Antwoord: Het Targetsyndroom

ps en geef haar dan ook een fatsoenlijk salaris, zoals iedereen zou moeten verdienen die een baan heeft in wat dan ook. Zodat ze ruim met haar geld haar gezin kan onderhouden en niet hoeft te beknibbelen. Niet zoals nu bij Cordaan in Amsterdam: vrouwen die al jaren in de thuiszorg werken, krijgen nu een salaris als schoonmaakster.

Trouwens ook schoonmakers zouden een goed salaris moeten krijgen zodat ze niet twee banen nodig hebben.
Prima om de bonussen daarvoor te gebruiken. Iedereen een voldoende salaris.

Hear Hear!

Ha Lindsie,

Ja je hebt gelijk... ik merk dat mensen bang zijn om op te staan tegen hun malafide directies. Velen klagen en doet niets. Mensen zijn bang hun werk kwijt te raken of op hun kop te krijgen. Soms is het één die haar of zijn mond open doet en die krijgt van de leidinggevenden te horen: "Wat steek jij hier negatief in... " De rest zegt niets en de gene met al haar moed, zegt ook niets meer en voelt zich in de steek gelaten door haar collega's.

Ik zag positieve leidinggevenden die daarop uitgezocht werden, iets nieuws introduceren in de organisatie. Na een half jaar waren ze afgebrand en waren de toen nog jeugdige glitterogen, flets geworden en hun lach vals.
Het bleek op de werkvloer niet te werken en ze mochten er niets over zeggen anders waren ze hun positie kwijt. Dus werd het nieuwe idee doorgezet. Een drama en zonde van al die werknemers die zagen wat er aan de hand was en betere ideeën hadden.

Er heerst een angstcultuur in veel bedrijven en daar kunnen we met z'n allen iets aan doen. Er over schrijven, praten, moedig zijn, mensen mobiliseren en het goede voorbeeld geven. In heel de wereld begint iets te broeden.
Er speelt ook iets nieuws zag ik laatst bij een documentaire over mensen die geweldige alternatieven hebben bedacht:http://www.ncrv.nl/ncrvgemist/3-1-2012/altijd-wat-hebzucht-is-goed.

Veel van dat soort initiatieven zullen steeds meer plaats vinden. Mensen worden inventief om op een andere manier met elkaar om te gaan.
Ik geloof in een sterke stroom van constructieve en nieuwe ideeën die nu al bezig is.
Lees bijvoorbeeld bladen als de Ode die vol staan met dat soort initiatieven op een positieve en geweldloze manier.

We zullen beseffen dat we zelf ook machtig en krachtig zijn en moed hebben iets aan de wereld bij te dragen.
Werknemers hebben veel meer macht dan ze gebruiken. Vaak hele goede ideeën hoe het efficiënter en goedkoper kan zonder dat het banen kost. Vrouwen en mannen die jaren in de zorg werken zijn zo handig en helder. Als leidinggevenden naar ze zouden luisteren zou er een wereld van ideeën, waar ze nog niet aan gedacht hebben, open gaan.

Zet eens een jaar een moeder die met weinig middelen een gezin draaiende houdt op de plek van een CEO.
Kijk wat er gebeurt. Daar heb je geen universiteit voor nodig maar gezond verstand, ervaring en een goed hart.

Ook dit forum kunnen we gebruiken voor nieuwe geweldloze ideeën om de maatschappij te veranderen, verhelderen en te verbeteren. Zoals ik al schreef: te beginnen bij onszelf.

Een onderwerp naar mijn hart, Marja. Ik geloof gewoon helemaal niet in bonussen en dergelijke. Het maakt meer kapot dan je lief is. Daar kan geen drank tegenop!

En hoewel ik het met je eens ben dat de verandering door de top gedragen zal moeten worden, toch geloof ik ook in burgelijke ongehoorzaamheid. Een voor een. Door bespreekbaar te maken wat een bonus doet, met jou of anderen. Door een bonus overeenkomst te weigeren. Door "nare vragen" te stellen omtrent het waarom.

De hele top van het bedrijfsleven veranderen is een lang proces; ik ben bij mezelf begonnen. De reacties zijn meestal geweldig!

Groet,
Lindsie

PS Dit is trouwens voor mij sterk gelinkt met het Positive Intelligence denken. Je zult je doelen (of targets ) halen als je gelukkig bent. Jezelf beloven gelukkig te worden als het doel gehaald is, noemen ze uitgesteld geluk. Met als gevolg dat je steeds maar op jacht bent, want doel 1 gehaald is doel 2 alweer in het vizier.....

"Het ‘targetsyndroom’ heerst met als gevolg dat we het vertrouwen in veel bedrijven hebben verloren. Al zien de advertenties er nog zo aantrekkelijk uit, we weten door alles wat nu aan het licht komt dat ze vaak misleidend zijn! Ons vertrouwen is geschaad. Targets zijn belangrijker dan mensen.

Iemand mailde me: ’Waar andere aanbieders agressief opereren is het moeilijk dit gedrag te weerstaan omdat je dan marktaandeel verliest.’ Als je in die trend mee gaat lijdt je aan het ‘targetsyndroom’. Niet dodelijk maar je verliest op den duur je goede naam, je nachtrust en uiteindelijk je bedrijf.

Een vrouw werkt bij een zeer bekende bank. Tien jaar geleden verruilde ze haar baan in de gezondheidszorg voor een aantrekkelijke functie bij de bank. Nu heeft ze gierende spijt. ‘Vroeger betekende ik iets voor mensen en nu ga ik mee in de grote geldklopperij. Er klopt helemaal niets van wat we doen. Nu ben ik te oud om van baan te veranderen. Ook mijn collega`s balen maar zijn bang hun baan te verliezen.’
De vrouw ziet er fantastisch en jong uit en ik stelde haar gerust. Negenenveertig is jong... zeker in mijn vierenvijftigjarige ogen. ‘Vertwijfeld zei ze: ‘Waar zijn die mensen die ouder zijn dan ik? Ik ben de oudste... Waar zijn die mensen van boven de vijftig? Bij ons werken ze niet.’ Ze vertelde dat ze ’s avonds rechten studeert om toch een andere stap te maken en mensen te kunnen helpen die zich bedrogen voelen. Het komt goed met haar.

Kassa en Radar hebben genoeg materiaal voor jaren. Interessant te zien hoe diverse woordvoerders reageren. Kijk eens naar Kassa (zaterdag 9 januari jl.) over energieleveranciers. Wat wil je als je verkopers in dienst neemt voor € 4,85 per uur, die de rest moeten bijverdienen door contracten binnen te halen. Dat vraagt om problemen. Geef die mensen een fatsoenlijk salaris en een verkooptraining waar ze leren hoe ze adviserend kunnen verkopen in plaats van producten aansmeren.

Op de radio hoorde ik een man vertellen dat hij een antihufterigheidstraining gaat volgen. Hij merkte dat hij steeds huftiger werd door de hufterigheid om zich heen en nu het goede voorbeeld wil geven aan zijn kinderen. De interviewster vroeg waar zijn huftigerigheid uit bestaat. Hij antwoordde dat hij in een BMWbak rijdt: ‘Nou dan weet u het wel’. Ik wist niet waar hij het over had maar de interviewster begreep precies wat hij bedoelde.
Dus als u zelf vindt dat u lijdt aan het ‘targetsyndroom’ weet u wat u kunt doen!

Is het ‘targetsyndroom’ te genezen? Ja, een mentaliteitsverandering die diep door alle gelederen in organisaties doorwerkt die begint bij de top en een dosis goede wil. Het is ook goed voor de gezondheid van werknemers. Hoe vaak heb ik mensen gesproken die bijna burn-out waren omdat ze zaken moesten doen waar ze zelf niet achter stonden? Denk mee en verzamel ideeën hoe we de nieuwe mentaliteit kunnen verspreiden en waar maken. Laten bedrijven met hun veelbelovende advertenties ons nu maar eens bewijzen dat ze echt te vertrouwen zijn zodat we weer zonder argwaan met ze in zee gaan. Dan vertellen wij het graag door. Op naar een integere wereld en we beginnen bij onszelf.