Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Crisis? Geschreven door Ruud van Lent. Mijn ouders hebben de oorlog meegemaakt. Zij hebben samen met anderen na de oorlog gebouwd aan het Nederland zoals wij dat nu kennen. Een andere generatie, een generatie die een crisis heeft meegemaakt en zoals wij dat voelen: heeft 'overleefd'. Dat was een echte welZIJNs crisis. Vroeger was alles beter... Toen ik jaren geleden mijn ouders het blije bericht bracht dat ik het huis uitging vroegen zij mij waar ik naar toe ging. Ik zei trots: 'Ik heb een appartement gekocht'.Daar waar ik verwacht had dat ze blij voor me waren, was dat niet zo. Zij vroegen mij: 'maar hoe kom je aan dat geld om dat appartement te betalen?' Waarop ik zei: 'van de bank natuurlijk, kom op zeg... dat heet een hypotheek en iedereen heeft die...'Mijn ouders waren boos, teleurgesteld, gekwetst: hadden ze hier dan zo hard voor gewerkt? Hun zoon die, nota bene vol trots, zijn hand ging ophouden om geld dat niet van hem was en waar hij niets voor gedaan had te ontvangen en uit te geven... Ik begreep daar niets van... Leven in de toekomst Wij zitten nu ook in een crisis: een welVAARTs crisis en dat is een groot verschil met een welZIJNs crisis.Op dit moment begin ik steeds meer begrip te krijgen voor de stellige houding van mijn ouders: doordat wij toekomstig geld zijn gaan spenderen (want dat is in principe wat je doet met lenen) gaan we automatisch uit van het feit dat we de huidige situatie en toekomstige groei al 'in the pocket' hebben, die lening gaan we natuurlijk aflossen op het einde van de rit. Wij hebben namelijk de verwachting (lees: overtuiging) dat onze inkomsten en de waarde van onze bezittingen alleen maar groeien, dat zit in ons 'collectief geweten'. Zeepbel Maar dan gaat het mis: je krijgt geen salaris verhoging, je maakt geen promotie (en daar had je eigenlijk toch wel op gerekend) maar wordt ontslagen. De targets voor je bonus heb je niet gehaald. Je pensioen wordt gekort wegens slecht beleid, belastingen gaan omhoog om falen van banken te compenseren... De zeepbel knapt... Alles verandert, behalve je schulden: Je schulden zijn vast, je inkomsten en uitgaven zijn toekomstig en daarmee variabel! Vertrouwen: jij eerst Mijn ouders hebben gebouwd aan een Nederland zodat wij nooit meer een welzijnscrisis hoeven mee te maken, zij hebben gebouwd aan een sociaal vangnet. Een vangnet gebaseerd op vertrouwen.Wij hebben zelf gebouwd aan een Nederland waarin we nu een welvaartscrisis hebben: omdat we zijn gaan uitgeven wat we niet hebben, omdat we denken dat we 'dood gaan' als we met minder moeten en daarnaar gaan handelen: zonder schaamte klimmen we over de rug van anderen naar boven. Genoeg? Gelukkig heb ik door mijn ouders ook geleerd wat 'genoeg' is en belangrijker nog: dat mijn persoonlijke waarde niet van 'meer' afhangt: hoe hoog de 'peer-pressure' ook is in mijn omgeving. Daarmee is de huidige crisis voor mij in een heel ander daglicht komen te staan. En ja ik weet het, ik vertoef daarmee in een luxe positie: maar die positie is wel een gevolg van mijn eigen keuzes. Ben jij je bewust van je keuzes? [Ook hier verschenen: Crisis?] .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Crisis?

slave-to-moneyMijn ouders hebben de oorlog meegemaakt. Zij hebben samen met anderen na de oorlog gebouwd aan het Nederland zoals wij dat nu kennen. Een andere generatie, een generatie die een crisis heeft meegemaakt en zoals wij dat voelen: heeft 'overleefd'. Dat was een echte welZIJNs crisis.

Vroeger was alles beter...

Toen ik jaren geleden mijn ouders het blije bericht bracht dat ik het huis uitging vroegen zij mij waar ik naar toe ging. Ik zei trots: 'Ik heb een appartement gekocht'.
Daar waar ik verwacht had dat ze blij voor me waren, was dat niet zo. Zij vroegen mij: 'maar hoe kom je aan dat geld om dat appartement te betalen?' Waarop ik zei: 'van de bank natuurlijk, kom op zeg... dat heet een hypotheek en iedereen heeft die...'
Mijn ouders waren boos, teleurgesteld, gekwetst: hadden ze hier dan zo hard voor gewerkt? Hun zoon die, nota bene vol trots, zijn hand ging ophouden om geld dat niet van hem was en waar hij niets voor gedaan had te ontvangen en uit te geven... Ik begreep daar niets van...

Leven in de toekomst

Wij zitten nu ook in een crisis: een welVAARTs crisis en dat is een groot verschil met een welZIJNs crisis.
Op dit moment begin ik steeds meer begrip te krijgen voor de stellige houding van mijn ouders: doordat wij toekomstig geld zijn gaan spenderen (want dat is in principe wat je doet met lenen) gaan we automatisch uit van het feit dat we de huidige situatie en toekomstige groei al 'in the pocket' hebben, die lening gaan we natuurlijk aflossen op het einde van de rit. Wij hebben namelijk de verwachting (lees: overtuiging) dat onze inkomsten en de waarde van onze bezittingen alleen maar groeien, dat zit in ons 'collectief geweten'.

Zeepbel

Maar dan gaat het mis: je krijgt geen salaris verhoging, je maakt geen promotie (en daar had je eigenlijk toch wel op gerekend) maar wordt ontslagen. De targets voor je bonus heb je niet gehaald. Je pensioen wordt gekort wegens slecht beleid, belastingen gaan omhoog om falen van banken te compenseren... De zeepbel knapt...

Alles verandert, behalve je schulden: Je schulden zijn vast, je inkomsten en uitgaven zijn toekomstig en daarmee variabel!

Vertrouwen: jij eerst

Mijn ouders hebben gebouwd aan een Nederland zodat wij nooit meer een welzijnscrisis hoeven mee te maken, zij hebben gebouwd aan een sociaal vangnet. Een vangnet gebaseerd op vertrouwen.
Wij hebben zelf gebouwd aan een Nederland waarin we nu een welvaartscrisis hebben: omdat we zijn gaan uitgeven wat we niet hebben, omdat we denken dat we 'dood gaan' als we met minder moeten en daarnaar gaan handelen: zonder schaamte klimmen we over de rug van anderen naar boven.

Genoeg?

Gelukkig heb ik door mijn ouders ook geleerd wat 'genoeg' is en belangrijker nog: dat mijn persoonlijke waarde niet van 'meer' afhangt: hoe hoog de 'peer-pressure' ook is in mijn omgeving. Daarmee is de huidige crisis voor mij in een heel ander daglicht komen te staan.

En ja ik weet het, ik vertoef daarmee in een luxe positie: maar die positie is wel een gevolg van mijn eigen keuzes.

Ben jij je bewust van je keuzes?

[Ook hier verschenen: Crisis?]


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Expert Blogger

Mijn missie is het verder ont-wikkelen van (persoonlijk) leiderschap bij mensen en organisaties. Op een positieve, inspirerende en prikkelende manier bege-leid ik professionals en managers in het loslaten van het oude controle, macht en 'sense of urgency' denken. Hierdoor zal de focus binnen een organisatie / afdeling gaan verschuiven van problemen naar perspectief, van klagen en kritiek geven naar samenwerken, verantwoordelijkheid en eigenaarschap nemen.
Dit resulteert in een verschuiving van macht naar kracht, van controle naar vertrouwen en van 'moeten' naar 'willen'.

Diensten

Wil je meer weten of vrijblijvend een keer samen over de voor jou of jouw organisatie toegevoegde waarde van mijn diensten klankborden? Voel je vrij om [contact] op te nemen, ik kom graag een keer op bezoek voor een goed gesprek!

 

Creatie ↝ Inspiratie ⥁ Verbinden ⇶ Groei ∞ | Leiderschap katalysator ☇ | S.L.Ï.M. ⇢ Servant Leadership Ïn Motion | Coaching ≟ | Open Source ⌘ | Sustainability ♻ | ruudOntwikkelt.nl | Onlinecommunityhub.nl


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.