Maak je steeds hetzelfde rondje in de vissenkom? Het gebeurt vaak, voordat je het in de gaten hebt. Je routine bepaalt je leven. Je komt niet eens op het idee, dat het anders kan. Juist daarom kijk ik altijd uit naar mijn jaarlijkse bezinningsweek.
Oren
Die begon dit keer met een wandeling in de Voerstreek. Met het boek ‘de giraffe en de jakhals’ in mijn rugzak ging ik op pad. Na een uur zag ik een prachtig bankje in de zon, waar ik niet zo maar langs kon. Het boek raakte me direct. Het verhaal is simpel. Je hebt een keuze: zet je de oren van een giraffe op of van een jakhals? Luister je liefdevol en met vertrouwen dan heb je die van de giraffe. Kruip je in de huid van de jakhals dan laat je je leiden door zorgen en wantrouwen. Oren kun je zowel naar binnen als naar buiten richten. Zo kom je in vier posities. Ik vertaal ze zelf naar werkwoorden. Verhalen vertellen (oren naar binnen) en aansluiten bij wat bij de ander leeft (oren naar buiten) horen dan bij de giraffe. Klagen (oren naar binnen) en overtuigen (oren naar buiten) zijn posities van de jakhals.
Jakhals
In de dagen erna analyseer ik mijn blogs van de afgelopen jaren. Ik kom tot een verbluffende conclusie. Ik ben steeds aan het overtuigen. Theorieën en modellen gebruik ik om duidelijk te maken hoe waardevol het verbindende – en presentiedomein is. Daar is op zichzelf niets mis mee. Wel wanneer het daarbij blijft, zoals bij mij. Door te overtuigen kruip ik in de huid van de jakhals. Ik heb dan de oren naar buiten gericht. Ik weet, wat beter voor de ander is en dat vertel ik. Alsof ik iemand, die het niet met me eens is, met mijn verhaal over de streep zal trekken. Wie daarentegen mijn opvatting deelt, zal zich bevestigd zien. In beide gevallen leidt dat dus waarschijnlijk niet tot veel beweging…
Giraffe
Daarvoor zijn oren van de giraffe nodig, omdat daarmee verbinding met de ander ontstaat. Die moet je echter bij mijn blogs met een zaklamp zoeken. Af en toe vertel ik over mijn ervaringen en belevingen (oren naar binnen). De keren dat ik vanuit een vraag van de lezer vertrek en tips meegeef (oren naar buiten) zijn op één hand te tellen.
Kijken
Dus laat ik de daad direct bij het woord voegen. Wat te doen, wanneer je je als die vis in de vissenkom voelt?
Gun jezelf op z’n tijd een moment van bezinning. Neem je agenda en plan een dag of een week in. Ga naar een andere omgeving. Zet de verbinding met alles wat je dagelijks doet even uit. Dat is de beste positie om te kijken naar de rondjes die je dagelijks zwemt en je af te vragen hoe je ermee door wilt gaan.
Stoplicht:
Doen: Doorbreek je routine door bewust stil te staan
Attentie: Wanneer je vermoedt, dat je steeds dezelfde rondjes draait
Niet doen: Op routine door blijven draaien
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (2)
Linda Gast
Mooi hoe je eigen inzichten over versterking van je blogs onder woorden brengt. En meteen toepast. Wat zou het opleveren als je eindigt met een vraag? Bijvoorbeeld wat de ander, de lezer zou doen.
En wat als je in plaats van DE beste positie zou praten over de positie die voor jou het beste werkt?
Succes vanavond...
Frans Wilms Auteur
Ha Linda,
Dank je wel voor je reflectie. Je biedt subtiele suggesties, die direct tot een een breder - minder dogmatisch - speelveld leiden... Ik neem ze ter harte!
Frans