Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Politiek: kiezen tussen je idealen of je positie? Geschreven door Rianca Evers-den Ouden. Wie vaker blogs van mijn hand leest, weet dat ik me verwonder over het feit dat heel veel politici vol idealen in de politiek stappen, om binnen afzienbare tijd opgenomen te worden in de parallelle werkelijkheid die de politiek vaak is. Hun idealen lijken vergeten of bestaan alleen nog in naam. Ook tegen mij is vaak gezegd dat mijn misschien soms wat overmoedige enthousiasme “er nog wel af gaat”... Afgelopen week overleed Willem Aantjes, een bevlogen politicus uit de jaren 70. Hij stelde zijn idealen ook steeds weer voorop en liet ook zien dat je niet perfect hoeft te zijn om mensen te inspireren. Tot op hoge leeftijd bleef hij actief en nog niet zo gek lang geleden verscheen deze inspirerende tweet van hem: “Politiek kan niet zonder ambitie en idealen. Niets mis mee. De vraag is alleen: staan de idealen in dienst van de ambitie of andersom?” Een cruciale vraag, die voor mij een stukje van de puzzel invult over waarom aanvankelijk zo bevlogen politici zich op enig moment meer laten leiden door het vestigen of behouden van hun positie dan door hun idealen. Als je begint, heb je namelijk nog niet zoveel te verliezen. Mensen kennen je nog niet. Wat ze van je weten, is rechtstreeks gekoppeld aan het enthousiasme over je idealen dat je uitstraalde in de aanloop naar de verkiezingen. Dus dan kan het lijken of je alleen maar dat hoeft waar te maken. Toch? En dan... de strijd En dan komt de strijd. Het blijkt niet zo eenvoudig om die idealen in de praktijk te brengen. Je krijgt te maken met allerlei krachten en invloeden in het politieke krachtenveld. En inmiddels heb je een zekere positie, dus ja, dat raakt je. Ben je een doorzetter en persisteer je in het naar voren brengen van je idealen, dan word je als bedreiging gezien. Ook gaat beroepsdeformatie een rol spelen, want hé, als jij iets zo belangrijk vindt dat je er steeds op terugkomt, heb je er vast een persoonlijk belang bij. Idealisme kan zomaar verdacht worden. En dan, ergens in dat proces, komen er momenten dat je moet kiezen. Kiezen tussen je positie of je idealen. Kiezen tussen je aanpassen of jezelf zijn. En die keuze is levensecht. Vasthouden aan je idealen betekent soms inleveren op je positie, in het klein of in het groot. Ergens in die strijd stapten veel bevlogen mensen uit de politiek, of raakten hun positie kwijt. Eeuwig zonde! Want die mensen wisten wat er nodig was om de kloof tussen bevolking en politiek te dichten: een consistente, inhoudelijke visie gebaseerd op idealen en een sterk besef van samen-bewustzijn, het als politicus nooit alleen kunnen doen. Je nooit terugtrekken in de politieke werkelijkheid en daarmee het contact met de bevolking verliezen. Is er dan ook goed nieuws? Jazeker! Want op de langere termijn loont een consistente visie, een inhoudelijke kijk boven politieke strijd. Als je volhoudt, ga je het dragen als een sieraad, ontwikkel je een reputatie die niemand meer van je afneemt, op welke positie je ook terechtkomt. En daarmee ontstijg je het politieke spel, dat niet zelden positie stelt boven inhoud. Of dat idealisme van mij er nog af gaat? Nou, ik denk van niet. En waarom niet? Omdat mijn idealen voor mij altijd belangrijker zijn geweest dan mijn positie. En als ik ze op mijn huidige positie niet kan waarmaken, zijn er nog tientallen andere manieren om eraan te werken. Dat dus. Wat niet wegneemt dat ik hoop nog jaren van betekenis te kunnen zijn in mijn politieke rol ten dienste van de samenleving. Maar ik weet inmiddels ook uit ervaring dat het niet eenvoudig is. En daarom heb ik besloten om, waar ik kan, ook andere politici te helpen om trouw te blijven aan zichzelf en aan hun idealen. En te werken aan inhoudgedreven politiek waarin de dialoog een cruciale rol inneemt. .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Politiek: kiezen tussen je idealen of je positie?

dothethingsthatcount > Politiek: kiezen tussen je idealen of je positie? | leiderschapWie vaker blogs van mijn hand leest, weet dat ik me verwonder over het feit dat heel veel politici vol idealen in de politiek stappen, om binnen afzienbare tijd opgenomen te worden in de parallelle werkelijkheid die de politiek vaak is. Hun idealen lijken vergeten of bestaan alleen nog in naam. Ook tegen mij is vaak gezegd dat mijn misschien soms wat overmoedige enthousiasme “er nog wel af gaat”...

Afgelopen week overleed Willem Aantjes, een bevlogen politicus uit de jaren 70. Hij stelde zijn idealen ook steeds weer voorop en liet ook zien dat je niet perfect hoeft te zijn om mensen te inspireren. Tot op hoge leeftijd bleef hij actief en nog niet zo gek lang geleden verscheen deze inspirerende tweet van hem:

“Politiek kan niet zonder ambitie en idealen. Niets mis mee. De vraag is alleen: staan de idealen in dienst van de ambitie of andersom?”

Een cruciale vraag, die voor mij een stukje van de puzzel invult over waarom aanvankelijk zo bevlogen politici zich op enig moment meer laten leiden door het vestigen of behouden van hun positie dan door hun idealen. Als je begint, heb je namelijk nog niet zoveel te verliezen. Mensen kennen je nog niet. Wat ze van je weten, is rechtstreeks gekoppeld aan het enthousiasme over je idealen dat je uitstraalde in de aanloop naar de verkiezingen. Dus dan kan het lijken of je alleen maar dat hoeft waar te maken. Toch?

En dan... de strijd

En dan komt de strijd. Het blijkt niet zo eenvoudig om die idealen in de praktijk te brengen. Je krijgt te maken met allerlei krachten en invloeden in het politieke krachtenveld. En inmiddels heb je een zekere positie, dus ja, dat raakt je. Ben je een doorzetter en persisteer je in het naar voren brengen van je idealen, dan word je als bedreiging gezien. Ook gaat beroepsdeformatie een rol spelen, want hé, als jij iets zo belangrijk vindt dat je er steeds op terugkomt, heb je er vast een persoonlijk belang bij. Idealisme kan zomaar verdacht worden.

En dan, ergens in dat proces, komen er momenten dat je moet kiezen. Kiezen tussen je positie of je idealen. Kiezen tussen je aanpassen of jezelf zijn. En die keuze is levensecht. Vasthouden aan je idealen betekent soms inleveren op je positie, in het klein of in het groot. Ergens in die strijd stapten veel bevlogen mensen uit de politiek, of raakten hun positie kwijt. Eeuwig zonde! Want die mensen wisten wat er nodig was om de kloof tussen bevolking en politiek te dichten: een consistente, inhoudelijke visie gebaseerd op idealen en een sterk besef van samen-bewustzijn, het als politicus nooit alleen kunnen doen. Je nooit terugtrekken in de politieke werkelijkheid en daarmee het contact met de bevolking verliezen.

Is er dan ook goed nieuws? Jazeker! Want op de langere termijn loont een consistente visie, een inhoudelijke kijk boven politieke strijd. Als je volhoudt, ga je het dragen als een sieraad, ontwikkel je een reputatie die niemand meer van je afneemt, op welke positie je ook terechtkomt. En daarmee ontstijg je het politieke spel, dat niet zelden positie stelt boven inhoud.

Of dat idealisme van mij er nog af gaat?

Nou, ik denk van niet. En waarom niet? Omdat mijn idealen voor mij altijd belangrijker zijn geweest dan mijn positie. En als ik ze op mijn huidige positie niet kan waarmaken, zijn er nog tientallen andere manieren om eraan te werken. Dat dus. Wat niet wegneemt dat ik hoop nog jaren van betekenis te kunnen zijn in mijn politieke rol ten dienste van de samenleving.

Maar ik weet inmiddels ook uit ervaring dat het niet eenvoudig is. En daarom heb ik besloten om, waar ik kan, ook andere politici te helpen om trouw te blijven aan zichzelf en aan hun idealen. En te werken aan inhoudgedreven politiek waarin de dialoog een cruciale rol inneemt.


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger

Rianca Evers-den Ouden (1978) is trainer, oud-gemeenteraadslid en projectmanager van het Huis van Burgerkracht. Door zaken terug te brengen tot de essentie, en in te zoomen op wat er echt nodig is wil zij mensen en werelden aan elkaar verbinden. Binnen het Huis van Burgerkracht gebruikt zij daarvoor met haar trainersteam maatwerktraining & coaching als tool, zodat de houding en vaardigheden van overheid en inwoners worden beïnvloed en versterkt, die nodig zijn voor het werkelijk samen sturen naar maatschappelijk resultaat!

Meer info: www.huisvanburgerkracht.nl

twitter's Profielfoto
twitter antwoordt op het onderwerp: #1480 1 jaar 4 maanden geleden

De ingevoerde Tweet ID is fout
twitter's Profielfoto
twitter antwoordt op het onderwerp: #1475 1 jaar 5 maanden geleden

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.