Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Foie gras Geschreven door Gerard Jans. We kennen allemaal de gruwelijke beelden van de dwangvoedering bij ganzen, om een lekkere vette foie gras te krijgen. Middels een slang wordt de gans een overdaad aan voedsel door de strot geduwd. Soms overlijdt het beest voortijdig, maar ach, dood moet hij toch. Helaas kwam dit beeld bij me op toen ik het verhaal aanhoorde van Jacob, een voormalig collega. Het ontslag was aan hem voorbijgegaan, hij had een half jaar geleden te horen gekregen dat hij zijn baan behield. Negenendertig anderen niet. "Maar ja, het werkaanbod is hetzelfde gebleven," zei hij vermoeid. Aanvankelijk enthousiasme over kennelijke waardering was snel omgeslagen in vermoeidheid en angst. Na de ontslagronde volgde een peptalk met een dreigende ondertoon. De schouders moesten eronder, het bedrijf was er nog niet bovenop. Door gelijkblijvende input was de werkdruk explosief gestegen. En zo gaan mensen weer aan het werk. Met meer taken. En als het kan nóg wat meer. Mensen worden eilanden en vechten voor hun bestaan. Met nog wat meer werk. Meer voedsel, meer vette resultaten. Nogmaals, de metafoor is walgelijk, zo ga je niet met dieren om. Maar op deze manier ga je ook niet met mensen om. Jacob was binnen een half jaar opgebrand. Burn out, burst out, en tegelijkertijd nog meer angst voor het verlies van zijn baan. Bedrijven moeten keuzes maken. Besparen op het arbeidskapitaal lijkt soms een snelle weg naar meer besparingen. Soms is dat ook zo. Zij het op korte termijn. Met het water aan de lippen kun je soms ook niet anders. En toch, juist in een tijd dat alles onder druk staat, staan ook de mensen onder druk. De mensen, die het hart van elk bedrijf vormen. Elk bedrijf. En in de crisis wordt dan de focus gelegd op het bedrijfsresultaat. De cijfers. De weg naar hógere cijfers, gewoon een rechte lijn trekken van A naar B, en alles daar ondergeschikt aan maken. Ook de mensen. Niet goed. U verwachtte het al. Niet goed omdat er heel veel mensen als Jacob rondlopen. Om bij dezelfde metafoor te blijven; geëxplodeerde mensen door een teveel aan input, zoals de meneer uit Monty Python's Flying Circus, die veel te veel at en maar voedsel aangeboden bleef krijgen. Maar ook niet goed voor dat beoogde bedrijfsresultaat. Uiteindelijk vaart niemand wel. De weg naar dat resultaat loopt altijd via mensen. En die mensen, daar wordt niet goed voor gezorgd. Mensen presteren niet beter vanuit een solo-positie. Eilandjes die niet samenwerken zijn minder, zo niet contra-productief. Angst, onzekerheid, een ongezonde interne concurrentie en een onredelijke werkdruk zijn niet bevorderlijk voor het resultaat van de groep. Van het bedrijf dus. Het volproppen van mensen met werk zal misschien enkele maanden werken. Daarna betaalt iedereen de rekening. Dus als u bezuinigt, al dan niet inclusief het personeel, hou dan die brede blik. Blijf investeren in de mensen. Neem die moeite. Het is geen softe benadering of een luxe-uitgave, die past bij betere tijden. Nee, juist nu. Juist nu moeten mensen goed samenwerken. Hou het teamgevoel. Blijf zoeken naar de dingen die goed gaan, die mensen motiveren, die mensen trots maken. Dan komt dat beste beentje voor vanuit de mensen zelf. En hou het bij een biefstukje.   .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Foie gras

FoieGrasWe kennen allemaal de gruwelijke beelden van de dwangvoedering bij ganzen, om een lekkere vette foie gras te krijgen. Middels een slang wordt de gans een overdaad aan voedsel door de strot geduwd. Soms overlijdt het beest voortijdig, maar ach, dood moet hij toch.

Helaas kwam dit beeld bij me op toen ik het verhaal aanhoorde van Jacob, een voormalig collega. Het ontslag was aan hem voorbijgegaan, hij had een half jaar geleden te horen gekregen dat hij zijn baan behield. Negenendertig anderen niet. "Maar ja, het werkaanbod is hetzelfde gebleven," zei hij vermoeid.

Aanvankelijk enthousiasme over kennelijke waardering was snel omgeslagen in vermoeidheid en angst. Na de ontslagronde volgde een peptalk met een dreigende ondertoon. De schouders moesten eronder, het bedrijf was er nog niet bovenop. Door gelijkblijvende input was de werkdruk explosief gestegen.

En zo gaan mensen weer aan het werk. Met meer taken. En als het kan nóg wat meer. Mensen worden eilanden en vechten voor hun bestaan. Met nog wat meer werk. Meer voedsel, meer vette resultaten. Nogmaals, de metafoor is walgelijk, zo ga je niet met dieren om. Maar op deze manier ga je ook niet met mensen om. Jacob was binnen een half jaar opgebrand. Burn out, burst out, en tegelijkertijd nog meer angst voor het verlies van zijn baan.

Bedrijven moeten keuzes maken. Besparen op het arbeidskapitaal lijkt soms een snelle weg naar meer besparingen. Soms is dat ook zo. Zij het op korte termijn. Met het water aan de lippen kun je soms ook niet anders. En toch, juist in een tijd dat alles onder druk staat, staan ook de mensen onder druk. De mensen, die het hart van elk bedrijf vormen. Elk bedrijf.

En in de crisis wordt dan de focus gelegd op het bedrijfsresultaat. De cijfers. De weg naar hógere cijfers, gewoon een rechte lijn trekken van A naar B, en alles daar ondergeschikt aan maken. Ook de mensen.

Niet goed. U verwachtte het al. Niet goed omdat er heel veel mensen als Jacob rondlopen. Om bij dezelfde metafoor te blijven; geëxplodeerde mensen door een teveel aan input, zoals de meneer uit Monty Python's Flying Circus, die veel te veel at en maar voedsel aangeboden bleef krijgen.

Maar ook niet goed voor dat beoogde bedrijfsresultaat. Uiteindelijk vaart niemand wel. De weg naar dat resultaat loopt altijd via mensen. En die mensen, daar wordt niet goed voor gezorgd. Mensen presteren niet beter vanuit een solo-positie. Eilandjes die niet samenwerken zijn minder, zo niet contra-productief. Angst, onzekerheid, een ongezonde interne concurrentie en een onredelijke werkdruk zijn niet bevorderlijk voor het resultaat van de groep. Van het bedrijf dus.

Het volproppen van mensen met werk zal misschien enkele maanden werken. Daarna betaalt iedereen de rekening. Dus als u bezuinigt, al dan niet inclusief het personeel, hou dan die brede blik. Blijf investeren in de mensen. Neem die moeite. Het is geen softe benadering of een luxe-uitgave, die past bij betere tijden. Nee, juist nu. Juist nu moeten mensen goed samenwerken. Hou het teamgevoel. Blijf zoeken naar de dingen die goed gaan, die mensen motiveren, die mensen trots maken. Dan komt dat beste beentje voor vanuit de mensen zelf.

En hou het bij een biefstukje.

 


Interesting blog? Like it on Facebook, +1 on Google, Tweet it or share this article on other bookmarking websites.

Gerard Jans
Geschreven door Gerard Jans
Top Blogger
advertentie lb > Foie gras | leiderschap
advertentie lmb > Foie gras | leiderschap

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

ganzenformatie_*_ > Foie gras | leiderschap
Ik sta langs de lijn bij het voetbal van mijn zoontje. Het is nog een bescheiden niveau. Gemoedelijk kijk ik toe hoe de gehele groep jongetjes en grande
busy-person_*_ > Foie gras | leiderschap
Inleiding Project- en changemanagement stammen uit een tijd dat de wereld groot was en de markt redelijkerwijs stabiel. Een bedrijf was in een duidelijke
verandermoe_*_ > Foie gras | leiderschap
De wereld wordt steeds sneller en we zijn virtueel dichterbij elkaar dan ooit. Onder invloed van elkaar, en zeker ook onder invloed van laagconjunctuur,
CorporateTeamBuilding_*_ > Foie gras | leiderschap
Boeken staan er vol van. Verhandelingen over teamwerk, leiderschapsstijlen en krachten in organisaties, die leiden tot goede prestaties. Gelukkig. Op
AuthentiekeLeidersEchteLeiders_*_ > Foie gras | leiderschap
De tijd van leiders die het klappen van de zweep hanteren bij ongehoorzaamheid is voorbij. In ieder geval formeel. Te vaak zien we nog 'bullying' praktijken
Boekpresentatie2_*_ > Foie gras | leiderschap
Wat zijn de vragen, als je op weg bent naar nieuw leiderschap? De zestig deelnemers aan de presentatie van mijn nieuwste boek hebben hier een antwoord
Schoolschade_*_ > Foie gras | leiderschap
Schoolschade is de term die psychologen gebruiken voor leerlingen die zodanig zijn beschadigd op het basis of voortgezet onderwijs, dat ze burn out, depressie,
weconomics-9_*_ > Foie gras | leiderschap
Beste Paul, Ik heb je laatste brief met veel aandacht gelezen. Dank daarvoor! Ook ik heb het gevoel dat we de goede richting op gaan, en dat acties steeds
fotozee_*_ > Foie gras | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > Foie gras | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
rochdale_*_ > Foie gras | leiderschap
Kilian Bennebroek Gravenhorst in gesprek met René Grotendorst,voormalig voorzitter Raad van Bestuur Woningstichting Rochdale Een van de grootste fascinaties
brain_*_ > Foie gras | leiderschap
Voldoening uit je werk halen. Je werk met plezier en bezieling doen. Dat komt voor de meesten van ons voort uit  het weten en voelen dat wat je doet
rups_*_ > Foie gras | leiderschap
Wij mensen zijn vrijwel continu op zoek naar betekenis en een gevoel van richting. Een groot deel van de tijd zijn we ons daar compleet niet
panamapapers_*_ > Foie gras | leiderschap
Over waarom moraal alleen niet voldoende is.
ziekteverzuim_*_ > Foie gras | leiderschap
Stel je eens voor: Je zit al een tijdje ziek thuis. Het werd je allemaal te veel. En je bent de enige niet, want je bedrijf kent een bovengemiddeld ziekteverzuimpercentage.

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.