person_outline

Foie gras

FoieGras > Foie gras | leiderschapWe kennen allemaal de gruwelijke beelden van de dwangvoedering bij ganzen, om een lekkere vette foie gras te krijgen. Middels een slang wordt de gans een overdaad aan voedsel door de strot geduwd. Soms overlijdt het beest voortijdig, maar ach, dood moet hij toch.

Helaas kwam dit beeld bij me op toen ik het verhaal aanhoorde van Jacob, een voormalig collega. Het ontslag was aan hem voorbijgegaan, hij had een half jaar geleden te horen gekregen dat hij zijn baan behield. Negenendertig anderen niet. "Maar ja, het werkaanbod is hetzelfde gebleven," zei hij vermoeid.

Aanvankelijk enthousiasme over kennelijke waardering was snel omgeslagen in vermoeidheid en angst. Na de ontslagronde volgde een peptalk met een dreigende ondertoon. De schouders moesten eronder, het bedrijf was er nog niet bovenop. Door gelijkblijvende input was de werkdruk explosief gestegen.

En zo gaan mensen weer aan het werk. Met meer taken. En als het kan nóg wat meer. Mensen worden eilanden en vechten voor hun bestaan. Met nog wat meer werk. Meer voedsel, meer vette resultaten. Nogmaals, de metafoor is walgelijk, zo ga je niet met dieren om. Maar op deze manier ga je ook niet met mensen om. Jacob was binnen een half jaar opgebrand. Burn out, burst out, en tegelijkertijd nog meer angst voor het verlies van zijn baan.

Bedrijven moeten keuzes maken. Besparen op het arbeidskapitaal lijkt soms een snelle weg naar meer besparingen. Soms is dat ook zo. Zij het op korte termijn. Met het water aan de lippen kun je soms ook niet anders. En toch, juist in een tijd dat alles onder druk staat, staan ook de mensen onder druk. De mensen, die het hart van elk bedrijf vormen. Elk bedrijf.

En in de crisis wordt dan de focus gelegd op het bedrijfsresultaat. De cijfers. De weg naar hógere cijfers, gewoon een rechte lijn trekken van A naar B, en alles daar ondergeschikt aan maken. Ook de mensen.

Niet goed. U verwachtte het al. Niet goed omdat er heel veel mensen als Jacob rondlopen. Om bij dezelfde metafoor te blijven; geëxplodeerde mensen door een teveel aan input, zoals de meneer uit Monty Python's Flying Circus, die veel te veel at en maar voedsel aangeboden bleef krijgen.

Maar ook niet goed voor dat beoogde bedrijfsresultaat. Uiteindelijk vaart niemand wel. De weg naar dat resultaat loopt altijd via mensen. En die mensen, daar wordt niet goed voor gezorgd. Mensen presteren niet beter vanuit een solo-positie. Eilandjes die niet samenwerken zijn minder, zo niet contra-productief. Angst, onzekerheid, een ongezonde interne concurrentie en een onredelijke werkdruk zijn niet bevorderlijk voor het resultaat van de groep. Van het bedrijf dus.

Het volproppen van mensen met werk zal misschien enkele maanden werken. Daarna betaalt iedereen de rekening. Dus als u bezuinigt, al dan niet inclusief het personeel, hou dan die brede blik. Blijf investeren in de mensen. Neem die moeite. Het is geen softe benadering of een luxe-uitgave, die past bij betere tijden. Nee, juist nu. Juist nu moeten mensen goed samenwerken. Hou het teamgevoel. Blijf zoeken naar de dingen die goed gaan, die mensen motiveren, die mensen trots maken. Dan komt dat beste beentje voor vanuit de mensen zelf.

En hou het bij een biefstukje.

 


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Gerard Jans
Geschreven door Gerard Jans
Top Blogger Influencer


Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: You are posting the message as a 'Guest'

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse e-zine en mis geen enkel Leiderschapsblog, -vacature of -nieuwsbericht meer.