
Het is tijd voor een Boardroomrevolutie!
De afgelopen jaren en zeker de afgelopen maanden wordt je in alle media voortdurend geattendeerd op al #hetnieuwe.... "Het nieuwe werken", "het nieuwe leiderschap", "de nieuwe economie", "het nieuwe verdienmodel"," de nieuwe wereld" en ga zo maar door.
Het moet anders, een frisse wind, tijd om alles te vernieuwen. Neem "Nieuw leiderschap", dat is niet nieuw en naast de tientallen nieuwe leiderschapsvormen die zijn ontwikkeld, hebben we het meeste al eerder gezien.
De wereld is, zoals u dagelijks ziet en meemaakt, aan het veranderen. Dit vereist ook ander leiderschap en er vind op dit moment dan ook een paradigmashift plaats.
Wat ik mis in alle rijtjes "nieuwe" dingen is "het nieuwe gedrag". Iets nieuws volgroeid niet zonder gedragsverandering. Maar in hoeverre vindt dit al plaats?
Vervang uw complete personeelsbestand door Zelfstandig Professionals, automatiseer, verkoop of verhuur je saaie panden en verplicht mensen thuis te werken. Geef mensen verantwoordelijkheid en vrijheid om jullie bedrijf succesvoller te maken ipv hen opdrachten uit te laten voeren. Laat het Internet vóór je werken ipv het te zien als grote bedreiging. Nieuwe ideeën, diensten en producten ontstaan zo supersnel.
Dit artikel schrijf ik deels uit ergernis en verbazing, maar bovenal schrijf ik dit om een boardroomrevolutie te ontketenen. Het is tijd de nieuwe denkers en de nieuwe leiders echt toe te laten! Van de bestuurskamers tot de achterkamertjes.
We zijn elkaar hoorndol aan het maken met alle (al dan niet verzonnen) onderzoeken, doemscenario's, voorspellingen en peilingen. Iedereen gaat er in mee en neemt het zonder meer over. We zijn geneigd om het bij de onderzoeksresultaten te laten en naar elkaar te blijven kijken. Wie o wie zal de eerste stap durven zetten?
Het Nederlandse bedrijfsleven en haar besturen moeten nu in actie komen, anders stevenen we af op een collectieve depressie en ontevreden aandeelhouders. De markt is intussen veranderd van push naar pull. Ook bij uw aandeelhouders! Of dat nu de echte aandeelhouders zijn, uw klanten, uw patiënten of gewoon de Nederlandse burgers. Ze schreeuwen inmiddels allemaal om nieuw leiderschap.
Maar wat is nu eigenlijk nieuw leiderschap? Je leest veel over het nieuwe type leider in de politiek, de zorg, het onderwijs en zeker in het bedrijfsleven. Maar is deze nieuwe leider wel écht wat er nodig is? Vertoont hij of zij het juiste gedrag dat bij hier bij hoort? En wie bepaalt dit wenselijke gedrag en richtlijnen?
"Nieuwe adviseurs" staan op en menen de wijsheid in pacht te hebben en uw organisatie feilloos door deze transitie te kunnen helpen. Weer een nieuw proces, methodiek of organisatieverandering die doorgevoerd moet gaan worden.
Betekent dit dan automatisch dat de afdeling, de organisatie of zelfs de maatschappij verandert? Nee! Voor de grosso modo betekent dit dat de werkwijze zal veranderen, maar het gedrag blijft nog steeds hetzelfde...
Het is verbazingwekkend dat 80% van alle geschreven en gepubliceerde artikelen afkomstig zijn van, met alle respect, bestuurders uit het "oude denken". Het is het soort bestuurder dat denkt zich een overgangsrol toe te kunnen dichten om zo het gat te overbruggen tussen de komst en acceptatie van écht nieuwe leiders en hun eigen pensioen. Of zien we dit als hét signaal dat het nu echt tijd is dat de inspirerende, innoverende en echt nieuwe denkers op gaan staan en het bestuur instappen?
In elk vakblad, blog of artikel zijn het, veelal de babyboomers, die aangeven dat het tijd is voor nieuwe leiders en vernieuwende denkers. Wat me stoort is dat de generatie die het échte verschil kan gaan maken, deze kans niet pakt en veelal de mogelijkheid niet krijgt omdat het zittend bestuur zelf in het zadel wil blijven zitten om de nieuwe leiders op te leiden en te sturen binnen het eigen concern. Maar begrijpt het huidige bestuur deze paradigma shift wel? Of moeten we zover gaan dat de nieuwe leiders het huidige bestuur de kern van het nieuwe denken en het nieuwe leiden bij gaan brengen? Kortom, het is tijd voor een Boardroomrevolutie.
Ik heb het van dichtbij mee mogen maken en het kan echt niet meer. De multinationals en beursgenoteerde ondernemingen die echt oprechte goede wil hebben om zich klaar te maken voor de toekomst maar weigeren het bestuur, het leiderschap écht over te geven aan de nieuwe leiders.
Ieder zichzelf respecterende multinational is er mee bezig. Ze maken zich allemaal op hun eigen manier op voor de grote verandering en kijken allemaal gespannen om zich heen en richting concurrentie. Hoe ver is de buurman? Vergeten we iets? Moeten we er nog wat specialisten bij halen? Laten we wat workshops sociale media organiseren zodat het middenkader weet dat we er serieus mee bezig zijn.
De meest terugkerende valkuil, waar ieder bedrijf op een of andere manier mee in zee gaat en waar menig "expert" zijn zakken mee vult, is de valkuil dat werkelijk iedereen direct, soms uit blinde paniek en uit pure onwetendheid, zich stort op de beschikbare en bekende middelen. (Sociale)Media strategiën, nieuwe marketingplannen, nieuwe websites, "het nieuwe werken" , workshops en lezingen, innoverende producten en diensten, noem maar op.
Stop met het zoeken naar de geschikte middelen en begin in het hart van je organisatie. Als je als corporate echt bereid bent de storm vóór te blijven en je nu al te wapenen tegen de onafwendbare veranderingen, vervang, gedeeltelijk, je bestuur! Maak plaats voor nieuwe denkers, jonge mensen uit de ideeën- economie.
Gun je onderneming deze nieuwe leiders en geef ze de ruimte om échte veranderingen door te voeren. Uiteraard geflankeerd door de juiste mensen die de processen bewaken en de bedrijfsresultaten monitoren, maar durf het aan, doe het nu het nog niet te laat is.
Sturen vanuit je hart, op gevoel en met empathie. Dienend leiderschap waarmee je het beste in ieder mens omhoog zult halen. We erkennen allemaal het belang en de noodzaak, maar niemand durft. Waar zit de angst?
Ik begrijp wel waar de weerstand zit en waarom het establishment blijft zitten. "We kunnen de aansturing en leiding van ons concern toch niet in handen geven van relatief jonge en onervaren mensen met wilde ideeën?" Deze verandering moeten we nauwgezet en gecontroleerd doorvoeren. Er moet een backup plan zijn en alle risico's moeten zijn afgedicht. Laat die productiviteit, controle, kostenbesparing, tijdsbesteding gaan en maak mensen zelf verantwoordelijk. We leven in een compleet open wereld, zowel offline als online. Laat de illusie dat je deze gesloten kunt houden gaan en er gaan nieuwe deuren open met ongekende mogelijkheden.
En nee, het hele bestuur hoeft ook niet vervangen te worden. laat de nieuwe bestuurders en visionairs uw bedrijf van binnenuit veranderen. Te beginnen bij de mensen, het gedrag, de cultuur,de wensen en behoeften.
Er wordt alleen nog maar gestuurd vanuit de ratio, cijfers, peilingen en nog sporadisch vanuit puur gevoel. We roepen allemaal dat het anders moet en niet langer zo kan doorgaan, maar wie begint? Wie durft de eerste stap te zetten? Ik ben er klaar voor!
Durf het aan, voor de toekomst van uw concern en de toekomst van onze economie.
Jurjen de Lange
Twitter: @Jurjendelange
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (6)
Lindsie van der Horst
Als lid van een echte corporate organisation kan ik je betoog alleen maar onderschrijven, Jurjen. Er is moed nodig, veel moed.
Dus ik doe mee! :cheer: Ik vergroot mijn moed stap voor stap en ik laat mij niet ontmoedigen als er soms nog moed ontbreekt.
Lindsie
Ruud van Lent
Jurjen,
wat een prachtig, gloedvol betoog. Ik denk dat je hiervoor heel veel bijval krijgt, tijd om die bijval handen en voeten te geven, zodat het ook door anderen gehoord en gezien wordt.
Vroeger stond ik wel eens met mijn vriendjes op de rand van het zwembad, het water koud... we stonden dan ook allemaal naar elkaar te kijken, maar durfden de sprong niet te maken: "jij eerst "nee, jij eerst", "okay, we tellen tot 3 en dan springen we samen.... 1..... 2...... 3....." waarom sprong je niet?", "Waarom sprong jij niet?"
Dit is het gevoel dat ik heb als ik naar de grote, internationale bedrijven kijk. Wat ze volgens mij vergeten zijn, is waar ze vandaan komen.... Philips is ook begonnen met 1 persoon met een idee, waarvan iedereen waarschijnlijk dacht dat het niets was. Wat nou als die persoon toen dacht "de anderen doen het ook niet, laat ik het ook maar niet doen?"
Waarom maken we ons in ons handelen zo afhankelijk van anderen? Op welk moment zijn ondernemingen gestopt met ondernemen en zijn ze overgestapt op politiek? "als de concurrent het niet doet, dan doen wij het ook niet...." Tja... met die houding gebeurd er pas iets als er een crisis komt: dan moeten we wel. Alhoewel we dan waarschijnlijk liever de crisis bezweren met oud gedrag dan dat we de crisis aangrijpen als nieuwe kans.
Behoud.... de angst om het verworvene te verliezen....
Ik daag een ieder uit: durf! Durf uit te gaan van de kracht van de mensen in je bedrijf, geef ze het vertrouwen en de kans om te groeien. Durf te stoppen met naar de kracht van de concurrent te kijken, dat leidt alleen maar af van wat er echt toe doet.
Ruud
Marcel Janssen
Allereerst... goed betoog en leuke vergelijkingen over het "durven springen" en los laten. Toch heb ik wat vragen waarbij ik persoonlijk een tweestrijd voel tussen het antwoord van m'n persoonlijke voorkeur en de realiteit in veel (grote)bedrijven. Ik neem aan dat ik er niet bij hoeft te zeggen dat m'n persoonlijk voorkeur uit gaat naar de servant leadership stijl :P
1) van durven, naar doen, naar....... "don quichot"?
In Nederland zijn we aardig vooruitstrevend voor wat betreft "het nieuwe werken", managen op deliverables en groei van de medewerker. In de grotere internationale bedrijven waar verschillende bedrijfsculturen (lees:gedrag) elkaar kruisen is het lastig om datgene te doen waar je voor staat en toch draagvlak te behouden in de organisatie. Zeker in bedrijfsculturen waar geen sociaal vangnet aanwezig is waarmee ik overigens niet zeg dat het daar niet kan!
2) Ik heb een tijd geleden een documentaire gezien op de publieke omroep. De stelling was "Is China en zijn/haar bevolking gebaad bij het vrij en ongecensureerd beschikbaar hebben van (alle)informatie?". Met andere woorden: Waarom zetten we het "internet" niet vandaag open voor alle chinezen (zonder censuur)?
Op zich een leuk idee maar de vraag is kan de gemiddelde chinees overweg met de overdaad aan informatie na generaties lange censuur van de overheid? De conclusie was dat dergelijke ingrijpende veranderingen langzaam moeten worden geïmplementeerd anders schiet de gemiddelde chinees in de "stress" met wellicht anarchie of een burgeroorlog tot gevolg.
Geldt dit effect ook voor het toepassen van "dienend leiderschap" in grote organisaties? met andere woorden... evolutie of revolutie?
3)
> Vervang uw complete personeelsbestand door Zelfstandig Professionals
Is bedrijfscultur [kleiner, even groot of groter] dan de optel som van alle medewerkers? of..... zijn er andere factoren die meespelen waardoor een dergelijke vervanging niet de gewenste gedragsverandering met zich brengt?
4)
> verplicht mensen thuis te werken
Past deze manier van werken bij alle medewerkers of zijn er medewerkers waarbij het potentieel van de medewerkers beter tot z'n recht komt door "gewoon op kantoor" en ze daar de ruimte voor ontplooing te geven?
Voor m'n gevoel zit niet iedereen te wachten om "los" gelaten te worden. Wat voor mij vervolgens betekent dat een dergelijke manier van leiding geven en ontvangen niet voor iedereen is weggelegd?!
lastig... lastig.... lastig...
Groeten,
Marcel
Jurjen de Lange Auteur
Hi Marcel, Dank voor je reactie en dat is, zoals jij het stelt, idd lastig. En nee, denk inderdaad niet dat iedereen er voor open staat of mee om kan gaan. Maar het betekent niet dat, wellicht vanwege de meerderheid, we hier niet mee kunnen beginnen.
Ik zou er een heel boek aan kunnen toewijden, maar door opzet forum ben ik hier en daar wat kort-door-de-bocht, cynisch en chargeer ik. Maar hoofdlijn blijft hetzelfde. De economie verandert zo snel en het bedrijfsleven dreigt zich niet snel genoeg aan te passen. Gedreven door klagende aandeelhouders, zittende besturen wordt het angstvallig tegen gehouden.
Niet voor niets zie je substromen en zelfstandig ondernemers opstaan die het anders willen en anders doen. Je moet als opdrachtgever ( lees corporate) zo leuk voor me zijn dat ik een klus voor je wil doen, ongeacht beloning, carrière of kansen. Gewoon omdat ik denk dat ik het aan kan en omdat ik het leuk vind dat voor je te doen, Ik gun het je als bedrijf. Dat is een benadering waar niet veel besturen voor open staan.
Dientengevolge zullen bedrijfstakken als recruitment en detachering ook verdwijnen.
Laat elke klus/opdracht vallen in een groep en laat d geroep zelf bepalen wie er het meest geschikt is deze klus te doen. Ga uit van het zelfoplossend vermogen van mensen.
Het wordt tijd dat we ook de belasting alleen op de grondstoffen gaan heffen en niet meer op de mensen.
Kortom; we zijn er nog lang niet, maar wat mij betreft wordt het echt tijd dat er een corporate opstaat die dit 100% toestaat en het "lef" heeft dit toe te passen.
Dank voor het delen van je gedachte en ik herken het, maar leef in de veronderstelling dat het echt anders gaat worden.
Marcel Janssen
Mee eens. Ik zie zeker veranderingen op dit gebied en dat zal alleen maar groter worden. dank voor de (zeer)snelle terugkoppeling.
Jurjen de Lange Auteur
Nu is het dus tijd voor de volgende stap. Te veel bedrijven wachten af en kijken toe.. Wie wordt de eerste? :-) Ik ben e klaar voor. Graag gedaan en leuk dat je mee doet!