person_outline

Moed tonen door de Kunst van het Weglaten toe te passen

gummenHet is weer eens zo’n avond. Een avond waarop ik rustig op de bank zit en onder het genot van een glas wijn nadenk over een onderwerp voor een nieuwe blog voor Lerende Leiders. En het woord dat deze avond continue bij mij in gedachten terugkomt is MOED. Niet geheel toevallig één van de hoofdthema’s tijdens het jubileumevent Lerende Leiders Live, dat 24 november in Utrecht gaat plaatsvinden. De gang naar de laptop volgt om te zoeken naar de betekenis achter dit woord. Op de website van Van Dale staat geen bombastische volzin en volgen slechts twee woorden:

Onverschrokkenheid & dapperheid

Wanneer ik hier over nadenk, is het tonen van moed iets wat ik vaak heb gemist en nog steeds mis bij veel ‘formele’ leiders binnen organisaties. Daarentegen zie ik dit meer dan geregeld terug bij mensen die zonder een formele functietitel of afkorting op hun visitekaartje rondlopen. Hier verder over peinzend valt mij nog wat in. Moed tonen betekent voor mij ook de juiste dingen (durven) doen en daarbij denk ik, na het lezen van het boek Bye Bye Management van Marc Buelens (2014), ook aan het terugbrengen van complexiteit naar eenvoud. Eigenlijk iets waar ik zelf af en toe ook best moeite mee heb.

Het creëren van complexiteit

Ik zie deze worsteling ook terug binnen veel organisaties. Van zaken, die beginnen als een (klant)vraag met een relatief eenvoudig antwoord, maken we uiteindelijk een complex geheel onder de noemer klantgericht organiseren. En wanneer er dan fouten worden gemaakt, maken we dit nog complexer door allerlei structuren en mechanismen te bedenken die dit moeten voorkomen. Fouten waarbij we schijnbaar zijn vergeten dat deze worden veroorzaakt door de complexiteit die in een eerder stadium is gecreëerd. Om daarna het niveau van complexiteit nog verder te verhogen komen er tussendoor ook nog eens allerlei tijdelijke goeroes langs in boeken, magazines, tijdens seminars en andersoortige events binnen organisaties. Goeroes die het hebben over het lonkende perspectief en van alles wat je MOET doen. Wat dan vaak gebeurt, is dat nog net niet blind de massa wordt gevolgd en we collectief weer aan een nieuw avontuur gaan beginnen. Dit uiteraard bovenop de al aanwezige complexiteit, die vol zit met weeffouten die nooit zijn hersteld. Uiteindelijk zien we daarna collectief door de bomen het bos niet meer, stellen we onszelf en elkaar niet meer de juiste vragen en is het gebruik van het gezonde verstand een term en handeling uit een ver en vaag verleden. En de klant om wie het uiteindelijk hoort te gaan? Die vraagt zich af waarom hij of zij eigenlijk zaken doet met een organisatie waar stroperigheid en klantongerichtheid schijnbaar corebusiness zijn.

De kunst van het weglaten

Wordt het daarom niet tijd om het voor onszelf en anderen makkelijker te maken? Tijd om terug te gaan naar de eenvoud binnen organisaties, voor onszelf en de klant? Hoe? Door het nadenken en streven naar het lonkende perspectief, dat vaak door de buitenwereld onder invloed van allerlei hypes wordt geschetst, even te laten voor wat het is. En gewoon heel reëel te zijn door te accepteren dat we niet weten hoe de toekomst er exact uit ziet en in het nu gebruik te maken van wat we wel weten. En dat is heel veel. We weten immers door jarenlange ervaring en ook aanwezige data vaak heel goed wat niet werkt en daarmee ook wat wel werkt. Het is dus zaak om wat niet werkt weg te laten en aan de slag te gaan met wat wel werkt. Kortom, de kunst van het weglaten.

Voorbeelden

Om de kunst van het weglaten vorm te geven hieronder gewoon even een aantal voorbeelden die in mijn gedachten naar voren komen:

  • Stel dat op basis van data en ervaring aantoonbaar is dat je als organisatie fouten niet kan voorkomen door het doorvoeren van extra controlemechanismen en structuren. Dan is dit iets wat je weet en dus iets om niet meer te doen.
  • Stel dat aantoonbaar is dat een (extra) managementlaag of een afdeling, zoals bijvoorbeeld HRM, geen waarde toevoegt aan het primaire proces en daarmee het organisatieresultaat. Dan is dit iets wat je weet en ga je als organisatie over tot opheffing.
  • Stel dat blijkt dat voor het zoveelste jaar op rij het merendeel van KPI’s, die zijn opgenomen in de gebruikelijke ellenlange lijst in het strategische jaarplan, niet worden gerealiseerd onder het mom van allerhande excuses en tussentijdse bijsturing/herziening ontbreekt. Dan is dit iets wat je weet en tijd om niet meer uit te gaan van sturing op basis van KPI’s.
  • Stel dat aantoonbaar is dat het eens per drie jaar invliegen van duurbetaalde consultancybureaus om de zoveelste cultuurverandering te realiseren alleen het eerste half jaar effect heeft, waarna de terugval naar het oude niveau volgt. Dan is dit iets wat je weet en de reden om te investeren in zaken die wel waarde toevoegen voor klant, medewerker en organisatie.
  • Stel dat je als individu weet en voelt dat je bezig met continue terugkomende activiteiten die jou als geen energie opleveren en jou niet gelukkig maken. Dan is dit iets wat je weet en tijd om keuzes te maken.

De kunst van het weglaten

Kortom, omarm de eenvoud, maak keuzes en ga aan de slag met de kunst van het weglaten. Vertrouw jouw gedachten eens toe aan papier, bespreek deze en ga aan de slag. Het is niet iets wat je MOET doen maar het vraagt wel MOED en in deze dus onverschrokkenheid en dapperheid om het wel te doen.

"Eenvoud is niet het kenmerk van de beginner. Het is de duur bevochten stempel van de meester." - Godfried Bomans


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Richard van der Lee
Geschreven door Richard van der Lee
Blogger Influencer
bloggen lb > Moed tonen door de Kunst van het Weglaten toe te passen | leiderschap
bloggen lmb > Moed tonen door de Kunst van het Weglaten toe te passen | leiderschap

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.