Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Medische fouten - wie pakt de handschoen op? Geschreven door Bianca den Outer. Onlangs twitterde ik over een artikeltje op Skipr over medische fouten. Tegelijkertijd was de Consumentenbond gestart met een meldpunt voor medische fouten. Er ontstond een dialoog en de Consumentenbond nodigde onder andere mij uit om te reageren op de column (zie hier: http://tinyurl.com/3jhxm5n) van Mirjam Bijleveld, blogger van de Consumentenbond. Die uitnodiging nam ik graag aan en ik ben aan de slag gegaan met een reactie. Helaas is het op de site van de Consumentenbond niet mogelijk om te reageren in meer dan 1000 tekens. Ik was dus genoodzaakt om me tot de kern van mijn betoog te beperken. Toch wil ik de gehele inhoud van mijn reactie op de meldactie en de blog van de Consumentenbond met jullie delen. Een van de zaken die mij zeer aanspreken binnen het gedachtengoed van dienend leiderschap is de kunst om tegenstellingen met elkaar te verbinden. Alhoewel ik de meldactie van de Consumentenbond begrijp, lijkt het alsof deze weer gericht is op het in standhouden van tegenstellingen. Het zou mooi zijn als de tegenstellingen met elkaar verbonden zouden kunnen worden en leiders van alle partijen over hun schaduw heen springen. Dat is pas echt leiderschap! Onderstaand mijn betoog. Het is vreselijk om geconfronteerd te worden met een medische fout, terwijl jij of een van je naasten ook nog eens in een kwetsbare positie verkeert. Dat maakt zorg heel persoonlijk, het is als het ware een hartszaak. Een zorgverlener is een mens en mensen kunnen fouten maken. Iedere patiënt en ieder mens is zich daarvan bewust. En als er een medische fout wordt gemaakt die jou of je naaste direct treft, dan is de eerste behoefte om erkend te worden. Maar ons hele  systeem is erop gericht om deze erkenning te omzeilen, te ontwijken en in ieder geval zo lang mogelijk uit te stellen. De juristen en de verzekeraars dragen op dit moment bepaald niet bij aan een oplossing. Als het erkennen van een gemaakte fout namelijk ontkoppeld zou worden van de juridische aansprakelijkheid, zou dat veel artsen en hun omgeving helpen de brug te slaan om in gesprek te gaan met mensen die het slachtoffer zijn van een medische fout. En daarna zou het mogelijk moeten zijn om slachtoffers snel te compenseren op een behoorlijke en fatsoenlijke manier. Verzekeraars, letselschadeadvocaten en andere betrokkenen vechten dan onderling maar uit wie de rekening betaalt. Dat zou volgens mij een bijdrage leveren aan het verder voorkomen van leed en verdriet. En ja, er zijn tal van schrijnende voorbeelden van artsen die vast zitten in hun ego’s. Die hun patiënten in de kou laten staan. Maar ik geloof dat ook deze artsen ooit met passie en compassie begonnen zijn aan hun studie. Gedurende die studietijd en de tijd daarna raken velen van hen die passie kwijt. Daar komt nog eens bij dat het lijkt of veel mensen in de zorg geleerd hebben hun empatisch vermogen terug te schakelen. Vanuit een streven om zo zuiver en professioneel mogelijk te kunnen handelen. In opleidingen is er nog veel te doen en er gebeurt ook heel veel nu. Een goed voorbeeld is te vinden op de website www.compassionforcare.com. Medische studenten zijn dit initiatief gestart om compassie terug te brengen in de basis van opleiding en werk. Ik denk dat hier ook de kiem voor de uiteindelijke oplossing ligt. Om tegenstellingen en tegengestelde belangen en gevoelens met elkaar te verbinden: door compassie als uitgangspunt te nemen. Prima, een meldpunt. Prima, om misstanden aan de kaak te stellen zodat er van binnenuit de medische wereld verandering bewerkstelligd kan worden. Maar probeer vooral ook om die tegenstellingen te verbinden met elkaar. Zodat slachtoffers en medische fouten in de toekomst voorkomen kunnen worden. Uit onderzoek blijkt dat dit voor veel mensen veel belangrijker is dan een schadevergoeding! Artsen kunnen dan in een veilige omgeving leren van hun fouten zodat ze als mens en dus als professional kunnen groeien. En huidige slachtoffers kunnen erkend worden in hun pijn en verdriet, dit op een goede manier verwerken en verder gaan met hun leven. .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Medische fouten - wie pakt de handschoen op?

Onlangs twitterde ik over een artikeltje op Skipr over medische fouten. Tegelijkertijd was de Consumentenbond gestart met een meldpunt voor medische fouten. Er ontstond een dialoog en de Consumentenbond nodigde onder andere mij uit om te reageren op de column (zie hier: http://tinyurl.com/3jhxm5n) van Mirjam Bijleveld, blogger van de Consumentenbond. Die uitnodiging nam ik graag aan en ik ben aan de slag gegaan met een reactie.

Helaas is het op de site van de Consumentenbond niet mogelijk om te reageren in meer dan 1000 tekens. Ik was dus genoodzaakt om me tot de kern van mijn betoog te beperken. Toch wil ik de gehele inhoud van mijn reactie op de meldactie en de blog van de Consumentenbond met jullie delen.

Een van de zaken die mij zeer aanspreken binnen het gedachtengoed van dienend leiderschap is de kunst om tegenstellingen met elkaar te verbinden. Alhoewel ik de meldactie van de Consumentenbond begrijp, lijkt het alsof deze weer gericht is op het in standhouden van tegenstellingen. Het zou mooi zijn als de tegenstellingen met elkaar verbonden zouden kunnen worden en leiders van alle partijen over hun schaduw heen springen. Dat is pas echt leiderschap! Onderstaand mijn betoog.

Het is vreselijk om geconfronteerd te worden met een medische fout, terwijl jij of een van je naasten ook nog eens in een kwetsbare positie verkeert. Dat maakt zorg heel persoonlijk, het is als het ware een hartszaak. Een zorgverlener is een mens en mensen kunnen fouten maken. Iedere patiënt en ieder mens is zich daarvan bewust. En als er een medische fout wordt gemaakt die jou of je naaste direct treft, dan is de eerste behoefte om erkend te worden.

Maar ons hele  systeem is erop gericht om deze erkenning te omzeilen, te ontwijken en in ieder geval zo lang mogelijk uit te stellen. De juristen en de verzekeraars dragen op dit moment bepaald niet bij aan een oplossing. Als het erkennen van een gemaakte fout namelijk ontkoppeld zou worden van de juridische aansprakelijkheid, zou dat veel artsen en hun omgeving helpen de brug te slaan om in gesprek te gaan met mensen die het slachtoffer zijn van een medische fout. En daarna zou het mogelijk moeten zijn om slachtoffers snel te compenseren op een behoorlijke en fatsoenlijke manier. Verzekeraars, letselschadeadvocaten en andere betrokkenen vechten dan onderling maar uit wie de rekening betaalt. Dat zou volgens mij een bijdrage leveren aan het verder voorkomen van leed en verdriet.

En ja, er zijn tal van schrijnende voorbeelden van artsen die vast zitten in hun ego’s. Die hun patiënten in de kou laten staan. Maar ik geloof dat ook deze artsen ooit met passie en compassie begonnen zijn aan hun studie. Gedurende die studietijd en de tijd daarna raken velen van hen die passie kwijt. Daar komt nog eens bij dat het lijkt of veel mensen in de zorg geleerd hebben hun empatisch vermogen terug te schakelen. Vanuit een streven om zo zuiver en professioneel mogelijk te kunnen handelen. In opleidingen is er nog veel te doen en er gebeurt ook heel veel nu. Een goed voorbeeld is te vinden op de website www.compassionforcare.com. Medische studenten zijn dit initiatief gestart om compassie terug te brengen in de basis van opleiding en werk.

Ik denk dat hier ook de kiem voor de uiteindelijke oplossing ligt. Om tegenstellingen en tegengestelde belangen en gevoelens met elkaar te verbinden: door compassie als uitgangspunt te nemen.

Prima, een meldpunt. Prima, om misstanden aan de kaak te stellen zodat er van binnenuit de medische wereld verandering bewerkstelligd kan worden. Maar probeer vooral ook om die tegenstellingen te verbinden met elkaar. Zodat slachtoffers en medische fouten in de toekomst voorkomen kunnen worden. Uit onderzoek blijkt dat dit voor veel mensen veel belangrijker is dan een schadevergoeding! Artsen kunnen dan in een veilige omgeving leren van hun fouten zodat ze als mens en dus als professional kunnen groeien. En huidige slachtoffers kunnen erkend worden in hun pijn en verdriet, dit op een goede manier verwerken en verder gaan met hun leven.


Interesting blog? Like it on Facebook, +1 on Google, Tweet it or share this article on other bookmarking websites.

Bianca den Outer
Geschreven door Bianca den Outer
Blogger
bloggen lb > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
bloggen lmb > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Lindsie's Profielfoto
Lindsie antwoordt op het onderwerp: #298 5 jaren 9 maanden geleden
Dank voor jullie mooie suggesties. Ik hoop werkelijk dat velen de handschoen zullen oppakken. Zoals inderdaad compassionforcare momenteel doet.

Mijn schoonmoeder zou blij zijn met de ontkoppeling van fout erkenning en aansprakelijkheid.
Na een val op een vaas is zij op de eerste hulp behandeld aan een diepe snijwond in haar rechteronderarm. Enkele dagen later werd geconstateerd dat er meer aan de hand was; vrijwel alle pezen waren doorgesneden. Verschillende operaties in verschillende ziekenhuizen hebben er voor gezorgd dat ze haar hand inmiddels weer deels kan gebruiken.
Helaas heeft de juridische procedure 6 jaar geduurd en niet opgeleverd waar ze echt naar op zoek was; een welgemeend sorry.
gerbenw's Profielfoto
gerbenw antwoordt op het onderwerp: #297 5 jaren 9 maanden geleden
Ik zat in dezelfde discussie op de actie van de Consumentenbond. In 1000 tekens je visie op zo iets complex weergeven is mij niet gelukt. Ik maak graag gebruik van deze (leuke) site om mijn visie op medische missers weer te geven.

Medische missers

Je zult maar “slachtoffer” zijn van een medische misser. Het is geen auto of telefoon die kapot is of niet goed gerepareerd wordt, het is je lijf. Het beeld dat je als slachtoffer met veel moeite je recht moet halen is hardnekkig van aard. Het is de vraag hoe je dit beeld ombuigt en komt tot een praktijk van openheid?
Artsen en verpleegkundigen die geconfronteerd worden met een fout, de schuldvraag speelt hierin nog geen rol, zijn daarvan vaak diep onder de indruk. Naar buiten is het beeld dat men niet open communiceert over hun rol in de fout, naar binnen zie je de worsteling.

In de zorg wordt steeds meer aandacht besteed aan patientveiligheid. Hoe maken we de zorg zo veilig dat de risico’s voor de patient geminimaliseerd worden. Reductie van de risico’s is ook in het belang van de professionals. Hoe veiliger ze kunnen werken hoe beter hun zorg wordt. Een eerste stap in veilige zorg is openheid. Binnen Huisartsenpost HOV en de CHP Zuidoost Brabant is de afgelopen jaren een sfeer van openheid gegroeid. Is dat eenvoudig gegaan? Nee, in het begin was de weerstand hoog. Goed contact met de professionals en patiënten waarbij steeds voorop staat durf te zeggen dat iets niet goed gegaan is helpt enorm in de verwerking en acceptatie van patiënten. In 2010 heeft de IGZ voor deze manier van werken de Zorgveiligprijs toegekend.

De relatie met de inspectie wordt gekenmerkt door openheid en wederzijds respect. De onderzoeken naar calamiteiten leiden vrijwel altijd tot aanbevelingen voor betere zorg voor zowel de betrokken professional als de organisatie. Voor de patient is de analyse van groot belang om te weten te komen hoe het zo gelopen is.
Bij klachten is het van belang partijen tot elkaar te laten komen. Een professional is er niet op uit om de zorg zodanig te verlenen dat dit leidt tot een klacht. Bemiddeling is kansrijker en draagt bij aan herstel van de relatie, een formele uitspraak van de klachtencommissie leidt vaak niet tot toename van het begrip.
Veilige zorg creëert een cultuur van openheid, leren van fouten en vertrouwen. Professionals melden sneller dat een collega niet goed functioneert waardoor het bespreekbaar wordt waar de tekortkomingen van sommige professionals liggen.

Op het bestuur en medische staf rust een zware verantwoordelijkheid de cultuur van veilige zorg te stimuleren en te bevorderen. Toezichthouders zouden hier een vast punt op hun agenda moeten maken.

Wat ons hindert is de gedachte dat het erkennen van een fout niet mag van aansprakelijkheidsverzekeraars. Als professionals gaan communiceren via hun verzekeraar of advocaat loopt het fout. Gesprekken verstarren, stellingen worden ingenomen en begrip verdwijnt steeds verder uit beeld. Erkennen van fouten is iets heel anders dan aanvaarden van aansprakelijkheid. Dat patiënten door een calamiteit soms schade ondervinden in financiële zin is duidelijk. De duur van de procedure om de aansprakelijkheid erkend te krijgen en te komen tot een bedrag duurt (soms) veel te lang. Zonder dat we naar een sfeer gaan waarin voor alles wat beter had gemoeten hoge bedragen worden uitbetaald zou het verzekeraars sieren als ze samen zouden komen tot kortere procedures.

Is het allemaal eenvoudig? Nee verre van dat. Natuurlijk zijn er ook professionals en bestuurders die zich als horken gedragen en geen rekening lijken te houden met de patient en zijn omgeving.

Ik nodig de consumentenbond uit om nader met onze manier van werken kennis te maken.

GerbenWelling
Directeur/bestuurder Huisartsenposten.

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

sign-of-hope_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Hoe kunnen we ons blijven bekommeren om de toekomst, terwijl crisis en onzekerheid het nieuwe normaal lijken? Dat is de vraag die we willen beantwoorden
PoppetjesTekenen_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Als professional mag ik veel kijkjes in organisaties nemen en zoals bij andere zelfstandige professionals niet anders zal zijn, kiezen mijn opdrachtgevers
dodenherdenking_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Op 4 mei 2013 sprak Peter van Uhm, generaal b.d. een prachtige toespraak uit op de Dam in Amsterdam tijdens de dodenherdenking. Zijn indrukwekkende woorden
management-leadership_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Op 10 september 2010 bezocht Herman Wijffels studenten van de vierde leergang Servant Leadership van het Greenleaf Center for Servant Leadership. Van
HandPalm_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet. Wat ik graag wil weten, is waar jij voor gaat en of jij het aandurft oog in oog 
Boekpresentatie2_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Wat zijn de vragen, als je op weg bent naar nieuw leiderschap? De zestig deelnemers aan de presentatie van mijn nieuwste boek hebben hier een antwoord
Schoolschade_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Schoolschade is de term die psychologen gebruiken voor leerlingen die zodanig zijn beschadigd op het basis of voortgezet onderwijs, dat ze burn out, depressie,
weconomics-9_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Beste Paul, Ik heb je laatste brief met veel aandacht gelezen. Dank daarvoor! Ook ik heb het gevoel dat we de goede richting op gaan, en dat acties steeds
fotozee_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
affiliate-loesje_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
{jssocials call2action="Tijdelijke kans!", hashtags="affiliate, marketing, pleaseRT", via=""} Thought Leadership is not about being known. It is about
Schoolschade_*_
Schoolschade is de term die psychologen gebruiken voor leerlingen die zodanig zijn beschadigd op het basis of voortgezet onderwijs, dat ze burn out, depressie,
fotozee_*_
Als je vanuit leiderschap je verdiept in het onderwijs, ontmoet je al snel een opvallend gebruik van termen. Als leider weet je dat bottom up, samensturing,
onderwijs_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Weet je nog? Die ene docent die jou met een paar vriendelijke woorden je verder hielp? Of die andere, die geen orde kon houden, waarbij de klas als een
kanarie_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
De vakantie is afgelopen. Alle kinderen gaan weer naar school. Alle kinderen? Nee, in huishoudens door heel Nederland zijn er kinderen thuis. Kinderen
Frustrated-Golfer_*_ > Medische fouten - wie pakt de handschoen op? | leiderschap
Niet álles was slecht aan de kredietcrisis. Natuurlijk…., we verdienden – meldt het CBS – jaren achter elkaar minder dan het jaar ervoor, maar het

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.