Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Winnaars! Geschreven door Jeroen Ogier. Jongens van 16 en 17 jaar zoeken de ruimte op het hockeyveld. Vandaag kunnen ze kampioen worden. Ze werken harder dan ook, creëren samenwerking en zijn succesvol. Het gaat zelfs zo goed, dat discutabele beslissingen van de scheidsrechters hen niet kan stoppen. Het wordt al snel 1-2 en er lijkt meer in het verschiet te zitten. Stom Met een technisch perfect uitgevoerde backhand wordt het derde doelpunt gemaakt. Het is 1-3 en dan gebeurt er iets opvallends. De keeper van de tegenpartij staat met zijn hockeystick hard tegen zijn helm en scheldt zichzelf uit: “Hoe kun je nou zo stom zijn! Looser!” Ik kijk ernaar met stijgende verbazing. Niet in de laatste plaats omdat ik enkele dagen ervoor nog met een groep mensen in trainingsprogramma aan het werk was, waarbij juist die ‘mening over onszelf ’aan de orde was. We vinden onszelf soms die looser, niet de moeite waard of niet goed genoeg. Het heeft als gevolg dat we voorzichtig worden. Onszelf inhouden, tegenhouden zelfs. Ik kan erover meepraten. De volle 100% Mijn neiging was voorheen om mezelf dan klein te maken. Anderen meer ruimte te bieden dan ikzelf zou durven pakken. Ik probeerde het niet eens. Ik heb er mee afgerekend! Ergens in het pad van persoonlijke ontwikkeling is het in me gekropen; de overtuiging dat ieder mens – en dus ook ik – het verdient om zijn potentieel voor de volle 100% te benutten. Het gaat nog een stap verder: het is een recht en… wat beschikbaar is, kan worden aangewend. Bach Richard Bach (onder andere bekend van het boek Jonathan Livingston Seagull) schreef: “You may have to work for it, however you are never given a dream without also being given the power to make it come true.”   “Niemand is een droom gegeven, zonder ook de kracht te hebben gekregen om die droom waar te maken.” Bach begint zijn zin met: “Je moet er misschien voor werken, maar…” Dat werken ziet er soms anders uit dan we denken. Het gaat vaak niet om hard werken, buffelen. Het gaat over vallen en weer opstaan. Zoals een kind dat doet als het leert lopen. Het is een houding van iets willen bereiken en je door niets tegen laten houden. Ook een keeper in hockey kan er zo instaan: Iedere bal die hem passeert is een kans om te leren, net zo goed als iedere bal die hij uit het doel haalt. Winnaar We zijn geen loosers. We worden allemaal als winnaar geboren. We hoeven alleen maar ons recht te claimen om het maximale uit ons leven te halen en het vervolgens te gaan doen! Daarin kunnen we onze omgeving betrekken; elkaar om hulp vragen en leren hoe volgende stappen te zetten. Voor de winnaar in ons is het okay om fouten te maken We mogen de zweep – of in het geval van de hockeykeeper in dit voorbeeld, de stick – thuis laten, dan – en ik gooi er nog even een quote in, van Veldhuis en Kemper deze keer – zwem je in tegen de onderstroom, die er eigenlijk nooit was. De wedstrijd werd overigens uiteindelijk 4-4. Gelijk spel? Het is maar hoe je er naar kijkt. In mijn beleving een stel stoere (jonge)mannen die er voor zijn gegaan. Winnaars! .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Winnaars!

winnaars > Winnaars! | leiderschapJongens van 16 en 17 jaar zoeken de ruimte op het hockeyveld. Vandaag kunnen ze kampioen worden. Ze werken harder dan ook, creëren samenwerking en zijn succesvol. Het gaat zelfs zo goed, dat discutabele beslissingen van de scheidsrechters hen niet kan stoppen. Het wordt al snel 1-2 en er lijkt meer in het verschiet te zitten.

Stom

Met een technisch perfect uitgevoerde backhand wordt het derde doelpunt gemaakt. Het is 1-3 en dan gebeurt er iets opvallends. De keeper van de tegenpartij staat met zijn hockeystick hard tegen zijn helm en scheldt zichzelf uit: “Hoe kun je nou zo stom zijn! Looser!”

Ik kijk ernaar met stijgende verbazing. Niet in de laatste plaats omdat ik enkele dagen ervoor nog met een groep mensen in trainingsprogramma aan het werk was, waarbij juist die ‘mening over onszelf ’aan de orde was. We vinden onszelf soms die looser, niet de moeite waard of niet goed genoeg. Het heeft als gevolg dat we voorzichtig worden. Onszelf inhouden, tegenhouden zelfs. Ik kan erover meepraten.

De volle 100%

Mijn neiging was voorheen om mezelf dan klein te maken. Anderen meer ruimte te bieden dan ikzelf zou durven pakken. Ik probeerde het niet eens. Ik heb er mee afgerekend! Ergens in het pad van persoonlijke ontwikkeling is het in me gekropen; de overtuiging dat ieder mens – en dus ook ik – het verdient om zijn potentieel voor de volle 100% te benutten.

Het gaat nog een stap verder: het is een recht en… wat beschikbaar is, kan worden aangewend.

Bach

Richard Bach (onder andere bekend van het boek Jonathan Livingston Seagull) schreef: “You may have to work for it, however you are never given a dream without also being given the power to make it come true.”  

Niemand is een droom gegeven, zonder ook de kracht te hebben gekregen om die droom waar te maken.” Bach begint zijn zin met: “Je moet er misschien voor werken, maar…” Dat werken ziet er soms anders uit dan we denken. Het gaat vaak niet om hard werken, buffelen. Het gaat over vallen en weer opstaan. Zoals een kind dat doet als het leert lopen. Het is een houding van iets willen bereiken en je door niets tegen laten houden. Ook een keeper in hockey kan er zo instaan: Iedere bal die hem passeert is een kans om te leren, net zo goed als iedere bal die hij uit het doel haalt.

Winnaar

We zijn geen loosers. We worden allemaal als winnaar geboren. We hoeven alleen maar ons recht te claimen om het maximale uit ons leven te halen en het vervolgens te gaan doen! Daarin kunnen we onze omgeving betrekken; elkaar om hulp vragen en leren hoe volgende stappen te zetten. Voor de winnaar in ons is het okay om fouten te maken We mogen de zweep – of in het geval van de hockeykeeper in dit voorbeeld, de stick – thuis laten, dan – en ik gooi er nog even een quote in, van Veldhuis en Kemper deze keer – zwem je in tegen de onderstroom, die er eigenlijk nooit was.

De wedstrijd werd overigens uiteindelijk 4-4. Gelijk spel? Het is maar hoe je er naar kijkt. In mijn beleving een stel stoere (jonge)mannen die er voor zijn gegaan.

Winnaars!


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger

Mijn krachtigste wapen als politieagent in de jaren ’80 van de vorige eeuw, was mijn communicatie. Met die les ben ik gaan werken bij een grote belangenbehartiger (NGO). Ik richtte me met project- en programmamanagement vooral op de bedrijfsvoering en werkte in HR. Daarbij ging het vaak om wezenlijke (organisatie-) veranderingen.

Wat ik heb ervaren is dat verandering vaak worden ingezet vanuit ‘wat niet goed gaat’. Voor mij is echter niet het onvermogen, disfunctioneren of bijvoorbeeld een latente houding het uitgangspunt. Juist de kracht die in mensen schuilt vormt de basis voor frisse sparringsessies, scherpe adviezen, gerichte training en coaching. De vraag is dan: Hoe doe je dat? en vervolgens Hoe doe je dat samen?

Dat is precies waar het om draait bij How Company: hoe doen je dingen anders én; 'hoe doe je dat in goed gezelschap; good Company" Als trainer en coach voor How Company werk ik in een team dat herhaaldelijk het CEDEO-keurmerk kreeg, met op alle onderdelen een ongekend hoge klanttevredenheid. En dat met klanten als CoolCat, Philips, Siemens, Jakobs Douwe Egberts, Summa College en Avans Hogeschool. Mijn talent als trainer zet ik graag in als het erom gaat mensen het beste uit zichzelf te laten halen. Individueel, in teamverband en op organisatieniveau. 


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.