person_outline

Duurzaamheid

ainteasybeinggreen > Duurzaamheid | leiderschapOp 10 september 2010 luisterde ik vol overgave naar Herman Wijffels. Een hele ochtend lang.

Een mooie herinnering op de dag van de duurzaamheid. Maar niet alleen vandaag. Over het algemeen ben ik niet zo heel erg van “de dag van..”. Vaak gaat het over zaken die niet een dag aandacht verdienen, maar eigenlijk altijd. Zaken die het waard zijn om een grotere rol in ons leven te spelen, bewust en onbewust.

Duurzaamheid is er voor mij zo één. Alleen ikzelf kan me steeds weer afvragen welk verschil IK kan maken. Dat kan niemand anders voor mij beslissen of doen. Hoewel ik me wel graag laat inspireren, zoals door Herman Wijffels en vele anderen. En vaak vind ik het lastig om het onderdeel van mijn bewuste en onbewuste leven te maken.

Ik kan me ergeren aan overdadig plastic in verpakkingen, maar ben geen ster in het apart aanleveren voor verwerking.

Voor mijn werk vlieg ik veel. Dat helpt niet. Ik ben erg gehecht aan mijn Europese collega’s en vind het belangrijk ze echt te zien en niet alleen te horen. Dus echt bewust minder reizen zit er ook niet in.

Eén ding ben ik wel strikt in; eten. Biologisch en zo eerlijk mogelijk. En dat gaat steeds beter, door de verkrijgbaarheid. Alles onder het motto: als mijn oma het niet zou herkennen als voedsel……

Maar goed, terug naar mijn herinnering. Het deel van de ochtend dat mij zeer aansprak staat in mijn notitieboek als “de bereidheid om de natuur als leermeester te zien”. Of te wel het leren leven zonder afval en vervuiling. Het overschakelen van lineaire processen naar circulaire processen, cradle to cradle. Zoals Herman Wijffels het zei “Een paradigma verandering”.

Ik vind het daarbij belangrijk om te zeggen dat dit wat mij betreft niet hetzelfde is als “terug naar de natuur”, in een hutje op de hei, vuurtje stoken en overdag een beetje jagen en verzamelen. Ik ben ervan overtuigd dat het ook kan met behoud van de huidige levenstandaard en de technologische ontwikkelingen.

Als we maar bereid zijn die levenstandaard te delen met iedereen op deze wereld. Hoe dat zit wordt op een briljante manier uitgelegd door Hans Rosling op TED.com. Hij zegt dat deze paradigma verandering kan beginnen met te zorgen dat iedereen een wasmachine heeft. Contradictie? Even kijken! Het is werkelijk heel logisch en is direct gerelateerd aan de eerder genoemde levensstandaard.

Mijn bijdrage is klein, maar belangrijk. Dat geloof ik oprecht. En ik vind het belangrijk om dat te delen. Mensen te inspireren tot het onderzoeken en uitvoeren van hun bijdrage. Ook dat is deel van mijn bijdrage. Vragen stellen, ideeën delen, inspiratie opdoen.

Voor de werkelijk grote verandering hebben we mannen als Herman Wijffels nodig die een bereik hebben, dat ik niet zal halen. En we hebben moed nodig, wij allemaal. Om de volgende keer te stemmen voor duurzaamheid, voor de toekomst en voor generaties na ons. Als wij op die manier laten weten dat we het aandurven, dan komt er beweging. Beweging richting duurzaamheid op alle vlakken. Want last but not least; duurzaamheid gaat niet alleen over natuur of de aarde. Duurzaamheid gaat vooral ook over mensen en de sociale verbanden. Het gaat over oplossingen die niet gericht zijn op het hier en nu alleen.


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger Influencer

Leidinggeven is een vak. En net zoals ieder ander vak ben je ook als leidinggevende nooit uitgeleerd. Vakmanschap in leidinggeven bevorderen en mensen ondersteunen op hun weg naar meesterschap is wat ik het liefste doe. 

Daar blog ik over op Praat eens met Lindsie. En natuurlijk ga ik er graag met je over in gesprek!  

 

Ruud's Profielfoto > Duurzaamheid | leiderschap
Ruud antwoordt op het onderwerp: #352 5 jaren 10 maanden geleden
Hoi Lindsie,

Bedankt voor je mooie bijdrage!

ook ik was erbij op 10 september 2010. Ik weet het nog goed, onze eerste module van de opleiding Servant Leadership.

Ik heb op de een of andere manier altijd een gevoel van respect voor de natuur gehad, kan er slecht tegen als we door het bos lopen en iemand breekt een tak af of plukt een paddenstoel. Bij de start van de opleiding had ik echter een gevoel van herkenning bij 9 van de 10 kenmerken van Servant Leadership. Het kenmerk 'Rentmeesterschap' daar snapte ik niets van: voor mijn gevoel was dat erbij gezet omdat dit een maatschappelijk verantwoord onderwerp was. (Hoe ver kun je er naast zitten....)

En toen was daar Herman Wijffels met een prachtig authentiek betoog.... voor mij vielen toe een aantal zaken op zijn plek: als we niet voor onszelf kunnen zorgen wordt het moeilijk om voor anderen te zorgen, maar wie zorgt er eigenlijk voor ons? Juist.... de natuur / aarde!

Toch vond ik (persoonlijke mening) dat ook in het betoog van Herman tevens de 'valkuil' zat waarom de natuur en duurzaamheid waarschijnlijk altijd de sluitpost zal blijven: Herman refereerde meerdere malen aan het feit dat wij onze hulpbronnen (de rivieren en zeeën) aan het opgebruiken waren.
Ik voelde het zelfde onbehagen opkomen als bij het afbreken van die paddenstoel in het bos:

“Wie heeft ons God gemaakt om de aardbol onze hulpbron te noemen???”

Dáár dient een 'mind-shift' plaats te vinden, als we de aarde niet meer als hulpbron gaan zien, maar als gelijkwaardige, wellicht dat we dan met z'n allen het noodzakelijke respect op kunnen brengen om goed voor elkaar te zorgen.

Prachtig inzicht vond ikzelf :) > Duurzaamheid | leiderschap, Herman verwoorde het door te zeggen: “Tja.... ergens in de evolutie hebben we ons zelf gekroond en zijn we op de troon gaan zitten

Duurzaamheid gaat voor mij met name om (wederzijds) respect, en om keuzes maken voor het betere alternatief (biologisch). Niet omdat het moet, maar omdat het kán!

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse e-zine en mis geen enkel Leiderschapsblog, -vacature of -nieuwsbericht meer.