Een tijdje terug vroeg iemand mij bij een LinkedIn discussie over leiderschap waar de groeiende interesse van o.a. coaches toch vandaan komt voor dit onderwerp. Waarom bemoeien coaches zich met leiders? Waarom moeten we er wat van vinden?
Mijn antwoord is: vanwege de impact. Elk mens heeft de potentie in zich om een ander mens te maken of te breken. De potentie van de leider groeit exponentieel met zijn positie. Hoe hoger de positie, hoe groter deze potentie, in omvang en impact.
Naast de behoefte van de mens aan autonomie is er de behoefte om erbij horen, om letterlijk deel uit te maken van een groter geheel. Ieder van ons heeft behoefte aan waardering en erkenning. Daarom vormen we groepen (soms kleine, soms grote, soms in vaste vorm en soms in wisselende zwermen) en willen we een leider. Om ons ergens aan te kunnen verbinden, om voldoening en zingeving te ervaren bij het samen ergens voor gaan.
Het doet er niet toe of het een formele of informele, vaste of tijdelijke leider is, maar een leider is er altijd, zodra er sprake is van een groep. We kijken naar leiders op en we verwachten iets. Een visie, inspiratie, sturing, aandacht, beloning. Leiders: we houden van ze en we haten ze. De één wordt bejubeld, de ander verguisd.
De kritiek aan het adres van leiders is niet mals. Graaipraktijken, mismanagement, narcisme – hoe groter de leider en hoe hoger zijn positie, des te groter het risico op falen en vallen. Er heerst ook woede en verontwaardiging over het gedrag van leiders – juist vanwege de enorme kraters die ze slaan in het vertrouwen en soms ook in het welzijn van mensen.
Achter de kritiek schuilt een verlangen naar zinvol leiderschap. Achter het disfunctionele gedrag van leiders schuilt ook een verlangen. Ook in grote bazen schuilt een klein kind. Heel vaak een gewond en miskend kind.
Eentje dat geleerd heeft dat niemand voor je zorgt – dus moet je dat zelf doen. Pakken wat je pakken kunt. Eentje dat geleerd heeft dat de enige manier om staande te blijven is door anderen te domineren, te manipuleren, desnoods te dwingen om te doen wat jij wilt. Pesten om niet gepest te worden. Eentje dat geleerd heeft dat er gewoon Zijn niet voldoende is voor liefde en erkenning – dus moet je doen. Presteren. De snelste rat tussen alle ratten zijn. Glansrijk de finish halen. Eentje dat geleerd heeft dat spotlights, macht, roem en geld verzachting bieden aan de innerlijke leegte – dus zoek je de roes en verdoving van macht, roem en geld op.
De wonden die leiders bij anderen achterlaten, zijn een weerspiegeling van de aan hen toegebrachte wonden. Ook al weten en erkennen ze dat vaak zelf niet. En daarom verdienen leiders compassie. Disfunctioneel en soms zelfs ziekelijk gedrag van leiders moeten we niet bespotten, betreuren, veroordelen – maar begrijpen en met mildheid tegemoet treden.
Zinvol en goed leiderschap faciliteren begint met liefde voor het kleine kind in de grote leider. Met ogen die naast de grootsheid ook de nietigheid zien, die achter de overheersing de angst opmerken. Met een hart dat achter de graaizucht naar geld het verlangen naar liefde voelt. Zinvol en goed leiderschap faciliteren gaat over het respecteren van de grootsheid en bestaansrecht geven aan het kleine. Het gaat over stevigheid om staande te blijven in het ‘geweld’ van machtsvertoning en over zachtheid om als spiegel te mogen fungeren.
Daarom hebben coaches interesse in leiderschap.
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!