Laatst zag ik een interview met César Millán, de ‘hondenfluisteraar’. De interviewer vroeg aan hem wat de belangrijkste vraag is waar mensen mee naar hem toe komen. ‘Wat is er mis met mijn hond?’, dit is de belangrijkste vraag – vertelde César. En hij voegde eraan toe: maar dat is niet de vraag waar ik een antwoord op geef, omdat het daar helemaal niet om gaat. De juiste vraag moet zijn: ‘Wat doe ik, als baas van de hond, niet, waardoor mijn hond niet een evenwichtig dier kan zijn?’
De hondenfluisteraar houdt de baasjes een spiegel voor en verklaart het gedrag van de hond vanuit het gedrag van de baas. Niet de hond wordt ‘gefixed’, maar de interactie tussen hond en de baas. De baas krijgt een alternatief aangeboden om anders met zijn hond om te gaan. En het werkt: de hond verandert.
Honden hebben drie dingen nodig, vertelt César: discipline, training en affectie. Dat laatste betekent simpelweg liefde.
Medewerkers willen niet met honden vergeleken worden en leidinggevenden willen misschien liever ook niet als baas gezien worden. Maar de paralellen zijn aanwezig. Veel leidinggevenden stellen zich (of aan adviseurs) de vraag: wat is er mis met mijn medewerker? Waarom presteert hij niet optimaal? Waarom zet hij zich niet met passie in op zijn werk? Waarom lijkt hij ongemotiveerd, cynisch en is hij zelfs overspannen geraakt?
Voor velen is de vraag gerechtvaardigd. Er wordt actie ondernomen, de medewerker moet met zichzelf aan de bak. Kosten noch moeite worden gespaard om de medewerker te veranderen. Om hem gemotiveerd en bevlogen te krijgen. Om het maximale uit hem te halen.
Ik vraag me af hoe vaak leidinggevenden met een soort ‘employee whisperer’ te maken krijgen. Iemand die niet op zoek gaat naar antwoorden op de vraag ‘wat is er mis met mijn medewerker?’, maar het gedrag van de werknemers verklaart vanuit de vraag: Leidinggevende, wat doe jij niet waardoor je medewerker niet optimaal kan presteren en niet bevlogen werkt?
En dan eraan toevoegt: mensen hebben drie dingen nodig: discipline (vertaald naar een organisatie zou ik zeggen: een aanstekelijke, helder gecommuniceerde visie; consequente waardering en erkenning van gewenst gedrag; duidelijkheid over verwachtingen en kaders), training (ruimte en faciliteiten voor de medewerker om zich te ontwikkelen en zijn potentieel optimaal te ontplooien) en affectie. Dat laatste betekent simpelweg liefde.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!