Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! De missers in mijn leiderschap (1/veel) Geschreven door Roy van den Anker. Kennen jullie die ook? Van die "leiders" die niet meer zijn dan mensen die vanwege hun goede vakmanschap een leidinggevende plek krijgen. Mensen zonder enig idee van leidinggeven, inspireren, motiveren en interesse voor mensen. Ik was er ook zo eentje... Een jaar of wat geleden ben ik als drop out na 2 niet afgeronde universitaire studies begonnen op de werkplek waar ik nu nog steeds werk. Toen was het een bedrijf met 3 medewerkers plus de eigenaar en zijn vrouw. Voor mij was het een tussenstop naar een fatsoenlijke baan, dacht ik. De eigenaar wist mij echter te boeien voor zijn vak, wat langzaamaan ook mijn vak werd. Ik kreeg er lol in, en was er goed in. Erg goed, al zeg ik het zelf. Ondertussen groeide het bedrijf, werd overgenomen, en fuseerde. Die beweging leidde uiteindelijk tot het vertrek van alle aanwezige medewerkers op de afdeling waar ik werkte. Personeel werd aangenomen en als een soort vanzelfsprekend werd ik als enige met ervaring en kennis tot leidinggevende gebombardeerd. Of was het toch op grond van mijn kwaliteiten :-) ? Zonder achtergrond of opleiding werd ik geacht leiding te geven. Mij sprak het aan, maar dan vanwege de carriere technisch goede ontwikkeling. In de jaren er na redde ik mij dankzij betrokken medewerkers en goed voorbeeldgedrag. Tot op een zeker moment een van die medewerkers liet weten dat mijn voorbeeld voor haar iets te hoog gegrepen was. "Wat jij allemaal doet dat kan ik nooit" . Het had een teken aan de wand moeten zijn, maar op dat moment voelde ik mij in al mijn onwetendheid alleen maar gevleid. Inmiddels een paar jaar en een paar functies verder liep ik vast. Ik werd geacht leiding te geven aan een aardige groep mensen, en wilde dat nog steeds doen met voorbeeldgedrag. Ik verwachtte veel van mensen, maar het besef dat ik ook moest kijken naar wat mensen echt van mij nodig hebben begon pas heel langzaam door te dringen. Afgelopen jaar was een mooi keerpunt. Stress, heel hard werken, alles (voor mijn idee) alleen moeten doen, en een paar inspirerende trainingen, en na plat op mijn bek gaan kom ik tot het besef dat ik het met mijn vakmanschap niet meer red. Ik heb een andere rol. Leuk dat ik verstand heb van mijn vak, maar dat dient mij niet meer. Daar redt ik het niet mee. Mijn rol verschuift naar het doorgeven van die kennis en energie geven aan anderen zoals ooit 16 jaar geleden iemand dat met mij deed. Dat betekent dat ik mij op een andere manier moet laten zien. Niet als baas, niet (per se) als vriend of collega, maar op een heel nieuwe manier die bij tijd en wijle freaking eng is. Inmiddels wen ik er een beetje aan, en zie ik de resultaten van die andere rol. Mensen komen in beweging, raken enthousiast en geinspireerd. Alles wat me eerst niet lukte, lijkt nu in beweging te komen. En het belangrijkste, ik heb er lol in om dingen samen te doen in plaats van te laten zien hoe goed ik het kan :-). Het is opvallend hoe trots ik kan zijn tegenwoordig, op anderen... Waarom ik dit vertel? Niet ter glorie van mijn persoon. Ik zie mezelf weliswaar steeds meer als leider, maar dan wel als een lerende ;-). De reden dat ik het vertel is dat ik dit verhaal heel vaak zie gebeuren. Leiding geven vloeit voort uit vakmanschap, maar nieuwbakken leidinggevenden worden nog steeds in het diepe gegooid zonder zwembandjes. Ja het klopt, daar leer je goed zwemmen! Ik denk dat echter dat het effectiever kan. Ik hoop dat mijn verhaal inspireert om nieuwbakken "managers" die in het water liggen te spartelen de weg te wijzen, en de potentie de ze in zich hebben er uit te halen. Het is onze taak en verantwoording. .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

De missers in mijn leiderschap (1/veel)

Geschreven door Roy van den Anker. Geplaatst op 20 januari 2014.
Hot 4083 treffers 0 favorieten toegevoegd

mentor-leaderKennen jullie die ook? Van die "leiders" die niet meer zijn dan mensen die vanwege hun goede vakmanschap een leidinggevende plek krijgen. Mensen zonder enig idee van leidinggeven, inspireren, motiveren en interesse voor mensen. Ik was er ook zo eentje...

Een jaar of wat geleden ben ik als drop out na 2 niet afgeronde universitaire studies begonnen op de werkplek waar ik nu nog steeds werk. Toen was het een bedrijf met 3 medewerkers plus de eigenaar en zijn vrouw. Voor mij was het een tussenstop naar een fatsoenlijke baan, dacht ik. De eigenaar wist mij echter te boeien voor zijn vak, wat langzaamaan ook mijn vak werd. Ik kreeg er lol in, en was er goed in. Erg goed, al zeg ik het zelf.

Ondertussen groeide het bedrijf, werd overgenomen, en fuseerde. Die beweging leidde uiteindelijk tot het vertrek van alle aanwezige medewerkers op de afdeling waar ik werkte. Personeel werd aangenomen en als een soort vanzelfsprekend werd ik als enige met ervaring en kennis tot leidinggevende gebombardeerd. Of was het toch op grond van mijn kwaliteiten :-) ? Zonder achtergrond of opleiding werd ik geacht leiding te geven. Mij sprak het aan, maar dan vanwege de carriere technisch goede ontwikkeling.

In de jaren er na redde ik mij dankzij betrokken medewerkers en goed voorbeeldgedrag. Tot op een zeker moment een van die medewerkers liet weten dat mijn voorbeeld voor haar iets te hoog gegrepen was. "Wat jij allemaal doet dat kan ik nooit" . Het had een teken aan de wand moeten zijn, maar op dat moment voelde ik mij in al mijn onwetendheid alleen maar gevleid.

Inmiddels een paar jaar en een paar functies verder liep ik vast. Ik werd geacht leiding te geven aan een aardige groep mensen, en wilde dat nog steeds doen met voorbeeldgedrag. Ik verwachtte veel van mensen, maar het besef dat ik ook moest kijken naar wat mensen echt van mij nodig hebben begon pas heel langzaam door te dringen.

Afgelopen jaar was een mooi keerpunt. Stress, heel hard werken, alles (voor mijn idee) alleen moeten doen, en een paar inspirerende trainingen, en na plat op mijn bek gaan kom ik tot het besef dat ik het met mijn vakmanschap niet meer red. Ik heb een andere rol. Leuk dat ik verstand heb van mijn vak, maar dat dient mij niet meer. Daar redt ik het niet mee. Mijn rol verschuift naar het doorgeven van die kennis en energie geven aan anderen zoals ooit 16 jaar geleden iemand dat met mij deed.

Dat betekent dat ik mij op een andere manier moet laten zien. Niet als baas, niet (per se) als vriend of collega, maar op een heel nieuwe manier die bij tijd en wijle freaking eng is. Inmiddels wen ik er een beetje aan, en zie ik de resultaten van die andere rol. Mensen komen in beweging, raken enthousiast en geinspireerd. Alles wat me eerst niet lukte, lijkt nu in beweging te komen. En het belangrijkste, ik heb er lol in om dingen samen te doen in plaats van te laten zien hoe goed ik het kan :-). Het is opvallend hoe trots ik kan zijn tegenwoordig, op anderen...

Waarom ik dit vertel? Niet ter glorie van mijn persoon. Ik zie mezelf weliswaar steeds meer als leider, maar dan wel als een lerende ;-). De reden dat ik het vertel is dat ik dit verhaal heel vaak zie gebeuren. Leiding geven vloeit voort uit vakmanschap, maar nieuwbakken leidinggevenden worden nog steeds in het diepe gegooid zonder zwembandjes. Ja het klopt, daar leer je goed zwemmen! Ik denk dat echter dat het effectiever kan. Ik hoop dat mijn verhaal inspireert om nieuwbakken "managers" die in het water liggen te spartelen de weg te wijzen, en de potentie de ze in zich hebben er uit te halen. Het is onze taak en verantwoording.

bloggen lb > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
bloggen lmb > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap

Roy van den Anker

Auteur: Roy van den Anker

4 7350 5
loekie@loekan.nl's Profielfoto
antwoordt op het onderwerp: #857 3 jaren 2 maanden geleden
Gaaf dat je dit deelt Roy & prachtig voorbeeld van hoe je als mens verschuift van 'learning', maar 'earning' en nu 'returning'.. Ik zal er een voorbeeld aan nemen.. Op de leiderschaps-laag dan ;) > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
groetjes Loekie
Anonymous's Profielfoto
Anonymous antwoordt op het onderwerp: #705 3 jaren 11 maanden geleden
Hoi Roy,
Wat een mooie ontwikkeling en bijzonder dat je het deelt met ons. Het klopt leidinggeven is anders dan het vak doen en de grote uitdaging is om het vakmanschap aan leiderschap te verbinden. Die verbinding zie ik in alles terugkomen als ik je verhaal lees. En het speelt overal in het bedrijfsvoering, bij de overheid of andere organisaties! M.vr.gr. Hans

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

vechtenmetjezelf_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Feedback is leuk. Het dient je want het is een mogelijkheid om te reflecteren en daarmee een kans om jezelf te verbeteren. Negatieve feedback bestaat dan
ik-zie-groen_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Natuurlijk, ik had er vaak genoeg over gelezen en over horen vertellen maar zo duidelijk had ik ‘m zelf nog nooit onder mijn neus gedrukt gekregen. In
opvoedenleiderschap_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
LEIDING GEVEN = OPVOEDEN? Binnenkort vier ik mijn 13e verjaardag als vader. Het is niet te geloven hoe snel dat is gegaan, en wat er in die 13 jaar is
fotozee_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
andersvereenvoudigen_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
“Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Hoe we ons werk eenvoudiger kunnen maken, zegt Margo (58), een van de deelnemers aan de workshop.
rochdale_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Kilian Bennebroek Gravenhorst in gesprek met René Grotendorst,voormalig voorzitter Raad van Bestuur Woningstichting Rochdale Een van de grootste fascinaties
watvindjij_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Terwijl Linda, m’n vriendin, met een jurk de paskamer inschiet bekijk ik een prachtig tas. De eigenaresse van de winkel lijkt verbaasd, totdat Linda
andersvereenvoudigen_*_
“Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Hoe we ons werk eenvoudiger kunnen maken, zegt Margo (58), een van de deelnemers aan de workshop.
watvindjij_*_
Terwijl Linda, m’n vriendin, met een jurk de paskamer inschiet bekijk ik een prachtig tas. De eigenaresse van de winkel lijkt verbaasd, totdat Linda
neezeggen_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Ontspanning “Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Ik durf nu ‘nee’ te zeggen, zegt een van de deelnemers aan de expeditie.
aikido_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
In deze blog wil ik je meenemen met een leerervaring tijdens de aikido-les. En, misschien wel een leerervaring die ik (en jij) kan gebruiken in het dagelijks
coolekikker_500_*_ > De missers in mijn leiderschap (1/veel) | leiderschap
Leiderschap. Een populair thema. Hele platforms worden er, mede door mijzelf, over volgeschreven. En het is ook een belangrijk thema. In een wereld waar

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.

×