Soms lees je een tekst en denk je: dit klopt. Dat had ik bij dit artikel van Halima el Ghamarti, en daarom deel ik het hier graag.
Ik mocht op mijn 14de van school, op voorwaarde dat ik zou blijven leren. Die belofte heb ik gehouden. Toen ik 21 jaar geleden voor het eerst over “nieuw leiderschap” las, dacht ik: o, noemen ze het zo? Het was gewoon mijn manier van leidinggeven. En toch werd ik ooit door een adviesbureau afgewezen zonder dat mijn cv werd gelezen, simpelweg omdat ik geen titel had.
Halima stelt precies de vraag die we vaker zouden moeten stellen: niet alleen welke opleiding je hebt gevolgd, maar waar je hebt geleerd wat je nu kunt.
Artikel: Waar heb je geleerd wat je nu kunt?
Door Halima el Ghamarti
Er zijn mensen die een opleiding volgen en daarna aan het werk gaan. En er zijn mensen die al jaren iets doen, voordat ze ontdekken dat er ook een opleiding voor bestaat.
Ik vind dat een fascinerend gegeven.
Je leert onderhandelen omdat er thuis iets geregeld moet worden. Je organiseert iets in de wijk en ontdekt gaandeweg hoe je mensen meekrijgt, een begroting maakt en omgaat met gedoe. Jaren later kom je diezelfde vaardigheden tegen in een lesboek, keurig voorzien van een naam.
Alsof ze daar pas zijn begonnen.
Ik ben directeur geworden zonder eerst een “directeursopleiding” te volgen. Mijn eerste kinderboek heb ik zelf uitgegeven, zonder uitgever die me de weg wees. Niet omdat ik alles wist. Ik kende vooral genoeg mensen aan wie ik vragen durfde te stellen. En ik leerde veel door het gewoon te doen, ook als dat soms verkeerd uitpakte.
Ik volg nog steeds opleidingen. Soms krijg ik daar de woorden voor iets wat ik in de praktijk al jaren deed. Soms ontdek ik juist dat ik iets heel anders moet aanpakken. Dat is precies waarom ik blijf leren.
Toch valt me op hoe verschillend we naar kennis kijken, afhankelijk van waar iemand die heeft opgedaan.
Wie een diploma heeft, kan laten zien wat er is geleerd. Wie jarenlang verantwoordelijkheid droeg zonder officieel functieprofiel, moet vaak eerst uitleggen waarom dat óók ergens voor telt.
Natuurlijk is niet alle ervaring deskundigheid. En voor sommige beroepen zijn formele opleidingen onmisbaar. Maar dat is iets anders dan doen alsof leren pas begint wanneer een instelling het erkent.
Daar zit ook een ongemakkelijke kant aan. We zeggen graag dat mensen hun eigen weg moeten maken, maar niet iedereen heeft dezelfde ruimte om te proberen. De een kan een fout herstellen. De ander krijgt na diezelfde fout geen tweede kans. En sommige deuren blijven zonder het juiste papiertje gewoon dicht..
Hoe mooi zou het zijn als we vaker een andere vraag stellen.
Niet alleen: welke opleiding heb je gevolgd? Maar ook: waar heb je geleerd wat je nu kunt?
Want hoeveel kennis lopen we dagelijks voorbij, alleen omdat niemand er ooit een diploma voor heeft uitgereikt?
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!