Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Krabsalade en blauwe ogen Geschreven door Vivienne van Leuken. Ik kan niet beoordelen of mijn automonteur een goede is of niet. Ik geloof wel dat hij goed is, en ook dat hij eerlijk is, maar ik kan zijn vak inhoudelijk niet beoordelen. Bovendien heeft hij bruine ogen. Natuurlijk zijn er velen keurmerken waar ik naar kan kijken. Maar keurmerken zijn ook maar instrumenten. Bovendien, iedereen kan een keurmerk beginnen. Je zou eens moeten tellen hoeveel vinkjes, vonkjes, lintjes, awards, stickers en certificaten je als ziekenhuis bijvoorbeeld allemaal al kan verdienen. De keurmerkensector is big business. En over business en bedrijven weet ik wel het één en ander. De keurmerkensector is big business Een bedrijf richt zich op lijfsbehoud, continuïteit van het voortbestaan dus. De meeste bedrijven houden niet op te bestaan als de initiële behoefte is vervuld. Nee, een bedrijf wil blijven bestaan, ook een keurmerkbedrijf. Kan het zijn dat zo'n bedrijf in de grote keurmerkenvijver dus vooral met hengelen bezig is, en veel minder met de vis? Wist u dat ‘business’ is afgeleid van ‘being busy’, wat dus gewoon ‘bezig zijn’ betekent? Wat zegt een keurmerk nu werkelijk? Het zegt dat je voldoet aan de eisen die een derde ooit heeft opgesteld. Veel belangrijker om te weten is waarom die derde dat keurmerk is gestart. Wat zijn definitie van een goed product, dienst, en dergelijke is. En, in hoeverre die definitie überhaupt aansluit op jouw definitie van een goed product, dienst, etc. Kaf en koren in de organisatiekunde Maar goed, hoe het kaf van het koren te scheiden? Als organisatiekundige weet ik wel welke adviezen, methoden, en dergelijke hout snijden. Helaas zie ik veel CEO’s, HR-adviseurs, bestuurders, projectleiders en leidinggevenden zich in de luren leggen door concepten 'gebakken lucht', instrumenten 'hoe-in-een-rondje-te-blijven-draaien', stappenplannen '3-voorwaarts-10-terug' en 'die-houden-we-lekker-bezig' adviezen. En weinigen realiseren zich waar bedrijven die certificeren goed in zijn? Juist, in certificeren, maakt niet uit wat. Misschien willen veel leidinggevenden, bestuurders, etc. zich niet laten kennen, en toegeven dat ze eigenlijk weinig verstand van organisatiekunde hebben. Je wordt intern namelijk niet beoordeeld op organisatiekunde, maar op vastgestelde financiële en/of productie targets. Het interne managementkeurmerk Targets zijn eigenlijk niet meer dan het interne managementkeurmerk van je organisatie. Dus als het verhaal over de organisatiekundige tool of het stappenplan enigszins aannemelijk klinkt, of als iedereen binnen de sector dat ook heeft/doet, is de beslissing al genomen. Geen verdere vragen. Of je nu wilt erkennen of niet dat je een leek bent op het gebied van organisatiekunde, dat maakt mij niet zoveel uit. Weet wel: er is geen ‘one size fits all’. Nooit! En wat in een automobielfabriek met een lopende band werkt, werkt niet per se in de dienstensector. Leiderschapstrajecten zouden allemaal maatwerk moeten zijn, want elk mens is anders, met andere aannames en overtuigingen. En heisessies... please... heeft dat ooit tot de gewenste grote verandering geleid? Laten we de download-toespraken van zichzelf beminnende managementgoeroes en trendanalisten al helemaal overslaan, al is het alleen maar vanwege de hoge kosten... Met hoeveel procent neem jij genoegen? Sinds kort weet ik dat in krabsalade 7% krab moet zitten om het krabsalade te mogen noemen (of was het 11%?). Hoe dan ook een minimaal percentage. Ik weet nu ook hoe ik dat kan meten. Dat heb ik op een Food Open Dag geleerd waar ik met mijn kinderen naar toe was gegaan. Jodium heb ik daar voor nodig. Misschien moeten we, net als op de pakjes krabsalade, aangeven hoeveel procent echte organisatiekunde in de verpakking zit en hoeveel procent alleen maar ‘bezig houden’ is. Bovendien wil ik ook de herkomst van die organisatiekunde weten. Vanuit welke school/visie/theorie komt dat advies? Laat het je uitleggen, doe navraag, bedenk wat het is dat je werkelijk wilt bereiken, vraag door, vraag door, vraag door. Weet dat de oude lineaire organisatiemodellen van heel andere kaders en assumpties uit gaan dan de nieuwe duurzaam organiseren modellen bijvoorbeeld. Ik weet nu wat ik aan krab krijg als ik de krabsalade in de supermarkt koop. Weet u hoeveel procent organisatiekunde u aanschaft? .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Krabsalade en blauwe ogen

Geschreven door Vivienne van Leuken. Geplaatst op 01 december 2015.
Hot 3097 treffers 0 favorieten toegevoegd

blauweogen > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschapIk kan niet beoordelen of mijn automonteur een goede is of niet. Ik geloof wel dat hij goed is, en ook dat hij eerlijk is, maar ik kan zijn vak inhoudelijk niet beoordelen. Bovendien heeft hij bruine ogen. Natuurlijk zijn er velen keurmerken waar ik naar kan kijken. Maar keurmerken zijn ook maar instrumenten. Bovendien, iedereen kan een keurmerk beginnen. Je zou eens moeten tellen hoeveel vinkjes, vonkjes, lintjes, awards, stickers en certificaten je als ziekenhuis bijvoorbeeld allemaal al kan verdienen. De keurmerkensector is big business. En over business en bedrijven weet ik wel het één en ander.

De keurmerkensector is big business

Een bedrijf richt zich op lijfsbehoud, continuïteit van het voortbestaan dus. De meeste bedrijven houden niet op te bestaan als de initiële behoefte is vervuld. Nee, een bedrijf wil blijven bestaan, ook een keurmerkbedrijf. Kan het zijn dat zo'n bedrijf in de grote keurmerkenvijver dus vooral met hengelen bezig is, en veel minder met de vis? Wist u dat ‘business’ is afgeleid van ‘being busy’, wat dus gewoon ‘bezig zijn’ betekent?

Wat zegt een keurmerk nu werkelijk? Het zegt dat je voldoet aan de eisen die een derde ooit heeft opgesteld. Veel belangrijker om te weten is waarom die derde dat keurmerk is gestart. Wat zijn definitie van een goed product, dienst, en dergelijke is. En, in hoeverre die definitie überhaupt aansluit op jouw definitie van een goed product, dienst, etc.

Kaf en koren in de organisatiekunde

Maar goed, hoe het kaf van het koren te scheiden? Als organisatiekundige weet ik wel welke adviezen, methoden, en dergelijke hout snijden. Helaas zie ik veel CEO’s, HR-adviseurs, bestuurders, projectleiders en leidinggevenden zich in de luren leggen door concepten 'gebakken lucht', instrumenten 'hoe-in-een-rondje-te-blijven-draaien', stappenplannen '3-voorwaarts-10-terug' en 'die-houden-we-lekker-bezig' adviezen. En weinigen realiseren zich waar bedrijven die certificeren goed in zijn? Juist, in certificeren, maakt niet uit wat.

Misschien willen veel leidinggevenden, bestuurders, etc. zich niet laten kennen, en toegeven dat ze eigenlijk weinig verstand van organisatiekunde hebben. Je wordt intern namelijk niet beoordeeld op organisatiekunde, maar op vastgestelde financiële en/of productie targets.

Het interne managementkeurmerk

Targets zijn eigenlijk niet meer dan het interne managementkeurmerk van je organisatie. Dus als het verhaal over de organisatiekundige tool of het stappenplan enigszins aannemelijk klinkt, of als iedereen binnen de sector dat ook heeft/doet, is de beslissing al genomen. Geen verdere vragen.

Of je nu wilt erkennen of niet dat je een leek bent op het gebied van organisatiekunde, dat maakt mij niet zoveel uit. Weet wel: er is geen ‘one size fits all’. Nooit! En wat in een automobielfabriek met een lopende band werkt, werkt niet per se in de dienstensector. Leiderschapstrajecten zouden allemaal maatwerk moeten zijn, want elk mens is anders, met andere aannames en overtuigingen. En heisessies... please... heeft dat ooit tot de gewenste grote verandering geleid? Laten we de download-toespraken van zichzelf beminnende managementgoeroes en trendanalisten al helemaal overslaan, al is het alleen maar vanwege de hoge kosten...

Met hoeveel procent neem jij genoegen?

Sinds kort weet ik dat in krabsalade 7% krab moet zitten om het krabsalade te mogen noemen (of was het 11%?). Hoe dan ook een minimaal percentage. Ik weet nu ook hoe ik dat kan meten. Dat heb ik op een Food Open Dag geleerd waar ik met mijn kinderen naar toe was gegaan. Jodium heb ik daar voor nodig.

Misschien moeten we, net als op de pakjes krabsalade, aangeven hoeveel procent echte organisatiekunde in de verpakking zit en hoeveel procent alleen maar ‘bezig houden’ is. Bovendien wil ik ook de herkomst van die organisatiekunde weten. Vanuit welke school/visie/theorie komt dat advies? Laat het je uitleggen, doe navraag, bedenk wat het is dat je werkelijk wilt bereiken, vraag door, vraag door, vraag door. Weet dat de oude lineaire organisatiemodellen van heel andere kaders en assumpties uit gaan dan de nieuwe duurzaam organiseren modellen bijvoorbeeld.

Ik weet nu wat ik aan krab krijg als ik de krabsalade in de supermarkt koop. Weet u hoeveel procent organisatiekunde u aanschaft?


Vivienne van Leuken

Auteur: Vivienne van Leuken

14 18070 16

Organisatiekundige & -analist | Leiderschap | Sparringpartner


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

listentothewind_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Ik zie veel mensen die moeite hebben met hoe onze maatschappij is ingericht. Mensen die graag goed willen doen, maar door de regels van onze systemen worden
weconomics-7_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Beste Paul, Dat was een hele kluif, die laatste brief van je (Weconomics Dialoog Deel 6, d.d. 1 september 2016). Ondanks dat levert het mij veel kennis
weconomics-5_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Beste Paul, In je laatste brief snijd je een aantal thema’s aan waaronder: Patronen & Nieuw denken Slimmer werken & Eigen inzicht Deze
weconomics3_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Beste Paul, Dank voor je uitgebreide antwoord.In de zoektocht naar een nieuwe welvaartsmachine, een nieuw systeem, zullen de oude systeemeisen herkend
weconomics-introductie_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Beste Paul, Soms dan hoor je iemand over iets vertellen en dan weet je dat het goed is. Dat gevoel had ik ook toen ik jou voor het eerst hoorde praten
leona_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
“Ik heb Lerende Leiders ’ontmoet' door mijn oproep op Twitter. Ik was op zoek naar een platform om te schrijven over thema’s als leiderschap, bevlogenheid,
why-whonot_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Hebben we de vorige keer de samenwerking tussen overheid en inwoners aangevlogen vanuit het ambtelijk en politieke perspectief, dit keer doen we dat vanuit
listentothewind_*_
Ik zie veel mensen die moeite hebben met hoe onze maatschappij is ingericht. Mensen die graag goed willen doen, maar door de regels van onze systemen worden
kanarie_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
De vakantie is afgelopen. Alle kinderen gaan weer naar school. Alle kinderen? Nee, in huishoudens door heel Nederland zijn er kinderen thuis. Kinderen
Frustrated-Golfer_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Niet álles was slecht aan de kredietcrisis. Natuurlijk…., we verdienden – meldt het CBS – jaren achter elkaar minder dan het jaar ervoor, maar het
medischleiderschap_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Ik ben zo blij met de term ‘medisch leiderschap’! Natuurlijk is de essentie van leiderschap overal hetzelfde. Of het nu over persoonlijk leiderschap
gummen_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
Het is weer eens zo’n avond. Een avond waarop ik rustig op de bank zit en onder het genot van een glas wijn nadenk over een onderwerp voor een nieuwe
2eggs5_*_ > Krabsalade en blauwe ogen | leiderschap
“Als we dingen willen oplossen in dit land, moeten we op een radicaal andere manier de kansen en de mogelijkheden van de informatiesamenleving gaan oppakken”

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.

×