Ik sta langs de lijn bij het voetbal van mijn zoontje. Het is nog een bescheiden niveau. Gemoedelijk kijk ik toe hoe de gehele groep jongetjes en grande partie de bal achtervolgt. Kluitjesvoetbal. De aandrang er bovenop te springen zit ons in het bloed. Van nature wil iedereen zich eigenlijk overal mee bemoeien, mensen zitten blijkbaar boordevol mening overal over en hebben blijkbaar tijd genoeg om overal die mening te ventileren.
Maar ook steeds meer de middelen. Dankzij de social media roeptoeteren we er lustig op los. We noemen deze media social, hoewel bemoeienis van Jan en vooral Alleman vroeger een ander oordeel meekreeg. Public Media komt meer in de richting; een platform waar iedereen meningen kan uiten.
Door de massaliteit aan meningen en richtingen ontbreekt vaak de focus. Niet het uitgemelkte Fordje, maar tegengestelde elementen binnen een groep mensen die zich ongestructureerd stort op een ontstaan probleem. Incidentmanagement binnen de ICT wordt vaak zo uitgevoerd. Een verkeerde opstelling bij het voetbal wordt op deze manier besproken. De Tweede Kamer mag graag op deze wijze ad hoc en met volledige bezetting over het probleem van de dag spreken. Om over TV-panels, actualiteitenprogramma's en bloggers nog maar te zwijgen.
Bedrijven gooien er nog een schepje bovenop door afdelingen en functies te creëren. Waar afdelingen en functies zijn bestaan grenzen en waar grenzen zijn bestaan grijze gebieden en landjeveroveren. Dat houdt in dat veel mensen zich verantwoordelijk gaan voelen, of zich willen voelen, voor een bepaald probleem. Heel mooi is de TV-serie Are you being served? waar elk probleem over vele schijven moet worden opgelost waarbij iedereen het verlossende woord wil spreken.
Positief bezien pak je de problemen juist aan door wilde brainstormsessies in het groot; als heel veel mensen een mening roepen zit er wellicht een goed idee tussen. Maar dat is wel afwachten. Waar iedereen een oplossing bedenkt is de kans groot dat de juiste oplossing onhoorbaar wordt of net niet wordt geopperd.
Als beslissingnemer is het erg ingewikkeld de stroom aan informatie te verwerken en beleid te maken vanuit deze storm van gekakel. Hoe voorkom je dat we als een zwerm vliegen acteren of als kluitjesvoetballers die elkaar in de weg lopen en het doel missen? Het antwoord hierop is focus, taakbesef en samenwerking. Nee, geen citaat van Calvijn, maar van Wikipedia.
Het Center for Organizational Performance geeft een treffende metafoor in het boek Animal Firm: de ganzen die vliegen in V-formatie. Alleen ben je sneller, samen kom je verder. De leider wisselt af en toe met een andere gans die ook weet waar de eindbestemming ligt.
Management als een gedeelde verantwoordelijkheid om krachtig richting te geven. Dat lijkt een paradox, omdat we leiding geven vaak nog steeds zien als de generaal voor de troepen. Echter, door het goed delegeren van taken, het sturen op verantwoordelijkheden en het aansturen van High Performance Teams is de focus goed te bepalen en te behouden. Dit open management, waarbij ieder lid het doel weet en focust op zijn taken, geeft ruimte voor input vanuit wat voor medium dan ook. Klaar voor de toekomst.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!