Login
Hoofd menu

Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Persoonlijk leiderschap is ook een stap terug durven doen Geschreven door Richard van der Lee. ‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’ Het lijkt wel of dit citaat van de bekende Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer dan vier eeuwen met de dag aan betekenis wint. Vraag een willekeurige medewerker of leidinggevende hoe het gaat en uitspraken als ‘het is hectisch’, ‘veel te druk’ of ‘ik heb continue een volle agenda’ komen voorbij. Hierbij moet ik bekennen dat deze uitspraken de laatste maanden ook geregeld uit mijn mond kwamen. De vraag die ik mijzelf de afgelopen weken heb gesteld is of ik niet in de befaamde valkuil ben gevallen, namelijk de valkuil van het niet maken van keuzes en het nemen van tijd. Is ‘Tijd is geld’ wel juist? Denkend aan dit laatste leg ik gelijk de link met leiderschap en talentontwikkeling. In hoeverre is het in deze tijd van onzekerheid en wantrouwen nog reëel om eens rustig achterover te leunen te reflecteren en rustig na te denken over dit soort onderwerpen? Dit zeker wanneer je bedenkt dat de opmerking ‘tijd is geld’ op dit moment ingebakken zit in het denk- en ook doe-patroon van leidinggevenden binnen organisaties? Heel plat gezegd is de vervolgvraag gelijk ‘wat levert dit dan op voor jezelf, de organisatie en uiteindelijk de klant?’ De laatst is namelijk toch ook degene die zorgt voor het mogen smeren van de boterham en ook degene die wij door interne focus maar al te vaak vergeten in het collectieve organisatiedenken en doen. De beste van de wereld Bij het benoemen van deze vragen schoot mij gelijk een inspirerend voorbeeld te binnen uit de culinaire wereld. Het befaamde en inmiddels al enige tijd gesloten restaurant ‘El Bulli’ in Spanje is jarenlang betiteld als beste restaurant van de wereld met als grote motivator chef Ferran Adrià. Ik heb mijzelf afgevraagd wat voor ‘El Bulli’ de succesfactoren waren. Het is namelijk nogal wat om jarenlang aan de wereldtop te staan, zeker gezien het feit dat reputaties in de culinaire wereld in de tijd van een spreekwoordelijke ‘zucht’ kunnen sneuvelen. Lef en visie Het antwoord vond ik in het inspirerende boek ‘Een dag bij elBulli’. Wat naar voren kwam was dat innovatie en creativiteit leidend waren in het (kook)proces en alleen het beste was goed genoeg. Tevens was het verkwikkend te lezen dat diversiteit met ‘de juiste persoon op de juiste plaats’ het uitgangspunt was, waarbij bevlogenheid en passie voor het kookvak en de klant de het eerste vereiste waren. De belangrijkste eyeopener was echter dat ‘elBulli’ ieder jaar een half jaar de deuren sloot, waarna een creatief team aan de slag ging met het ontwikkelen van nieuwe kook- en serveertechnieken. Een half jaar dicht, je kunt het bijna niet voorstellen en ik vind dit getuigen van visie en lef. Geen persoonlijk leiderschap Nu even terug naar leiderschap en talentontwikkeling. De vraag is of binnen organisaties voldoende en met de juiste mensen wordt nagedacht over deze onderwerpen. Het antwoord op deze vraag is naar mijn mening ‘nee’, wat mede veroorzaakt wordt doordat leidinggevenden en medewerkers vaak zelf ook niet de keuze (durven te) maken om na te gaan denken over hun eigen talenten en dromen en hier ook niet de ruimte voor krijgen. Daarnaast is het gebruikelijk dat trajecten op het gebied van talentontwikkeling en leiderschap het domein zijn van HRM en de top van organisaties en dit is nu juist de verkeerde doelgroep. Het talent zit veelal verborgen in de operatie, daar waar het echt gebeurt en dat wordt vaak niet (h)erkend. De juiste mensen worden dus vaak niet gefaciliteerd en dat is ‘killing’ voor organisaties en klanten. Gevolg is dat passie, talent en veel creatieve ideeën om te komen tot innovatie onder de oppervlakte blijven en nooit de klant bereiken met als eindresultaat dat klanten en ook de mensen met het benodigde talent de organisatie verlaten. Kortom, door geen persoonlijk leiderschap te tonen en dit te tolereren werken veel medewerkers en organisaties mee aan het leveren van middelmatige prestaties en dit wordt zonder morren geaccepteerd. De vraag is alleen hoelang klanten dit nog accepteren en de deze vraag stellen is gelijk een mooie kapstok voor het op gang brengen van bewustwording. Doen Kijk dus allemaal goed in de spiegel en stel de vraag of je genoegen neemt met het gemiddelde of toch streeft naar het beste, uitgaande van eigen talent, creativiteit, innovatie, passie en diversiteit. Nadenken en handelen naar aanleiding van deze vraag kost tijd op individueel en organisatieniveau maar het resultaat zal verrassend zijn. En wat ga ik hier nu zelf doen? Het was immers een hectisch jaar met het beëindigen van een dienstverband van 14 jaar bij een werkgever waar ik over het algemeen met plezier heb gewerkt. Het was ook een jaar voor het inslaan van nieuwe wegen, onder andere door het geven van presentaties en het schrijven van boeken over talent, leiderschap, organisatievernieuwing en gerelateerde onderwerpen. Een jaar van verbinding, wat mede gestalte wordt gegeven doordat ik samen met meerdere mensen het inspiratieplatform Century of Talent verder mag uitbouwen en hierdoor ‘dromen’ omzet in ‘doen’. Inspiratie, passie, verdriet, valkuilen en geluk! Alles was aanwezig in een jaar dat vooral veel energie heeft opgeleverd. Echter, dit alles is het komende jaar niet mogelijk wanneer ik nu niet even gas terugneem. Dit met het doel weer na te denken over wat ik kan, wat ik wil en waarom ik dit wil. Kortom, weer even de stip op de horizon scherp stellen en waar nodig een gewijzigde route uitstippelen. Immers, niets is in het beton gegoten in een vloeibare wereld. Maar nog veel belangrijker, ik ga daarnaast ook de batterij opladen door tijd te nemen voor het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, zoals mijn gezin, vrienden en soms ook gewoon van het ‘niets’. Jullie zullen het vast begrijpen, ik kijk nu al uit naar de komende periode waarbij het overigens jammer is dat elBulli nu gesloten is anders had ik dit ‘culinaire wonder’ met eigen ogen kunnen aanschouwen en natuurlijk proeven! Neem de tijd, geniet en in het najaar hoop ik jullie weer te mogen inspireren met een nieuwe blog .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Richard van der Lee
Geschreven door Richard van der Lee. Geplaatst op 02-07-2014.
Hot 10508 treffers 1 favorieten toegevoegd

verbinding, inspiratie, dienend leiderschap, servant leadership, persoonlijke ontwikkeling, situationeel leiderschap, leiderschap, training, leiderschapsstijlen,persoonlijke effectiviteit, Jezelf Leiden,‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’

Het lijkt wel of dit citaat van de bekende Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer dan vier eeuwen met de dag aan betekenis wint. Vraag een willekeurige medewerker of leidinggevende hoe het gaat en uitspraken als ‘het is hectisch’, ‘veel te druk’ of ‘ik heb continue een volle agenda’ komen voorbij. Hierbij moet ik bekennen dat deze uitspraken de laatste maanden ook geregeld uit mijn mond kwamen. De vraag die ik mijzelf de afgelopen weken heb gesteld is of ik niet in de befaamde valkuil ben gevallen, namelijk de valkuil van het niet maken van keuzes en het nemen van tijd.

Is ‘Tijd is geld’ wel juist?

Denkend aan dit laatste leg ik gelijk de link met leiderschap en talentontwikkeling. In hoeverre is het in deze tijd van onzekerheid en wantrouwen nog reëel om eens rustig achterover te leunen te reflecteren en rustig na te denken over dit soort onderwerpen? Dit zeker wanneer je bedenkt dat de opmerking ‘tijd is geld’ op dit moment ingebakken zit in het denk- en ook doe-patroon van leidinggevenden binnen organisaties? Heel plat gezegd is de vervolgvraag gelijk ‘wat levert dit dan op voor jezelf, de organisatie en uiteindelijk de klant?’ De laatst is namelijk toch ook degene die zorgt voor het mogen smeren van de boterham en ook degene die wij door interne focus maar al te vaak vergeten in het collectieve organisatiedenken en doen.

De beste van de wereld

Bij het benoemen van deze vragen schoot mij gelijk een inspirerend voorbeeld te binnen uit de culinaire wereld. Het befaamde en inmiddels al enige tijd gesloten restaurant ‘El Bulli’ in Spanje is jarenlang betiteld als beste restaurant van de wereld met als grote motivator chef Ferran Adrià. Ik heb mijzelf afgevraagd wat voor ‘El Bulli’ de succesfactoren waren. Het is namelijk nogal wat om jarenlang aan de wereldtop te staan, zeker gezien het feit dat reputaties in de culinaire wereld in de tijd van een spreekwoordelijke ‘zucht’ kunnen sneuvelen.

Lef en visie

Het antwoord vond ik in het inspirerende boek ‘Een dag bij elBulli’. Wat naar voren kwam was dat innovatie en creativiteit leidend waren in het (kook)proces en alleen het beste was goed genoeg. Tevens was het verkwikkend te lezen dat diversiteit met ‘de juiste persoon op de juiste plaats’ het uitgangspunt was, waarbij bevlogenheid en passie voor het kookvak en de klant de het eerste vereiste waren. De belangrijkste eyeopener was echter dat ‘elBulli’ ieder jaar een half jaar de deuren sloot, waarna een creatief team aan de slag ging met het ontwikkelen van nieuwe kook- en serveertechnieken. Een half jaar dicht, je kunt het bijna niet voorstellen en ik vind dit getuigen van visie en lef.

Geen persoonlijk leiderschap

Nu even terug naar leiderschap en talentontwikkeling. De vraag is of binnen organisaties voldoende en met de juiste mensen wordt nagedacht over deze onderwerpen. Het antwoord op deze vraag is naar mijn mening ‘nee’, wat mede veroorzaakt wordt doordat leidinggevenden en medewerkers vaak zelf ook niet de keuze (durven te) maken om na te gaan denken over hun eigen talenten en dromen en hier ook niet de ruimte voor krijgen. Daarnaast is het gebruikelijk dat trajecten op het gebied van talentontwikkeling en leiderschap het domein zijn van HRM en de top van organisaties en dit is nu juist de verkeerde doelgroep. Het talent zit veelal verborgen in de operatie, daar waar het echt gebeurt en dat wordt vaak niet (h)erkend. De juiste mensen worden dus vaak niet gefaciliteerd en dat is ‘killing’ voor organisaties en klanten. Gevolg is dat passie, talent en veel creatieve ideeën om te komen tot innovatie onder de oppervlakte blijven en nooit de klant bereiken met als eindresultaat dat klanten en ook de mensen met het benodigde talent de organisatie verlaten. Kortom, door geen persoonlijk leiderschap te tonen en dit te tolereren werken veel medewerkers en organisaties mee aan het leveren van middelmatige prestaties en dit wordt zonder morren geaccepteerd. De vraag is alleen hoelang klanten dit nog accepteren en de deze vraag stellen is gelijk een mooie kapstok voor het op gang brengen van bewustwording.

Doen

Kijk dus allemaal goed in de spiegel en stel de vraag of je genoegen neemt met het gemiddelde of toch streeft naar het beste, uitgaande van eigen talent, creativiteit, innovatie, passie en diversiteit. Nadenken en handelen naar aanleiding van deze vraag kost tijd op individueel en organisatieniveau maar het resultaat zal verrassend zijn.

En wat ga ik hier nu zelf doen? Het was immers een hectisch jaar met het beëindigen van een dienstverband van 14 jaar bij een werkgever waar ik over het algemeen met plezier heb gewerkt. Het was ook een jaar voor het inslaan van nieuwe wegen, onder andere door het geven van presentaties en het schrijven van boeken over talent, leiderschap, organisatievernieuwing en gerelateerde onderwerpen. Een jaar van verbinding, wat mede gestalte wordt gegeven doordat ik samen met meerdere mensen het inspiratieplatform Century of Talent verder mag uitbouwen en hierdoor ‘dromen’ omzet in ‘doen’. Inspiratie, passie, verdriet, valkuilen en geluk! Alles was aanwezig in een jaar dat vooral veel energie heeft opgeleverd.

Echter, dit alles is het komende jaar niet mogelijk wanneer ik nu niet even gas terugneem. Dit met het doel weer na te denken over wat ik kan, wat ik wil en waarom ik dit wil. Kortom, weer even de stip op de horizon scherp stellen en waar nodig een gewijzigde route uitstippelen. Immers, niets is in het beton gegoten in een vloeibare wereld. Maar nog veel belangrijker, ik ga daarnaast ook de batterij opladen door tijd te nemen voor het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, zoals mijn gezin, vrienden en soms ook gewoon van het ‘niets’. Jullie zullen het vast begrijpen, ik kijk nu al uit naar de komende periode waarbij het overigens jammer is dat elBulli nu gesloten is anders had ik dit ‘culinaire wonder’ met eigen ogen kunnen aanschouwen en natuurlijk proeven!

Neem de tijd, geniet en in het najaar hoop ik jullie weer te mogen inspireren met een nieuwe blog


Richard van der Lee

Auteur: Richard van der Lee

8 30510 11

Ontwikkeling en (organisatie)vernieuwing gaan samen met het (h)erkennen van talent, persoonlijk leiderschap tonen en de stap maken van denken naar daadwerkelijk doen. Als founder van het inspiratieplatform Century of Talent en oprichter van Visie op Talent Organisatieadvies en De Alfabetboeken verbindt en inspireert Richard van der Lee mensen en organisaties om hun dromen te realiseren. Zijn uitgangspunt is hierbij: ‘Verandering begint met delen’. Lees op Linkedin meer over Richard.


 

Berichten: 9 maanden 2 weken geleden door Taco #1152
Taco's Profielfoto
Erg goed geschreven, het verwoord perfect hoe ik het ook voel. Dank voor het verwoorden en delen.
Berichten: 10 maanden 3 weken geleden door Visieoptalent #1138
Visieoptalent's Profielfoto
Beste Rianca, bedankt voor deze inspirerende reactie en het delen van jouw ervaringen. Ik wens jou ook heel veel wijsheid en vooral plezier toe in het vervolg van jouw reis en geniet van retraite. Groeten Richard

Wat vind jij? deel het met ons!
Het lijkt soms net zo onontkoombaar als plakkerige kauwgom op de stoep. Je zet de televisie aan en programma’s met bekende professionals uit de wereld
Hokjesdenken! Een fenomeen dat hardnekkig verbonden is met het doen en laten in de BV Nederland. Denk maar aan Cito-toetsen in het onderwijs. Deze zorgen
Binnen organisaties lopen nog veel gewoontedieren rond die doen denken aan de befaamde drie aapjes van Horen, Zien en Zwijgen! Hoezo? Nu, neem als voorbeeld
Afbeeldingbron: De Luisterthermometer van Harry van de Pol uit het boek 'Harthorend, luisteren voor professionals' Geïnspireerd worden! Voor de
Ik ben over het algemeen geen fan van allerlei reality-soaps en undercoverprogramma’s. Toch kom je soms wel eens een inspirerende uitzending tegen. Een
Uit onderzoek van de Erasmus Universiteit blijkt dat de kwaliteit van het werk stijgt, het ziekteverzuim daalt en het werkplezier toeneemt door teamontwikkeling.
Liefde, vergeving en verzoening Liefde, vergeving en verzoening door respectvolle erkenning en dialoog (met gepaard gaande emoties hier en daar) zijn
Een paar weken geleden heb ik een gesprek gehad met Jos de Blok, oprichter van Buurtzorg en Arko van Brakel, CEO van De Baak. De aanleiding was een uitzending
Minder moeten Ik moet meer aandacht aan mijn kinderen geven. Ik moet nog naar de sportschool. Ik moet echt naar die netwerkborrel.Ik moet nog werken vanavond.
Ik heb gisteren op linkedin een stuk van Arne Maas gelezen met als titel “De man zonder piemel”. Het krijgen van aandacht voor zijn stuk is goed gelukt.
Minder moeten Ik moet meer aandacht aan mijn kinderen geven. Ik moet nog naar de sportschool. Ik moet echt naar die netwerkborrel.Ik moet nog werken vanavond.
Waarschijnlijk hebben jullie er wel wat van mee gekregen: Het Kantelingsalfabet: Een unieke co-creatie van meer dan 100 auteurs, redacteuren en partners
Wanneer je leert houden van wat zich aandient (‘loving what is’) stap je in een andere wereld Wanneer iets niet gaat, zoals je gedacht had, ligt irritatie
Er was eens, lang, lang geleden een echtpaar. Ze verzamelden graag stenen. In de bergen, in mijnen, op verlaten weggetjes – op de meest onverwachte
“Een slecht leider wordt door het volk veracht. Een goed leider wordt door het volk geprezen.Een groot leider is iemand waarbij het volk zegt: we hebben

DonateFacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

x

donatie

x

eBook