profielfoto
Beste Rianca, bedankt voor deze inspirerende reactie en het delen van jouw ervaringen. Ik wens jou ook heel veel wijsheid en vooral plezier toe in het vervolg van jouw reis en geniet van retraite. Groeten Richard

Wat vind jij? deel het met ons!
Het lijkt soms net zo onontkoombaar als plakkerige kauwgom op de stoep. Je zet de televisie aan en programma’s met bekende professionals uit de wereld
Hokjesdenken! Een fenomeen dat hardnekkig verbonden is met het doen en laten in de BV Nederland. Denk maar aan Cito-toetsen in het onderwijs. Deze zorgen
Binnen organisaties lopen nog veel gewoontedieren rond die doen denken aan de befaamde drie aapjes van Horen, Zien en Zwijgen! Hoezo? Nu, neem als voorbeeld
Afbeeldingbron: De Luisterthermometer van Harry van de Pol uit het boek 'Harthorend, luisteren voor professionals' Geïnspireerd worden! Voor de één
Ik ben over het algemeen geen fan van allerlei reality-soaps en undercoverprogramma’s. Toch kom je soms wel eens een inspirerende uitzending tegen. Een
name
Je moet een dikke huid hebben als je in de politiek gaat, werd mij verteld. Vroeg of laat krijg je een frontale aanval voor de kiezen, of fungeer je publiekelijk
name
‘wanneer je focust op balans, krijg je balans en … sta je stil’ Balans vinden in je leven, in je werk en tussen privé én werk is een bijna vanzelfsprekende
name
Veel mensen die burn-out raken, lopen vast omdat ze niet passen in een bepaalde context. Soms heeft de mismatch zelfs betrekking op de hele gevestigde
name
Zicht op Verbindend Leiderschap is niet zomaar weer een managementboek. Integendeel zelfs, dat wil het bewust niet zijn. De auteur, organisatiecoach, Dick
name
Gisteren vertelde één van mijn klanten haar vastloop-verhaal. Het verhaal dat ik al jaren hoor: steeds hetzelfde maar toch elke keer anders. Het verhaal
name
Je moet een dikke huid hebben als je in de politiek gaat, werd mij verteld. Vroeg of laat krijg je een frontale aanval voor de kiezen, of fungeer je publiekelijk
name
‘wanneer je focust op balans, krijg je balans en … sta je stil’ Balans vinden in je leven, in je werk en tussen privé én werk is een bijna vanzelfsprekende
name
Veel mensen die burn-out raken, lopen vast omdat ze niet passen in een bepaalde context. Soms heeft de mismatch zelfs betrekking op de hele gevestigde
name
Met verkiezingen weer in zicht komt de molen van beïnvloeding weer op gang. Waar laten wij ons door beïnvloeden? Wat zorgt ervoor welk hokje we op 2
name
Waarom lijkt zelfkritiek in de politiek zo ontzettend ingewikkeld (maar is het er stiekem wel) Het lijkt zo simpel. Zeg nu gewoon als politicus wat je

DonateFacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

x

donatie

x

eBook