Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID Geschreven door Leona Aarsen. Veel mensen die burn-out raken, lopen vast omdat ze niet passen in een bepaalde context. Soms heeft de mismatch zelfs betrekking op de hele gevestigde orde. Het resultaat van de vervreemding is vaak een burn-out of een depressie: mensen vechten tot ze erbij neervallen of zinken juist weg in een diepe machteloosheid. En dat kan ook haast niet anders. Als je denkt dat er iets niet klopt aan jezelf, als je zo anders denkt en doet dan de meeste anderen en daarbij onvoldoende vertrouwt op dat wat je voelt, dan ga je je aanpassen. Nog meer je best doen. En omdat dit niet echt lukt, ga je nog harder lopen. Je grenzen overschrijdend, je intuïtie en je eigen wijsheid negerend. Vervreemd van jezelf, onzeker en uiteindelijk helemaal opgebrand. De manier waarop over burn-out over het algemeen gedacht wordt, is eenzijdig en stereotyperend: burn-out is iets voor de kneusjes, voor de misfits, die het allemaal niet aankunnen. En daarom moeten zij aan de slag met zichzelf. Om dan vervolgens opnieuw naadloos ingepast te worden in de gevestigde orde. En dat klopt ook. Iemand met een burn-out móet ook keihard aan zichzelf werken, maar niet om weer naadloos ingepast te kunnen worden in het systeem. Deze reis van ‘aan zichzelf werken’ leidt naar binnen, naar een nieuwe kennismaking met zichzelf. Wie ben ik, waar geloof ik in, wat zijn mijn drijfveren, waar word ik blij van? – op deze vragen moet de persoon die vastgelopen is, antwoorden op vinden. De belangrijkste les is om zichzelf serieus te nemen, om het anders-zijn te omarmen. Het anders-zijn is geen vervelende afwijking, geen handicap dat bedekt moet worden. Integendeel: het is een verborgen maar onstuimige kracht die onze maatschappij nodig heeft. De burn-outs van vandaag zijn de friskijkers en kantelaars van morgen. History makers. Mits ze het lef ertoe hebben. Uiteraard zijn er mensen die de strijd tegen de burn-out verliezen en langdurig ziek worden of in de bijstand belanden. Maar juist veel mensen zijn, met juiste mensen om zich heen, die hen ondersteunen en begeleiden om de metamorfose aan te gaan,  de change-makers in de kiem, de (her-)scheppende rebellen. De tijd is er rijp voor. Er zijn steeds meer mensen die geloven dat er een ‘ander geluid’ nodig is om te kantelen, om een radicaal andere toekomst te creëren. Frederic Laloux pleit in zijn boek Reinventing Organizations voor organisaties die gebouwd worden op vertrouwen, zingeving en intrinsieke motivatie (hij noemt deze organisaties soulful organizations). Pinguïns zijn stuntelig en clownesk op het droge. In het water zijn ze echter wendbare, virtuoze zwemmers. Zou het kunnen dat veel mensen (en zeker degenen die vastlopen) zich op hun werk net zo beperkt voelen als pinguïns op het land? En als dat zo is, welke paradigmashift is dan nodig? Daar gaat Reinventing organizations over, vanuit de overtuiging dat deze paradigmashift mogelijk is. Nog meer: het vindt al plaats, onder andere bij organisaties als Buurtzorg. Matthieu Weggeman leert dat strategisch coachen in feite anarchistisch coachen is: coaches mogen professionals leren om het heersende systeem met haar controledwang te foppen. Om met 20% van de regels 80% van de zaken voor elkaar te krijgen, om met 20% van de oplossingen 80% van de problemen op te lossen. Om te durven innoveren. Wat nou als bij een rotonde ineens niet het verkeer van rechts maar van links voorrang heeft? Dan stimuleert de nieuwe status quo mensen om na te denken om samen met anderen tot beslissingen te komen. Mintzberg wist het al in 1979: professionals zijn niet te managen door het opleggen van regels en procedures of door het toepassen van (proces) informatiesystemen. En toch doen we met elkaar massaal alsof het zo is…met uitzondering van de misfits en de rebelse types, de anders-denkenden. Voor deze anders-denkenden brengt Jitske Kramer de Deep Democracy methode in organisaties: een krachtig instrument dat bewust aandacht en waardering heeft voor andere opvattingen. De minderheidsstem – dat wat niet gezegd mag worden of niet gehoord wordt – krijgt hiermee bestaansrecht. Jitske Kramer zegt hierover: “Als de minderheid niet wordt meegenomen in een beslissing van de meerderheid, gaat de wijsheid van de minderheid verloren. Ongeacht in welke cultuur. Zodra een minderheidswijsheid over het hoofd wordt gezien, of  genegeerd, of onderdrukt, heeft dit impact op de veiligheid in de groep en de algehele groepsdynamiek. Niet alleen de kwaliteit van de beslissingen leidt hieronder, ook de algehele sfeer en bereidheid tot samen werken en verbinden.” Dus: voel je je een pinguïn op het droge, loop je vast in je huidige omgeving en ben je moe van het ploeteren, het jezelf aanpassen, als je twijfelt aan alles wie je bent, wat je denkt en voelt: nee, je bent niet gek. Vandaag misschien burn-out…morgen ben je de friskijker en de kantelaar die de wereld nodig heeft. Tijd om geschiedenis (nee, de toekomst!) te schrijven, om te gaan staan en te schitteren! Of, voor de pinguïns onder ons: om in blauwe oceanen te duiken! .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID

Geschreven door Leona Aarsen. Geplaatst op 19 februari 2015.
Hot 4009 treffers 0 favorieten toegevoegd

hetverschilmakenVeel mensen die burn-out raken, lopen vast omdat ze niet passen in een bepaalde context. Soms heeft de mismatch zelfs betrekking op de hele gevestigde orde.

Het resultaat van de vervreemding is vaak een burn-out of een depressie: mensen vechten tot ze erbij neervallen of zinken juist weg in een diepe machteloosheid. En dat kan ook haast niet anders. Als je denkt dat er iets niet klopt aan jezelf, als je zo anders denkt en doet dan de meeste anderen en daarbij onvoldoende vertrouwt op dat wat je voelt, dan ga je je aanpassen. Nog meer je best doen. En omdat dit niet echt lukt, ga je nog harder lopen. Je grenzen overschrijdend, je intuïtie en je eigen wijsheid negerend. Vervreemd van jezelf, onzeker en uiteindelijk helemaal opgebrand.

De manier waarop over burn-out over het algemeen gedacht wordt, is eenzijdig en stereotyperend: burn-out is iets voor de kneusjes, voor de misfits, die het allemaal niet aankunnen. En daarom moeten zij aan de slag met zichzelf. Om dan vervolgens opnieuw naadloos ingepast te worden in de gevestigde orde.

En dat klopt ook. Iemand met een burn-out móet ook keihard aan zichzelf werken, maar niet om weer naadloos ingepast te kunnen worden in het systeem. Deze reis van ‘aan zichzelf werken’ leidt naar binnen, naar een nieuwe kennismaking met zichzelf. Wie ben ik, waar geloof ik in, wat zijn mijn drijfveren, waar word ik blij van? – op deze vragen moet de persoon die vastgelopen is, antwoorden op vinden.

De belangrijkste les is om zichzelf serieus te nemen, om het anders-zijn te omarmen. Het anders-zijn is geen vervelende afwijking, geen handicap dat bedekt moet worden. Integendeel: het is een verborgen maar onstuimige kracht die onze maatschappij nodig heeft.

De burn-outs van vandaag zijn de friskijkers en kantelaars van morgen. History makers.

Mits ze het lef ertoe hebben. Uiteraard zijn er mensen die de strijd tegen de burn-out verliezen en langdurig ziek worden of in de bijstand belanden. Maar juist veel mensen zijn, met juiste mensen om zich heen, die hen ondersteunen en begeleiden om de metamorfose aan te gaan,  de change-makers in de kiem, de (her-)scheppende rebellen.

De tijd is er rijp voor. Er zijn steeds meer mensen die geloven dat er een ‘ander geluid’ nodig is om te kantelen, om een radicaal andere toekomst te creëren.

Frederic Laloux pleit in zijn boek Reinventing Organizations voor organisaties die gebouwd worden op vertrouwen, zingeving en intrinsieke motivatie (hij noemt deze organisaties soulful organizations). Pinguïns zijn stuntelig en clownesk op het droge. In het water zijn ze echter wendbare, virtuoze zwemmers. Zou het kunnen dat veel mensen (en zeker degenen die vastlopen) zich op hun werk net zo beperkt voelen als pinguïns op het land? En als dat zo is, welke paradigmashift is dan nodig? Daar gaat Reinventing organizations over, vanuit de overtuiging dat deze paradigmashift mogelijk is. Nog meer: het vindt al plaats, onder andere bij organisaties als Buurtzorg.

Matthieu Weggeman leert dat strategisch coachen in feite anarchistisch coachen is: coaches mogen professionals leren om het heersende systeem met haar controledwang te foppen. Om met 20% van de regels 80% van de zaken voor elkaar te krijgen, om met 20% van de oplossingen 80% van de problemen op te lossen. Om te durven innoveren. Wat nou als bij een rotonde ineens niet het verkeer van rechts maar van links voorrang heeft? Dan stimuleert de nieuwe status quo mensen om na te denken om samen met anderen tot beslissingen te komen.

Mintzberg wist het al in 1979: professionals zijn niet te managen door het opleggen van regels en procedures of door het toepassen van (proces) informatiesystemen. En toch doen we met elkaar massaal alsof het zo is…met uitzondering van de misfits en de rebelse types, de anders-denkenden.

Voor deze anders-denkenden brengt Jitske Kramer de Deep Democracy methode in organisaties: een krachtig instrument dat bewust aandacht en waardering heeft voor andere opvattingen. De minderheidsstem – dat wat niet gezegd mag worden of niet gehoord wordt – krijgt hiermee bestaansrecht.

Jitske Kramer zegt hierover: “Als de minderheid niet wordt meegenomen in een beslissing van de meerderheid, gaat de wijsheid van de minderheid verloren. Ongeacht in welke cultuur. Zodra een minderheidswijsheid over het hoofd wordt gezien, of  genegeerd, of onderdrukt, heeft dit impact op de veiligheid in de groep en de algehele groepsdynamiek. Niet alleen de kwaliteit van de beslissingen leidt hieronder, ook de algehele sfeer en bereidheid tot samen werken en verbinden.”

Dus: voel je je een pinguïn op het droge, loop je vast in je huidige omgeving en ben je moe van het ploeteren, het jezelf aanpassen, als je twijfelt aan alles wie je bent, wat je denkt en voelt: nee, je bent niet gek. Vandaag misschien burn-out…morgen ben je de friskijker en de kantelaar die de wereld nodig heeft. Tijd om geschiedenis (nee, de toekomst!) te schrijven, om te gaan staan en te schitteren! Of, voor de pinguïns onder ons: om in blauwe oceanen te duiken!

advertentie lb > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
advertentie lmb > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap

Leona Aarsen

Auteur: Leona Aarsen

12 23200 13
Anoniem's Profielfoto
Anoniem antwoordt op het onderwerp: #1260 2 jaren 2 weken geleden
Heb je al een boek geschreven Leona?
Hetteke's Profielfoto
Hetteke antwoordt op het onderwerp: #1251 2 jaren 3 weken geleden
Mooi, dat deep democracy, Vooral omdat het een stappenplan, methodiek is, die mensen die niet zo goed zijn in luisteren en verbinden kan helpen om wel die stappen te nemen.

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

jumptothenextlevel_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
In mijn vorige blog heb ik gepleit voor de noodzaak van leiderschap bij zelfsturing. Daarbij heb ik onderscheid aangebracht tussen management en leiderschap.
uitdebochtvliegen_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Geïnspireerd door Buurtzorg willen veel zorginstellingen aan de slag met zelfsturing. Het schrappen van de managementlaag is daarbij nog de makkelijkste
equalanimals_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Een paar weken geleden heb ik een gesprek gehad met Jos de Blok, oprichter van Buurtzorg en Arko van Brakel, CEO van De Baak. De aanleiding was een uitzending
belonging_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Er was eens, lang, lang geleden een echtpaar. Ze verzamelden graag stenen. In de bergen, in mijnen, op verlaten weggetjes – op de meest onverwachte
ziekemaatschappij_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Gisteren vertelde één van mijn klanten haar vastloop-verhaal. Het verhaal dat ik al jaren hoor: steeds hetzelfde maar toch elke keer anders. Het verhaal
fotozee_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
andersvereenvoudigen_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
“Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Hoe we ons werk eenvoudiger kunnen maken, zegt Margo (58), een van de deelnemers aan de workshop.
rochdale_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Kilian Bennebroek Gravenhorst in gesprek met René Grotendorst,voormalig voorzitter Raad van Bestuur Woningstichting Rochdale Een van de grootste fascinaties
watvindjij_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Terwijl Linda, m’n vriendin, met een jurk de paskamer inschiet bekijk ik een prachtig tas. De eigenaresse van de winkel lijkt verbaasd, totdat Linda
andersvereenvoudigen_*_
“Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Hoe we ons werk eenvoudiger kunnen maken, zegt Margo (58), een van de deelnemers aan de workshop.
watvindjij_*_
Terwijl Linda, m’n vriendin, met een jurk de paskamer inschiet bekijk ik een prachtig tas. De eigenaresse van de winkel lijkt verbaasd, totdat Linda
neezeggen_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Ontspanning “Wat heb je geleerd?” vraag ik en we doen een rondje. “Ik durf nu ‘nee’ te zeggen, zegt een van de deelnemers aan de expeditie.
aikido_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
In deze blog wil ik je meenemen met een leerervaring tijdens de aikido-les. En, misschien wel een leerervaring die ik (en jij) kan gebruiken in het dagelijks
coolekikker_500_*_ > HISTORY MAKERS: EEN ODE AAN DE STEM VAN DE MINDERHEID | leiderschap
Leiderschap. Een populair thema. Hele platforms worden er, mede door mijzelf, over volgeschreven. En het is ook een belangrijk thema. In een wereld waar

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.

×