"Toch leuk", vertelde de man 's avonds tegen zijn vrouw, "de directeur kwam vandaag naar mij toe en zei dat hij mijn inzet waardeerde".
Hij blij, vrouw blij, happy end.
Dus, gaan we nu vandaag massaal schouderklopjes uitdelen?
Niet doen. Even wachten. Een deel van de mensen is meer extern gemotiveerd. Die hebben behoefte aan een schouderklopje. Dat sluit aan op hun behoefte aan erkenning voor hen als persoon. Het schouderklopje motiveert. Veel mensen met die motivatiebehoefte voelen het zelfs, wat je dikwijls ziet aan de reactie. Een brede glimlach bij een compliment.
Een ander deel van de mensen heeft die behoefte minder of zelfs helemaal niet. Dat zijn de mensen die meer intern gemotiveerd zijn. Die worden ergens anders door gemotiveerd. Zij halen hun motivatie uit het halen van resultaten.
Wat iemand die meer extern gemotiveerd is, voelt bij het schouderklopje, voelt de meer intern gemotiveerde als deze het resultaat heeft behaald. Een deel van de mensen doen schouderklopjes weinig tot niets.
Als je mensen met die meer intern gemotiveerd zijn wil motiveren, vraag dan eens: "wat heb jij nodig om je werk goed te kunnen doen?" Daar worden zij blij van, dat motiveert hen. Aandacht voor waar zij behoefte aan hebben. Laat dat schouderklopje bij hen maar zitten, daar kopen zij niets voor.
De mens achter de functie
DE mens, DE medewerker bestaat niet. Misschien komt ooit de tijd dat een werkgever aan een medewerker vraagt waar deze als mens behoefte aan heeft. Of het dan mogelijk is om dat allemaal te faciliteren is een tweede. Er is dan in ieder geval aandacht voor iemand als mens, voor de mens achter de functie. En wat zou daar de invloed van zijn op de motivatie?
Het gaat maar door, de top-tienlijstjes. 20% van de mensen gaat weg als zij ergens meer kunnen verdienen, !5% als zij meer opleidingsmogelijkheden kunnen krijgen, 25% Voor de sfeer, enz.
Het oude denken, wat er maar moeilijk uit te krijgen is. Mensen zijn individuen. Wie wil er weg en waarom, dat is de vraag.
Situaties op de arbeidsmarkt hebben grote invloed. Een krappe arbeidsmarkt heeft het effect dat er meer naar werknemers wordt geluisterd. De vergrijzing, een onderschat vraagstuk waar nog weinig mee wordt gedaan, kan dit proces versnellen. De goede mensen die je als werkgever wilt behouden op deze manier leren kennen. Dat bindt, is de stelling.
Herman Beuker.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (2)
@smeijknecht Gast
via twitter - "@lerendeleiders het gaat om de basisbehoefte van ieder mens om te worden gezien, of dat nu d.m.v. een oprechte vraag is of een compliment"
Herman Beuker Auteur
Eens met gezien worden. Maar waar wil iemand dat ze naar kijken? Haar of hem of haar of zijn prestatie? Waar wil iemand aandacht en erkenning voor? Wanneer mensen die vraag beantwoorden, komen er verschillende antwoorden terug. Een deel kiest voor de erkenning voor hen als persoon. Dat zijn de mensen die ook behoefte hebben aan persoonlijke waardering. Een ander deel kiest voor de prestaties die zij leveren en nog een deel voor beide. Dus die complimentendag is maar voor een deel van de mensen.
Zo wachten mensen op erkenning voor hen als persoon. Iets aardigs horen van die ander over jou. Van iemand die dichtbij staat, of een werkgever of iemand anders.
Wanneer die ander intern gemotiveerd is, dus gemotiveerd wordt door een resultaat, dan heeft die een andere belevingswereld. Die krijgt de kick bij het scoren, iets neerzetten, iets behalen, winnen, bereiken. Dat verschil in belevingswereld geeft afstand tussen mensen.