Ken je dit? Uit je managementteam, uit je eigen mond, uit de notulen van de directie?
- het is een complexe situatie, waarbij actie reactie geeft
- de organisatieverandering stokt op cultuurkenmerken van de organisatie
- we leggen de verantwoordelijkheid laag in de organisatie, zodat eigenaarschap wordt gestimuleerd
- we besluiten hierbij dat een besluit op dit moment prematuur is
- het is goed om de situatie verder te onderzoeken om onze handelingsmogelijkheden op een rij te krijgen
- het is niet onze verantwoordelijkheid om...
In de 15 jaar dat ik als adviseur of als 'volwaardig' lid bij managementteams zit, verbaas ik me over de wijze waarop er als stoombootjes in de mist langs elkaar wordt gepraat. Hoe veel verhullend taalgebruik er aan een directietafel wordt gebezigd. En hoe verslavend het is. Want hoewel ik word gezien als helder en soms dus confronterend, heb ik ook vaak genoeg meel in mijn mond gehad. Gewoon om ervoor te zorgen dat ik een volgende keer weer aan die directietafel mocht zitten. Of omdat ik het even niet wist. Of omdat ik gezellig meehobbelde met de rest.
Toenemende mist
Juist als het moeilijk wordt, neemt die mist toe. Als een organisatie niet meer loopt, piepend tot stilstand komt. Als een project niet oplevert wat het zou moeten opleveren. Als een managementrapportage of een benchmark niet het gehoopte beeld geeft. En hij neemt toe bij een organisatie waarin fouten zijn gemaakt, fouten die je liever zou vermijden.
Een manager denkt dat hij baat heeft bij mist. Mist zorgt ervoor dat we, als organisatie, kunnen schuilen in onduidelijkheid. Mist geeft de mogelijkheid om te harde waarheden te verhullen en zelfs te doen alsof die er niet is. En soms gaat die harde waarheid dan vanzelf weg. Tenminste, daar hopen we maar op.
Maar die mist die een manager maakt, zorgt er ook voor dat het zicht hem wordt ontnomen. Daarmee verlies je ook je leiderschap. Want leiders hebben behoefte aan duidelijkheid. Aan helderheid. Ook als die duidelijkheid je kwetsbaar maakt.
Helderheid
Het gekke is, dat de mensen in een organisatie haarscherp aanvoelen wat management mist is. En ze voelen ook haarscherp aan wat er eigenlijk staat. Dat is op zich niet zo erg. Want eigenlijk helpt al dat verhullen dus niet. Wat wel jammer is, is dat het voorbeeld dat je als manager dan geeft is: bij moeilijkheden verhul je. Bij moeilijkheden schep je mist. En dat is niet wat je wilt. Je wilt als leider dat jij en iedereen die er werkt, enthousiast, helder en voortvarend moeilijkheden aanpakt. Op een manier die bij de doelstellingen van jouw organisatie past.
Om dat te bereiken, doe je er goed aan om de management mist op te heffen. Zeg het maar gewoon zoals het is. Zonder mist. In jouw woorden, in wat voor jou helder is. En nodig mensen uit daar vragen over te stellen. Want soms is het zo, dat een situatie die voor jou moeilijk is, voor anderen, vanuit een ander perspectief, glashelder is. En zij kunnen je dan zo helpen om het op te lossen.
- het is een complexe situatie, waarbij actie reactie geeft
ik durf niet, of ik weet niet wat ik moet doen - de organisatieverandering stokt op cultuurkenmerken van de organisatie
ik vind dat iedereen stom doet, en dat doen ze al een tijdje - we leggen de verantwoordelijkheid laag in de organisatie, zodat eigenaarschap wordt gestimuleerd
ik heb net een boek gelezen over zelfsturende teams, ik ben gek op nieuwe dingen, dus dat gaan we doen! - we besluiten hierbij dat een besluit op dit moment prematuur is
liefst ga ik even in bed liggen met de dekens over me heen, want ik ben zo bang... - het is goed om de situatie verder te onderzoeken om onze handelingsmogelijkheden op een rij te krijgen
ik vind het lastig en neem even de tijd om hierover na te denken
OF ik vind het lastig, kan iemand mij helpen? - het is niet onze verantwoordelijkheid om...
ik heb een probleem, maar ik hoop dat iemand anders het oplost.
Fotocredit: Unsplash
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste die zijn mening deelt!