Kennen jullie die ook? Van die "leiders" die niet meer zijn dan mensen die vanwege hun goede vakmanschap een leidinggevende plek krijgen. Mensen zonder enig idee van leidinggeven, inspireren, motiveren en interesse voor mensen. Ik was er ook zo eentje...
Een jaar of wat geleden ben ik als drop out na 2 niet afgeronde universitaire studies begonnen op de werkplek waar ik nu nog steeds werk. Toen was het een bedrijf met 3 medewerkers plus de eigenaar en zijn vrouw. Voor mij was het een tussenstop naar een fatsoenlijke baan, dacht ik. De eigenaar wist mij echter te boeien voor zijn vak, wat langzaamaan ook mijn vak werd. Ik kreeg er lol in, en was er goed in. Erg goed, al zeg ik het zelf.
Ondertussen groeide het bedrijf, werd overgenomen, en fuseerde. Die beweging leidde uiteindelijk tot het vertrek van alle aanwezige medewerkers op de afdeling waar ik werkte. Personeel werd aangenomen en als een soort vanzelfsprekend werd ik als enige met ervaring en kennis tot leidinggevende gebombardeerd. Of was het toch op grond van mijn kwaliteiten :-) ? Zonder achtergrond of opleiding werd ik geacht leiding te geven. Mij sprak het aan, maar dan vanwege de carriere technisch goede ontwikkeling.
In de jaren er na redde ik mij dankzij betrokken medewerkers en goed voorbeeldgedrag. Tot op een zeker moment een van die medewerkers liet weten dat mijn voorbeeld voor haar iets te hoog gegrepen was. "Wat jij allemaal doet dat kan ik nooit" . Het had een teken aan de wand moeten zijn, maar op dat moment voelde ik mij in al mijn onwetendheid alleen maar gevleid.
Inmiddels een paar jaar en een paar functies verder liep ik vast. Ik werd geacht leiding te geven aan een aardige groep mensen, en wilde dat nog steeds doen met voorbeeldgedrag. Ik verwachtte veel van mensen, maar het besef dat ik ook moest kijken naar wat mensen echt van mij nodig hebben begon pas heel langzaam door te dringen.
Afgelopen jaar was een mooi keerpunt. Stress, heel hard werken, alles (voor mijn idee) alleen moeten doen, en een paar inspirerende trainingen, en na plat op mijn bek gaan kom ik tot het besef dat ik het met mijn vakmanschap niet meer red. Ik heb een andere rol. Leuk dat ik verstand heb van mijn vak, maar dat dient mij niet meer. Daar redt ik het niet mee. Mijn rol verschuift naar het doorgeven van die kennis en energie geven aan anderen zoals ooit 16 jaar geleden iemand dat met mij deed.
Dat betekent dat ik mij op een andere manier moet laten zien. Niet als baas, niet (per se) als vriend of collega, maar op een heel nieuwe manier die bij tijd en wijle freaking eng is. Inmiddels wen ik er een beetje aan, en zie ik de resultaten van die andere rol. Mensen komen in beweging, raken enthousiast en geinspireerd. Alles wat me eerst niet lukte, lijkt nu in beweging te komen. En het belangrijkste, ik heb er lol in om dingen samen te doen in plaats van te laten zien hoe goed ik het kan :-). Het is opvallend hoe trots ik kan zijn tegenwoordig, op anderen...
Waarom ik dit vertel? Niet ter glorie van mijn persoon. Ik zie mezelf weliswaar steeds meer als leider, maar dan wel als een lerende ;-). De reden dat ik het vertel is dat ik dit verhaal heel vaak zie gebeuren. Leiding geven vloeit voort uit vakmanschap, maar nieuwbakken leidinggevenden worden nog steeds in het diepe gegooid zonder zwembandjes. Ja het klopt, daar leer je goed zwemmen! Ik denk dat echter dat het effectiever kan. Ik hoop dat mijn verhaal inspireert om nieuwbakken "managers" die in het water liggen te spartelen de weg te wijzen, en de potentie de ze in zich hebben er uit te halen. Het is onze taak en verantwoording.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (3)
Ruud van Lent
Hallo Roy,
ben er een beetje stil van: wat mooi dat je dit met ons deelt!
Los van het inhoudelijk onderwerp zie ik hier een transformatie van 'het gaat over mij' naar 'het gaat over de ander'.
Prachtig! Ik gun veel leidinggevenden deze transformatie, maar eigenlijk gun ik dat nog meer aan hun medewerkers: dan worden ze namelijk echt in hun kracht gezet en gaan er mooie dingen gebeuren.
Dank je wel Roy!
gr.
Ruud.
Anonymous Gast
Hoi Roy,
Wat een mooie ontwikkeling en bijzonder dat je het deelt met ons. Het klopt leidinggeven is anders dan het vak doen en de grote uitdaging is om het vakmanschap aan leiderschap te verbinden. Die verbinding zie ik in alles terugkomen als ik je verhaal lees. En het speelt overal in het bedrijfsvoering, bij de overheid of andere organisaties! M.vr.gr. Hans
Loekie Cornelissen
Gaaf dat je dit deelt Roy & prachtig voorbeeld van hoe je als mens verschuift van 'learning', maar 'earning' en nu 'returning'.. Ik zal er een voorbeeld aan nemen.. Op de leiderschaps-laag dan ;)
groetjes Loekie