Als je het casino binnenkomt zie je het meteen. Een meest uiteenlopend gezelschap van notoire ‘spelers’ met de handen aan de knoppen van de voorheen met één arm uitgeruste bandieten. Met een verbeten trek op hun gezicht pakken ze weer een euro uit hun bakje munten dat langzaam maar zeker weer op dreigt te raken. Je ziet ze denken: “Stoppen of doorgaan? Nu moet er toch zeker wat uitkomen, ik heb er al zoveel ingegooid”. Het dilemma van de gokkast.
Wanneer stoppen?
Dit beeld kom je niet alleen tegen in de casino’s en de snackbar op de hoek. Ook in het bedrijfsleven, bij social profit-instellingen en de overheid lijkt het soms alsof het management ook niet weet wanneer ze moeten stoppen met programma’s en projecten, schijnbaar vanuit de gedachte “We hebben inmiddels zoveel geïnvesteerd, er is geen weg meer terug”. Als het een beetje meezit, is er voorafgaand aan een project goed nagedacht, zijn er allerlei scenario’s uitgewerkt en doorgesproken en is uiteindelijk besloten om het project groen licht te geven.
Weg ratio
Vanaf dat moment lijkt het gebeurd met de ratio. Zodra de eerste haarscheurtjes zich aandienen zie je de projectverantwoordelijke zich in allerlei bochten wringen om de zaken op de rails te houden en de scheurtjes dicht te plamuren, zelf nog vanuit het rotsvaste geloof dat het goed zal komen. En laten we eerlijk zijn, met een projectleider zonder geloof in zijn eigen project kom je ook niet veel verder. Toch zou je mogen verwachten dat er onderweg wat vaker iemand de vinger opsteekt, iemand die eens wat meer verdiepende en kritische vragen gaat stellen.
Het komt goed... toch?
Niet alleen de projectleider, zelf maar ook vaak de opdrachtgever of financier van het project willen maar al te graag horen dat het allemaal goed komt. De projectleiders die de moed hebben tussentijds duidelijk aan te geven dat het project averij dreigt op te lopen, blijven soms in de kou staan of erger. In plaats van dat er passende maatregelen worden genomen, wordt extra budget vrijgemaakt om de overschrijdingen te financieren.
Durf!
Het stop durven zetten van een project is wel het laatste waaraan gedacht wordt. Toch zou het onze Nederlandse maatschappij en onze organisaties aanzienlijk veel op kunnen leveren als er meer mensen op verantwoordelijke posities de moed toonden door in het ‘dilemma van de gokkast’ de goede keuze te maken. Niet alleen om het geld dat hiermee bespaard wordt, maar misschien nog wel meer door het terugbrengen van bestuurlijke kracht in de besluitvorming.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!