Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet... Geschreven door Vivienne van Leuken.  Autoritair  Presentie    Strijdend  Verbindend Leiderschapsdomeinen: http://www.leiderschapsdomeinen.nl Ik weet wat jij wilt... Wat is het toch dat we blijven denken dat we kunnen bedenken wat anderen graag zouden willen? Zoals het verhaal over de Amerikaane schaatspakken. Prachtig ontworpen, maar zonder de eindgebruiker te raadplagen (lees o.a. blog van Marcel van der Loo hierover). Of de vele tweets* over de nieuwe jeugdwet, waarin consequent aandacht wordt gevraagd voor de verhalen van de -niet gehoorde- ouders. Participatie bij de start Wie zijn we toch dat we nog steeds denken dat we wel even voor de ander kunnen denken? Laatst ben ik op een congres over patiëntenparticipatie geweest. Er werden prachtige hulpmiddelen en stappenplannen gepresenteerd. Stappen waarbij zelfs het patiëntenperspectief werd meegenomen, maar dan wel vaak op het laatst. "Goh, wat vindt u er nu van?", "Oo, nou dan passen we dat wel even aan". Hoe Lean kun je zijn? Waarom niet vanaf het begin die patiënt, cliënt, eindgebruiker, werknemer, etc. betrekken? Tunnelvisie, tunnelgehoor In de coachings- en sparringgesprekken die ik voer merk ik nog vaak dat leiderschap wordt gezien als "denken voor anderen en besluiten daarover nemen". Als er al vragen worden gesteld hoe de ander tegen een zaak aan kijkt, dan is dat meer als controle of bevestiging van het eigen gelijk. Je hoort dan ook letterlijk wat je horen wilt. Tunnelgehoor zal ik maar zeggen. Mijn waarheid Onze organisaties en manier van werken zijn veelal ingericht naar de principes van het autoritaire en strijdende leiderschapsdomein, waarin 'mijn waarheid' de leidende vorm is. Ondertussen hebben we in allerlei cursussen en trainingen  geleerd hoe we dat kunnen verbloemen. Uiterst vriendelijk, meelevend en vol sympathie luister ik naar je verhaal. Ondertussen pik ik precies die termen en bewoordingen er uit die mijn verhaal ondersteunen, om tenslotte tot de conclusie te komen dat we het gaan doen zoals ik reeds had voorgesteld. Blinde vlek Ondanks allerlei ingestelde 'meedenk-commissies', klantenteams, intercollegiale vergaderingen, topoverleggen, vertrouwenspersonen, en andere afleidingsmanoeuvres blijven we voor onze waarheid gaan. Hoe kunnen we nu werkelijk eens de stap naar verbinding maken? In de literatuur en in de praktijk, zie je steeds meer ideeën hierover ontstaan. Hoe kijken we voorbij onze 'blinde vlek' zoals Otto Scharmer (TheoryU) het noemt? Volwassen leiderschap Ten eerste zullen we toch echt moeten erkennen dat we allemaal 'blinde vlekken' hebben en dat dat niet erg is. Dat het juist van inzicht, volwassenheid en leiderschap getuigt dat we dit erkennen. Je kunt immers alleen met je eigen blik naar iets kijken. Ik kan me wel inleven in de wereld van mijn zoon, maar iets werkelijk met zijn blik zien en voelen, gaat me niet lukken als vrouw van 41. Inleven is onvoldoende En beste software-ontwikkelaar, wat weet jij nu van de praktijk? Weet jij hoe het is om dagelijks achter de balie bij de gemeente gebruik te maken van de door jou ontwikkelde software? Het feit dat je de werkelijkheid van een rij ongeduldige mensen niet kent, zegt al veel. En beste arts, hoe meelevend en deskundig je ook bent, weet jij wat het werkelijk inhoudt wat de impact van mijn ziekte is op mijn leven? En beste schaatspakmaker, heb jij als eens voor de race van je leven gestaan? Een race waar je vier jaar lang alles voor hebt gegeven en gelaten? Arrogantie, onwetendheid, angst? Ik ben ondertussen al in heel wat organisaties geweest. Ik heb heel wat besluitvormingsprocessen, projectplannen en overlegstructuren gezien. Nog steeds valt het me op hoe weinig gebruik wordt gemaakt van de kennis en ervaring van de belangrijkste stakeholder. Met een beetje mazzel word je wel genoemd in het proces of plan, maar daadwerkelijk en vooral tijdig betrekken, is er vaak niet bij. Is dat arrogantie, onwetendheid of angst? Werkelijke participatie In deze tijd waarin we binnen organisaties steeds meer tegen de grenzen van onze eigen ingerichte systemen aanlopen, is de roep om nieuwe visies en toepassingen daarvan groter dan ooit. We horen kreten als "Delen is het nieuwe hebben" en "human2human". Maar wat betekent dat nu concreet? Heel eenvoudig: Erken uw blinde vlek en benoem uw belangrijkste stakeholder als belangrijkste sparringpartner. Dus cliënten in de Raad van Bestuur, gebruikers in de Raad van Toezicht, werknemers als Chief Participation Officers in het Management Team, burgers als Sparringpartner van de wetgever en kinderen in de Board of Inspiration op school. Ik heb er zin in! *) Tweet: Ik hoor steeds 1 zin overal weer terug: "Wanneer wordt er eens geluisterd (!) naar de ouders! #jeugdwet #passendonderwijs #wethouders #jggz .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet...

Geschreven door Vivienne van Leuken. Geplaatst op 15 april 2014.
Hot 4102 treffers 0 favorieten toegevoegd

 Autoritair  Presentie
  blindevlek
Strijdend  Verbindend
Leiderschapsdomeinen: http://www.leiderschapsdomeinen.nl

Ik weet wat jij wilt...

Wat is het toch dat we blijven denken dat we kunnen bedenken wat anderen graag zouden willen? Zoals het verhaal over de Amerikaane schaatspakken. Prachtig ontworpen, maar zonder de eindgebruiker te raadplagen (lees o.a. blog van Marcel van der Loo hierover). Of de vele tweets* over de nieuwe jeugdwet, waarin consequent aandacht wordt gevraagd voor de verhalen van de -niet gehoorde- ouders.

Participatie bij de start

Wie zijn we toch dat we nog steeds denken dat we wel even voor de ander kunnen denken? Laatst ben ik op een congres over patiëntenparticipatie geweest. Er werden prachtige hulpmiddelen en stappenplannen gepresenteerd. Stappen waarbij zelfs het patiëntenperspectief werd meegenomen, maar dan wel vaak op het laatst. "Goh, wat vindt u er nu van?", "Oo, nou dan passen we dat wel even aan". Hoe Lean kun je zijn? Waarom niet vanaf het begin die patiënt, cliënt, eindgebruiker, werknemer, etc. betrekken?

Tunnelvisie, tunnelgehoor

In de coachings- en sparringgesprekken die ik voer merk ik nog vaak dat leiderschap wordt gezien als "denken voor anderen en besluiten daarover nemen". Als er al vragen worden gesteld hoe de ander tegen een zaak aan kijkt, dan is dat meer als controle of bevestiging van het eigen gelijk. Je hoort dan ook letterlijk wat je horen wilt. Tunnelgehoor zal ik maar zeggen.

Mijn waarheid

Onze organisaties en manier van werken zijn veelal ingericht naar de principes van het autoritaire en strijdende leiderschapsdomein, waarin 'mijn waarheid' de leidende vorm is. Ondertussen hebben we in allerlei cursussen en trainingen  geleerd hoe we dat kunnen verbloemen. Uiterst vriendelijk, meelevend en vol sympathie luister ik naar je verhaal. Ondertussen pik ik precies die termen en bewoordingen er uit die mijn verhaal ondersteunen, om tenslotte tot de conclusie te komen dat we het gaan doen zoals ik reeds had voorgesteld.

Blinde vlek

Ondanks allerlei ingestelde 'meedenk-commissies', klantenteams, intercollegiale vergaderingen, topoverleggen, vertrouwenspersonen, en andere afleidingsmanoeuvres blijven we voor onze waarheid gaan. Hoe kunnen we nu werkelijk eens de stap naar verbinding maken? In de literatuur en in de praktijk, zie je steeds meer ideeën hierover ontstaan. Hoe kijken we voorbij onze 'blinde vlek' zoals Otto Scharmer (TheoryU) het noemt?

Volwassen leiderschap

Ten eerste zullen we toch echt moeten erkennen dat we allemaal 'blinde vlekken' hebben en dat dat niet erg is. Dat het juist van inzicht, volwassenheid en leiderschap getuigt dat we dit erkennen. Je kunt immers alleen met je eigen blik naar iets kijken. Ik kan me wel inleven in de wereld van mijn zoon, maar iets werkelijk met zijn blik zien en voelen, gaat me niet lukken als vrouw van 41.

Inleven is onvoldoende

En beste software-ontwikkelaar, wat weet jij nu van de praktijk? Weet jij hoe het is om dagelijks achter de balie bij de gemeente gebruik te maken van de door jou ontwikkelde software? Het feit dat je de werkelijkheid van een rij ongeduldige mensen niet kent, zegt al veel. En beste arts, hoe meelevend en deskundig je ook bent, weet jij wat het werkelijk inhoudt wat de impact van mijn ziekte is op mijn leven? En beste schaatspakmaker, heb jij als eens voor de race van je leven gestaan? Een race waar je vier jaar lang alles voor hebt gegeven en gelaten?

Arrogantie, onwetendheid, angst?

Ik ben ondertussen al in heel wat organisaties geweest. Ik heb heel wat besluitvormingsprocessen, projectplannen en overlegstructuren gezien. Nog steeds valt het me op hoe weinig gebruik wordt gemaakt van de kennis en ervaring van de belangrijkste stakeholder. Met een beetje mazzel word je wel genoemd in het proces of plan, maar daadwerkelijk en vooral tijdig betrekken, is er vaak niet bij. Is dat arrogantie, onwetendheid of angst?

Werkelijke participatie

In deze tijd waarin we binnen organisaties steeds meer tegen de grenzen van onze eigen ingerichte systemen aanlopen, is de roep om nieuwe visies en toepassingen daarvan groter dan ooit. We horen kreten als "Delen is het nieuwe hebben" en "human2human". Maar wat betekent dat nu concreet? Heel eenvoudig: Erken uw blinde vlek en benoem uw belangrijkste stakeholder als belangrijkste sparringpartner. Dus cliënten in de Raad van Bestuur, gebruikers in de Raad van Toezicht, werknemers als Chief Participation Officers in het Management Team, burgers als Sparringpartner van de wetgever en kinderen in de Board of Inspiration op school. Ik heb er zin in!

*) Tweet: Ik hoor steeds 1 zin overal weer terug: "Wanneer wordt er eens geluisterd (!) naar de ouders! #jeugdwet #passendonderwijs #wethouders #jggz

         
  call_white1_*_ > Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet... | leiderschap > Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet... | leiderschap Doneer call_white1_*_  
         
Wil jij ook iets bijdragen? Dat kan op verschillende manieren. Een daarvan is doneren! De donaties gebruiken wij om ons platform te bekostigen. Voegen wij als community waarde toe? Dan kun je middels een donatie iets terugdoen: ieder bedrag is welkom!

Vivienne van Leuken

Auteur: Vivienne van Leuken

11 23060 12

Wat vind jij? deel het met ons!
INFO: Je bericht wordt geplaatst als 'Gast'
Beste Paul, Dank voor je uitgebreide antwoord.In de zoektocht naar een nieuwe welvaartsmachine, een nieuw systeem, zullen de oude systeemeisen herkend
Beste Paul, Soms dan hoor je iemand over iets vertellen en dan weet je dat het goed is. Dat gevoel had ik ook toen ik jou voor het eerst hoorde praten
Soms dan hoor je iemand over iets vertellen en dan weet je dat het goed is. Dat gevoel had ik ook toen ik Paul Bessems voor het eerst hoorde praten over
Wat is het dat je als leider, management, bestuur, werkelijk wilt bereiken? Hoe vaak denken we niet het juiste te zaaien en is de oogst een tegenvaller?
Ik ben zo blij met de term ‘medisch leiderschap’! Natuurlijk is de essentie van leiderschap overal hetzelfde. Of het nu over persoonlijk leiderschap
Effectiviteit en kwetsbaarheid ……misschien niet de meest logische combinatie. En zeker niet voor leiders, die toch vooral sterk en doelgericht moeten
Waar mensen samenwerken ontstaat vroeg of laat gedoe. Niets mis mee; een beetje wrijving geeft immers glans! Het wordt pas vervelend als de glans plaats
Beste Vivienne, Bedankt voor je tweede brief. Ik denk dat je aan het fenomeen: eigen belang gaat voor gemeenschapsbelang niet direct zoveel kunt doen.
Over waarom moraal alleen niet voldoende is.
De geest is uit de fles… een Nederlands spreekwoord dat wordt gebruikt om uit te drukken dat een situatie niet meer in de hand te houden is. We zijn
Het World Café is gebaseerd op de veronderstelling dat mensen reeds in zich over de wijsheid en creativiteit beschikken om zelfs de moeilijkste uitdagingen
Via Linkedin kwam ik een afbeelding tegen die onderstaande communicatie tips weergaf.Leuk als ezelsbruggetje en zeker leerzaam!Graag wil ik ze ook hier
Afbeeldingbron: De Luisterthermometer van Harry van de Pol uit het boek 'Harthorend, luisteren voor professionals' Geïnspireerd worden! Voor de
Ik ben over het algemeen geen fan van allerlei reality-soaps en undercoverprogramma’s. Toch kom je soms wel eens een inspirerende uitzending tegen. Een
Dat de dialoog te pas en te onpas wordt gebruikt kunnen we zeer regelmatig in de nieuwsberichten lezen. Veel van die keren dat de dialoog in de tekst tevoorschijn

DonateFacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

×

eBook

×

Interessant blog? Geef iets terug: Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit artikel op Linkedin of andere bookmarking websites.