Login
Hoofd menu
Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) Geschreven door Paul Bessems. Beste Vivienne, Bedankt voor je derde brief. Je refereert in je brief aan de patronen die ik uitgebreid beschreven heb in het boek ‘Weconomics analyse: waarom onze welvaartsmachine aan vervanging toe is?’. Oude conditioneringen kun je eigenlijk zien als de laatste fase evolutie waar iedereen mee te maken heeft. Een patroon is een gevolg van evolutie en evolutie is een ‘design without a plan’, maar met patronen. Wil je hier meer over lezen dan beveel ik het boek van Daniel Dennett aan: ‘Darwin’s Dangerous Idea’ (1995). Hierin gebruikt hij de term Universeel Darwinisme: ‘A scheme for creating Design out of Chaos without the aid of Mind’. De nieuwe realiteit Evolutie is eigenlijk een simpel algoritme waar Darwin nog niet over schreef, maar wat later duidelijk is geworden: als iets varieert en die variatie wordt geselecteerd en overgedragen…, dan heb je evolutie. Dit is een ‘if-if-then’ algoritme. Wanneer je niet bereid bent naar de volgende verwachte fase van evolutie te kijken, zal je er waarschijnlijk ook niet snel naar toe gaan. Blijven hangen in oude conditioneringen betekent eigenlijk dat je niet de stap naar een volgende fase durft te zetten. Dat is moeilijk omdat we nog steeds in een economische crisis zitten en dan kruipen mensen vaak snel terug in hun comfortzone. Maar volgens Olaf Hoenson is een crisis niets anders dan een stormachtige overgang naar een nieuwe realiteit. Zodra je die nieuwe realiteit accepteert is de crisis voorbij. Innoveren met een doel Het vraagt wijsheid om te erkennen dat er patronen zijn en het vraagt inzicht om patronen te leren begrijpen. Als dit duidelijk is krijgen ook begrippen of concepten als concurrentie, innovatie en kennisproductie een andere betekenis.Zo is evolutie ons belangrijkste en langslopende patroon en evolutie (als het al een doel of richting heeft) is gericht op het voortbestaan van de soort. Eigenlijk moet je het omdraaien: het resultaat van evolutie is het verhogen van de kans van overleven van een soort binnen een veranderende context die deels weer door evolutie ontstaat. Innovaties zouden dus zodanig gericht moeten zijn dat ze kans op het voortbestaan van de bewuste mens, de homo sapiens, vergroten. Maar innovaties als Google Glass maken de mens steeds minder bewust van bijvoorbeeld tijd, plaats en bedoeling. Een hulpmiddel gebruiken, zonder na te denken wat dit met het bewustzijn van de mens doet, maakt de bewuste mens minderwaardig ten opzichte van dat hulpmiddel. In dit kader kunnen we ons de vraag stellen of wij het ‘internet’ niet steeds slimmer maken en het internet ons steeds dommer? Albert Einstein vreesde de dag dat menselijke interacties overgenomen zouden worden door machines. Als we zonder richting en zonder na te denken innoveren komt die dag steeds dichter bij. Meer welvaart of een betere welvaart? Je geeft in je brief aan dat we opkijken naar welvaart. Ik weet niet of de generatie die aan het eind van de vorige eeuw is geboren nog opkijkt naar welvaart? Mijn ouders in ieder geval wel. Mijn vader is geboren in 1929 en heeft bewust veel armoede meegemaakt. Ik denk dat welvaart voor veel mensen nu vanzelfsprekend is en dat hoeft op zich geen probleem te zijn zolang mensen er maar geen rechten aan gaan ontlenen en we onze welvaart duurzaam produceren. Je kunt stellen dat we met de huidige welvaartsmachine in staat moeten zijn dezelfde welvaart te blijven maken. Dat is ook de uitdaging niet. Iets wat je al weet zal je niet snel slechter doen. De uitdaging voor de 21e eeuw is ook niet om meer welvaart te maken, maar om deze duurzaam te maken. De vraag is dus: willen we meer welvaart of een betere (betaalbare en duurzame) welvaart? De vraag is ook of dit (hoe kunnen we meer welvaart maken, of meer economisch groeien?) wel een gepaste vraag is als we rekening houden met de toekomst van onze kinderen? Waarschijnlijk niet omdat we, zolang we onze welvaart niet circulair en duurzaam produceren en consumeren, er een einde zit aan de hoeveelheid materiële welvaart die we kunnen maken. Simpel omdat de aarde beperkt is. De aarde is net als een glas bier: eerst is het vol en hoe sneller je drinkt hoe eerder het leeg is. Nu hebben ongeveer 1 miljard mensen de westerse welvaart. In 2030 hebben naar schatting 5 miljard mensen de westerse welvaart. Dus de welvaartstijging tussen 1820 en nu (200 jaar) zal versneld plaatsvinden tussen 2015 en 2030 (15 jaar!). Maakt je dat ongerust of zie je het als een kans om te verduurzamen? Huidige generatie leiders Ik denk dat we inderdaad dankbaar mogen zijn voor de textielbaronnen en ondernemers uit de 19e en 20e eeuw die met hard werken en veel risico nemen, hebben bijgedragen aan de realisatie van zes keer zoveel welvaart sinds 1820! Maar de vraag is of we nu met ondernemers of managers te maken hebben. Vergelijk bijvoorbeeld Anton Philips (ondernemer), met Frans van Houten (manager). De huidige CEO van Philips wil graag dat de ECB de geldkraan openzet zodat we meer Philips producten kunnen kopen (RTLZ 20-10-2014). Of een Ben van Beurden (Shell) die oproept om de energietransitie niet te versnellen (http://fd.nl/ondernemen/1165227/shell-hekelt-gebrek-aan-realisme-bij-energietransitie). Ik denk dat de huidige generatie leiders veel te veel blind vaart op oneigenlijke hulpmiddelen als belastingontwijking, marketing en financiële markten (Philips Amsterdam Zuid As) en veel te weinig op pionierschap, nuttige innovaties en slim samenwerken (Philips Eindhoven). Scheve verdeling We zitten nu in een tijd dat steeds meer mensen (waaronder vaak ‘de elite’), geen welvaart meer maken, maar welvaart verplaatsen. Zo is er in Engeland het voorbeeld dat de overheid de big four accountantskantoren niet meer wil inhuren omdat fiscalisten van deze kantoren eerst helpen met belastingwetgeving te maken vervolgens dezelfde fiscalisten grote ondernemingen adviseren om belasting te ontwijken. We zijn een maatschappij geworden waar we vooral meer geld produceren en welvaart verplaatsen in plaats van creëren of verduurzamen. Er is een systeem geëvolueerd waarmee je met geld nog meer geld kunt maken en waarbij geld maken een doel op zich is geworden. Dit terwijl geld een hulpmiddel is (vergelijk met een katalysator uit de scheikunde, deze stof wordt alleen als hulpmiddel gebruikt, maar is geen onderdeel van de grondstof of het eindproduct zelf). We zijn de bedoeling van hulpmiddelen kwijtgeraakt. Dit systeem leidt er toe dat er een scheve vermogensverdeling, inkomsensverdeling en werkverdeling en daarmee welvaartsverdeling is en als we niets doen dit verder verslechterd en onze democratie ondermijnd omdat je bijvoorbeeld met geld ook macht kun kopen. Hybride en blockchain organiseren Ik denk dat we een meer menselijke en een minder middelenwereld moeten creëren. Een wereld die veel minder afhankelijk is van hulpmiddelen in het algemeen (bedrijven, overheden, procedures) en van kapitaal in het bijzonder. De huidige afhankelijkheid van veel hulpmiddelen heeft ons als mens minderwaardig gemaakt ten opzichte van het middel. We hebben alles van de wieg tot het graf uitbesteed aan markten en bedrijven. Het zijn vooral deze twee organisatieontwerpen die aan vervanging toe zijn omdat de nadelen groter worden dan de voordelen. De volgende logische stap in organisatieontwerpen zal dan ook een kruising zijn tussen bedrijf en markt: een hybride vorm. Hybride organiseren is een kruising tussen zelf doen en uitbesteden, tussen bedrijf en markt, tussen privaat en publiek. Verder zal blockchain organiseren steeds meer gebruikt worden om vraag en aanbod bijna frictieloos op elkaar af te stemmen waardoor we meer tijd overhouden voor zorg, onderwijs, veiligheid en vrije tijd. Het inzicht zit in ons Ik wil ook nog even terug komen op je vraag over de dialoog als werkvorm tijdens de ThoughtExpedition die je gevolgd hebt: ja de dialoog is een geschikt middel om de inzichten die al in ons zitten, naar boven te halen. Inzichten komen nu niet naar boven omdat we blind en doof zijn door de oude conditioneringen en door de belangen van hulpmiddelen waar we denken afhankelijk van te zijn geworden en denken niet meer zonder te kunnen (baan, inkomen, hypotheek, overheid, banken etc.). We zullen eerst oude conditioneringen los moeten laten voordat we kunnen vernieuwen. Hoe productiever worden? Je vraagt ten slotte naar de ‘hoe vraag’: hoe kunnen we productiever worden? Het inzicht is dat dit eigenlijk gemakkelijk is als je oude conditioneren loslaat. De oude conditionering is: ik moet het zelf doen of uitbesteden, terwijl er ook alternatieven zijn. De reden dat we nauwelijks productiever worden (in de tertiaire en quartaire sector waar ongeveer 70% in werkt) heeft een aantal componenten: Voor fysieke productie is het gemakkelijker om productiever te worden dan voor het leveren van services (een knipbeurt bij de kapper kan meestal niet sneller zonder kwaliteitsverlies). We hebben tot nu toe (nog) weinig reden gehad om productiever te worden. Want waar moet 35% van de Nederlanders gaan werken als we twee keer zo productief worden? De overheid heeft tekorten, die zijn ontstaan doordat onze welvaartskosten harder stijgen dan onze productiviteit, steeds kunnen afdekken door het op laten lopen van de staatschuld. Maar daar is in 2008 een einde aan gekomen. We vertrouwen landen niet meer dat ze hun schulden kunnen betalen. We kunnen het probleem beter oplossen door de productiviteit te verbeteren en de surplustijd aan te wenden voor zorgtaken. In de tertiaire en quartaire sector zal vooral ICT ons productiever moeten maken, maar dat lukt (ondanks miljarden investeringen) onvoldoende en dat komt omdat we met de verkeerde organisatieontwerpen (bedrijven en markten) het werk van informatiewerkers proberen te organiseren. We hebben geen technisch probleem maar een organisatieontwerp probleem. Organiseren is verbinden De fabrieksarbeider en landbouwer zijn ieder 50 keer zo productief geworden. De informatiewerker is nauwelijks verdubbeld sinds 1970. Zoals net aangegeven is het zo dat bepaalde diensten gewoon niet sneller uitgevoerd kunnen worden (denk aan een kapper, een onderwijzer of een verpleegkundige). Maar de meeste beroepen in de tertiaire en quartaire sectoren besteden een steeds groter deel van hun tijd aan het verwerken van data tot informatie en van informatie tot kennis. En daar is nog een hele slag in te winnen. En dit is dus niet zozeer een ICT probleem als wel een organisatieontwerp probleem. We zullen het werk van mensen in de tertiaire en quartaire sector met andere hulpmiddelen moeten organiseren dan het werk van mensen in primaire en secundaire sector. Een landbouwer wordt ook niet productiever in de fabriek, evenals een fabrieksarbeider niet productiever wordt op een boerderij. Werk en werkorganisatie moeten bij elkaar passen en doen dat allang niet meer. En de eerste stap naar nieuwe organisatieontwerpen is hybride organiseren. En als we straks een algemene datanutsvoorziening hebben waar informatiewerkers op aangesloten zijn, dan worden informatiewerkers ook productiever. Organiseren wordt het simpel aan- en uitzetten van verbindingen (vergelijk met het aan uitzetten van elektrische apparaten die op één stroomnet zijn aangesloten). Er is dan geen verschil meer tussen organiseren, reorganiseren, veranderen, managen, leiding geven: het zijn allemaal verbindingen tussen mensen en middelen die aan- en uitgezet worden). Organiseren wordt dan net zo eenvoudig en vanzelfsprekend als water uit de kraan en stroom uit het stopcontact. Dat is voor veel mensen nog abstract omdat het in de toekomst van onze kinderen speelt. Het is nog moeilijk te verbeelden, laat staan te begrijpen, laat staan uit te leggen of uit te voeren wat gaat komen. Het is een fundamentele transitie die we moeten organiseren. Een fundamentele transitie vindt maar eens in de 200-300 jaar plaats. De laatste was de industriële revolutie. ‘Je ziet het pas als je het doorhebt’, zei Johan Cruijff en dat geldt zeker voor fundamentele nieuwe organisatievormen. Maar het begint met het loslaten van oude conditioneren dat we voor werk naar een bedrijf moeten, voor geld naar de bank en voor zorg naar de overheid. The emerging future: organiseer hem zelf De beste manier om de toekomst te voorspellen is door hem te organiseren. De nieuwe wereld met een nieuw systeem voor de organisatie van productie en consumptie komt er aan. Daar is geen twijfel over mogelijk. En als je dan alle relevante patronen op elkaar legt weet je wel waar we naar toe bewegen. We weten de stip op de horizon en steeds meer mensen zoeken een pad daar naar toe. De nieuwe orde is een product, een resultaat, een gevolg van het langstlopende patroon dat we evolutie noemen. Het is dus niet de vraag of er een nieuw systeem komt en ook niet de vraag hoe dat systeem eruit ziet, dat weten we door patronen te volgen. De vraag is welke rol jij als lezer hierin speelt of gaat spelen? Want degenen die als eerste een onvermijdelijk transitie omarmen hebben de hoogste overlevingskans. Zorg er in ieder geval voor dat je niet de postbode van de 21e eeuw wordt. Ontwikkel nu al nieuwe competenties als pionierschap, verbeeldingskracht en slim samenwerken. Het transitieprogramma van de Weconomics Foundation kan je daarmee helpen met een groot aantal inzichten, rollen en instrumenten. Tot de volgende brief. Met collegiale groet,Paul Bessems Alle gepubliceerde Weconomics Dialogen zijn hier te vinden .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6)

weconomics 6 > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapBeste Vivienne,

Bedankt voor je derde brief.

Je refereert in je brief aan de patronen die ik uitgebreid beschreven heb in het boek ‘Weconomics analyse: waarom onze welvaartsmachine aan vervanging toe is?’. Oude conditioneringen kun je eigenlijk zien als de laatste fase evolutie waar iedereen mee te maken heeft. Een patroon is een gevolg van evolutie en evolutie is een ‘design without a plan’, maar met patronen. Wil je hier meer over lezen dan beveel ik het boek van Daniel Dennett aan: ‘Darwin’s Dangerous Idea’ (1995). Hierin gebruikt hij de term Universeel Darwinisme: ‘A scheme for creating Design out of Chaos without the aid of Mind’.

De nieuwe realiteit

Evolutie is eigenlijk een simpel algoritme waar Darwin nog niet over schreef, maar wat later duidelijk is geworden: als iets varieert en die variatie wordt geselecteerd en overgedragen…, dan heb je evolutie. Dit is een ‘if-if-then’ algoritme. Wanneer je niet bereid bent naar de volgende verwachte fase van evolutie te kijken, zal je er waarschijnlijk ook niet snel naar toe gaan. Blijven hangen in oude conditioneringen betekent eigenlijk dat je niet de stap naar een volgende fase durft te zetten. Dat is moeilijk omdat we nog steeds in een economische crisis zitten en dan kruipen mensen vaak snel terug in hun comfortzone. Maar volgens Olaf Hoenson is een crisis niets anders dan een stormachtige overgang naar een nieuwe realiteit. Zodra je die nieuwe realiteit accepteert is de crisis voorbij.

Innoveren met een doel

weconomics 6 lincoln > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapHet vraagt wijsheid om te erkennen dat er patronen zijn en het vraagt inzicht om patronen te leren begrijpen. Als dit duidelijk is krijgen ook begrippen of concepten als concurrentie, innovatie en kennisproductie een andere betekenis.
weconomics 6 robot > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapZo is evolutie ons belangrijkste en langslopende patroon en evolutie (als het al een doel of richting heeft) is gericht op het voortbestaan van de soort. Eigenlijk moet je het omdraaien: het resultaat van evolutie is het verhogen van de kans van overleven van een soort binnen een veranderende context die deels weer door evolutie ontstaat. Innovaties zouden dus zodanig gericht moeten zijn dat ze kans op het voortbestaan van de bewuste mens, de homo sapiens, vergroten. Maar innovaties als Google Glass maken de mens steeds minder bewust van bijvoorbeeld tijd, plaats en bedoeling. Een hulpmiddel gebruiken, zonder na te denken wat dit met het bewustzijn van de mens doet, maakt de bewuste mens minderwaardig ten opzichte van dat hulpmiddel. In dit kader kunnen we ons de vraag stellen of wij het ‘internet’ niet steeds slimmer maken en het internet ons steeds dommer? Albert Einstein vreesde de dag dat menselijke interacties overgenomen zouden worden door machines. Als we zonder richting en zonder na te denken innoveren komt die dag steeds dichter bij.

Meer welvaart of een betere welvaart?

Je geeft in je brief aan dat we opkijken naar welvaart. Ik weet niet of de generatie die aan het eind van de vorige eeuw is geboren nog opkijkt naar welvaart? Mijn ouders in ieder geval wel. Mijn vader is geboren in 1929 en heeft bewust veel armoede meegemaakt. Ik denk dat welvaart voor veel mensen nu vanzelfsprekend is en dat hoeft op zich geen probleem te zijn zolang mensen er maar geen rechten aan gaan ontlenen en we onze welvaart duurzaam produceren. Je kunt stellen dat we met de huidige welvaartsmachine in staat moeten zijn dezelfde welvaart te blijven maken. Dat is ook de uitdaging niet. Iets wat je al weet zal je niet snel slechter doen. De uitdaging voor de 21e eeuw is ook niet om meer welvaart te maken, maar om deze duurzaam te maken. De vraag is dus: willen we meer welvaart of een betere (betaalbare en duurzame) welvaart? De vraag is ook of dit (hoe kunnen we meer welvaart maken, of meer economisch groeien?) wel een gepaste vraag is als we rekening houden met de toekomst van onze kinderen? Waarschijnlijk niet omdat we, zolang we onze welvaart niet circulair en duurzaam produceren en consumeren, er een einde zit aan de hoeveelheid materiële welvaart die we kunnen maken. Simpel omdat de aarde beperkt is. De aarde is net als een glas bier: eerst is het vol en hoe sneller je drinkt hoe eerder het leeg is. Nu hebben ongeveer 1 miljard mensen de westerse welvaart. In 2030 hebben naar schatting 5 miljard mensen de westerse welvaart. Dus de welvaartstijging tussen 1820 en nu (200 jaar) zal versneld plaatsvinden tussen 2015 en 2030 (15 jaar!). Maakt je dat ongerust of zie je het als een kans om te verduurzamen?

Huidige generatie leiders

Ik denk dat we inderdaad dankbaar mogen zijn voor de textielbaronnen en ondernemers uit de 19e en 20e eeuw die met hard werken en veel risico nemen, hebben bijgedragen aan de realisatie van zes keer zoveel welvaart sinds 1820! Maar de vraag is of we nu met ondernemers of managers te maken hebben. Vergelijk bijvoorbeeld Anton Philips (ondernemer), met Frans van Houten (manager). De huidige CEO van Philips wil graag dat de ECB de geldkraan openzet zodat we meer Philips producten kunnen kopen (RTLZ 20-10-2014). Of een Ben van Beurden (Shell) die oproept om de energietransitie niet te versnellen (http://fd.nl/ondernemen/1165227/shell-hekelt-gebrek-aan-realisme-bij-energietransitie). Ik denk dat de huidige generatie leiders veel te veel blind vaart op oneigenlijke hulpmiddelen als belastingontwijking, marketing en financiële markten (Philips Amsterdam Zuid As) en veel te weinig op pionierschap, nuttige innovaties en slim samenwerken (Philips Eindhoven).

Scheve verdeling

We zitten nu in een tijd dat steeds meer mensen (waaronder vaak ‘de elite’), geen welvaart meer maken, maar welvaart verplaatsen. Zo is er in Engeland het voorbeeld dat de overheid de big four accountantskantoren niet meer wil inhuren omdat fiscalisten van deze kantoren eerst helpen met belastingwetgeving te maken vervolgens dezelfde fiscalisten grote ondernemingen adviseren om belasting te ontwijken. We zijn een maatschappij geworden waar we vooral meer geld produceren en welvaart verplaatsen in plaats van creëren of verduurzamen. Er is een systeem geëvolueerd waarmee je met geld nog meer geld kunt maken en waarbij geld maken een doel op zich is geworden. Dit terwijl geld een hulpmiddel is (vergelijk met een katalysator uit de scheikunde, deze stof wordt alleen als hulpmiddel gebruikt, maar is geen onderdeel van de grondstof of het eindproduct zelf). We zijn de bedoeling van hulpmiddelen kwijtgeraakt.

Dit systeem leidt er toe dat er een scheve vermogensverdeling, inkomsensverdeling en werkverdeling en daarmee welvaartsverdeling is en als we niets doen dit verder verslechterd en onze democratie ondermijnd omdat je bijvoorbeeld met geld ook macht kun kopen.

Hybride en blockchain organiseren

Ik denk dat we een meer menselijke en een minder middelenwereld moeten creëren. Een wereld die veel minder afhankelijk is van hulpmiddelen in het algemeen (bedrijven, overheden, procedures) en van kapitaal in het bijzonder. De huidige afhankelijkheid van veel hulpmiddelen heeft ons als mens minderwaardig gemaakt ten opzichte van het middel. We hebben alles van de wieg tot het graf uitbesteed aan markten en bedrijven. Het zijn vooral deze twee organisatieontwerpen die aan vervanging toe zijn omdat de nadelen groter worden dan de voordelen. De volgende logische stap in organisatieontwerpen zal dan ook een kruising zijn tussen bedrijf en markt: een hybride vorm. Hybride organiseren is een kruising tussen zelf doen en uitbesteden, tussen bedrijf en markt, tussen privaat en publiek. Verder zal blockchain organiseren steeds meer gebruikt worden om vraag en aanbod bijna frictieloos op elkaar af te stemmen waardoor we meer tijd overhouden voor zorg, onderwijs, veiligheid en vrije tijd.

Het inzicht zit in ons

Ik wil ook nog even terug komen op je vraag over de dialoog als werkvorm tijdens de ThoughtExpedition die je gevolgd hebt: ja de dialoog is een geschikt middel om de inzichten die al in ons zitten, naar boven te halen. Inzichten komen nu niet naar boven omdat we blind en doof zijn door de oude conditioneringen en door de belangen van hulpmiddelen waar we denken afhankelijk van te zijn geworden en denken niet meer zonder te kunnen (baan, inkomen, hypotheek, overheid, banken etc.). We zullen eerst oude conditioneringen los moeten laten voordat we kunnen vernieuwen.

Hoe productiever worden?

weconomics 6 turbulence > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapJe vraagt ten slotte naar de ‘hoe vraag’: hoe kunnen we productiever worden? Het inzicht is dat dit eigenlijk gemakkelijk is als je oude conditioneren loslaat. De oude conditionering is: ik moet het zelf doen of uitbesteden, terwijl er ook alternatieven zijn. De reden dat we nauwelijks productiever worden (in de tertiaire en quartaire sector waar ongeveer 70% in werkt) heeft een aantal componenten:

  1. Voor fysieke productie is het gemakkelijker om productiever te worden dan voor het leveren van services (een knipbeurt bij de kapper kan meestal niet sneller zonder kwaliteitsverlies).
  2. We hebben tot nu toe (nog) weinig reden gehad om productiever te worden. Want waar moet 35% van de Nederlanders gaan werken als we twee keer zo productief worden?
  3. De overheid heeft tekorten, die zijn ontstaan doordat onze welvaartskosten harder stijgen dan onze productiviteit, steeds kunnen afdekken door het op laten lopen van de staatschuld. Maar daar is in 2008 een einde aan gekomen. We vertrouwen landen niet meer dat ze hun schulden kunnen betalen. We kunnen het probleem beter oplossen door de productiviteit te verbeteren en de surplustijd aan te wenden voor zorgtaken.
  4. In de tertiaire en quartaire sector zal vooral ICT ons productiever moeten maken, maar dat lukt (ondanks miljarden investeringen) onvoldoende en dat komt omdat we met de verkeerde organisatieontwerpen (bedrijven en markten) het werk van informatiewerkers proberen te organiseren. We hebben geen technisch probleem maar een organisatieontwerp probleem.

Organiseren is verbinden

weconomics 6 data > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapDe fabrieksarbeider en landbouwer zijn ieder 50 keer zo productief geworden. De informatiewerker is nauwelijks verdubbeld sinds 1970. Zoals net aangegeven is het zo dat bepaalde diensten gewoon niet sneller uitgevoerd kunnen worden (denk aan een kapper, een onderwijzer of een verpleegkundige). Maar de meeste beroepen in de tertiaire en quartaire sectoren besteden een steeds groter deel van hun tijd aan het verwerken van data tot informatie en van informatie tot kennis. En daar is nog een hele slag in te winnen. En dit is dus niet zozeer een ICT probleem als wel een organisatieontwerp probleem. We zullen het werk van mensen in de tertiaire en quartaire sector met andere hulpmiddelen moeten organiseren dan het werk van mensen in primaire en secundaire sector. Een landbouwer wordt ook niet productiever in de fabriek, evenals een fabrieksarbeider niet productiever wordt op een boerderij. Werk en werkorganisatie moeten bij elkaar passen en doen dat allang niet meer. En de eerste stap naar nieuwe organisatieontwerpen is hybride organiseren. En als we straks een algemene datanutsvoorziening hebben waar informatiewerkers op aangesloten zijn, dan worden informatiewerkers ook productiever. Organiseren wordt het simpel aan- en uitzetten van verbindingen (vergelijk met het aan uitzetten van elektrische apparaten die op één stroomnet zijn aangesloten). Er is dan geen verschil meer tussen organiseren, reorganiseren, veranderen, managen, leiding geven: het zijn allemaal verbindingen tussen mensen en middelen die aan- en uitgezet worden). Organiseren wordt dan net zo eenvoudig en vanzelfsprekend als water uit de kraan en stroom uit het stopcontact. Dat is voor veel mensen nog abstract omdat het in de toekomst van onze kinderen speelt. Het is nog moeilijk te verbeelden, laat staan te begrijpen, laat staan uit te leggen of uit te voeren wat gaat komen. Het is een fundamentele transitie die we moeten organiseren. Een fundamentele transitie vindt maar eens in de 200-300 jaar plaats. De laatste was de industriële revolutie. ‘Je ziet het pas als je het doorhebt’, zei Johan Cruijff en dat geldt zeker voor fundamentele nieuwe organisatievormen. Maar het begint met het loslaten van oude conditioneren dat we voor werk naar een bedrijf moeten, voor geld naar de bank en voor zorg naar de overheid.

The emerging future: organiseer hem zelf

weconomics 6 post > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschapDe beste manier om de toekomst te voorspellen is door hem te organiseren. De nieuwe wereld met een nieuw systeem voor de organisatie van productie en consumptie komt er aan. Daar is geen twijfel over mogelijk. En als je dan alle relevante patronen op elkaar legt weet je wel waar we naar toe bewegen. We weten de stip op de horizon en steeds meer mensen zoeken een pad daar naar toe. De nieuwe orde is een product, een resultaat, een gevolg van het langstlopende patroon dat we evolutie noemen. Het is dus niet de vraag of er een nieuw systeem komt en ook niet de vraag hoe dat systeem eruit ziet, dat weten we door patronen te volgen. De vraag is welke rol jij als lezer hierin speelt of gaat spelen? Want degenen die als eerste een onvermijdelijk transitie omarmen hebben de hoogste overlevingskans. Zorg er in ieder geval voor dat je niet de postbode van de 21e eeuw wordt. Ontwikkel nu al nieuwe competenties als pionierschap, verbeeldingskracht en slim samenwerken. Het transitieprogramma van de Weconomics Foundation kan je daarmee helpen met een groot aantal inzichten, rollen en instrumenten.

Tot de volgende brief.

Met collegiale groet,
Paul Bessems

Alle gepubliceerde Weconomics Dialogen zijn hier te vinden


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Paul Bessems
Geschreven door Paul Bessems
Blogger
advertentie lb > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschap
advertentie lmb > Het inzicht zit in ons (Weconomics Dialoog deel 6) | leiderschap
worldpoet-546's Profielfoto
worldpoet-546 antwoordt op het onderwerp: #1578 7 maanden 2 weken geleden
Prachtige foto, Paul Bessems.
Alhoewel Daniel Gabriel Fahrenheit (1686-1736) als eerste in 1724 zijn genialiteit toonde,
kwam daaropvolgend Anders Celsius (1701-1744) in het jaar 1742 met zijn concept.
Een kwestie van temperatuur zou je kunnen zeggen!
Na mijn voorbeeld zal gelukkig dan ook weer een ander spiritueel leidster opstaan.
Petra Hermans

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

FacebookG+TwitterRSSLinkedInPaper.li

Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse nieuwsbrief en mis geen enkel Leiderschapsblog of -nieuwsbericht meer.