Je moet een dikke huid hebben als je in de politiek gaat, werd mij verteld. Vroeg of laat krijg je een frontale aanval voor de kiezen, of fungeer je publiekelijk als schietschijf. Veel vaker nog krijg je te maken met onuitgesproken zaken, dealtjes die achter je rug worden gesloten, en medestanders die je ineens de rug toekeren. Spelletjes. Openheid en transparantie ja ja….Hoe ga je daar nu mee om als politicus?
Je kunt natuurlijk het spel leren spelen en meedoen. Er zijn politici die me vertelden dat die openheid en authenticiteit “er nog wel af gaat”, als je maar lang genoeg meeloopt. Er zijn ook mensen die om deze reden niet in de politiek zijn gegaan of ermee gestopt zijn, terwijl ze wel geweldig waardevolle ideeën en de juiste vaardigheden hebben. Ik heb besloten dat ik het wil wagen: een open en authentiek politicus zijn die stuurt vanuit haar Why, politiek bedrijft vanuit de inhoud en zich verre houdt van spelletjes. Of het lukt? Geen idee, maar dan heb ik het tenminste geprobeerd.
Het begint dus met een keuze
Welk type politicus wil je zijn? Wat is je belangrijkste drijfveer? Wil je je gedachtegoed en dat van je partij uitdragen? Wil je dingen voor elkaar krijgen en zo ja, waarom dan? Wil je een belangrijk en gezien persoon zijn en zo ja, waarom is dat belangrijk voor je?
Zoek je erkenning, bevestiging, waardering? Dan is de politiek geen fijne plek voor je. O ja, eventjes wel en je kunt je moments of fame hebben. Maar de mensen van wie je deze waardering krijgt, zijn precies die mensen die je met evenveel gemak weer de rug toekeren. Met andere woorden: deze erkenning is maar weinig duurzaam.
Ik geloof dat juist ook in deze tijd er behoefte is aan politici die oprecht geloven dat:
- Ze ideeën hebben die daadwerkelijk bijdragen aan een betere samenleving
- Ze het meest bereiken met een pro-actieve insteek, uitgaande van hun eigen gedrag en gedachten
- Ze moeten beginnen met het eind in gedachten: “wat zou ik willen dat mensen over 10 jaar zeggen van mijn optreden als politicus?”
Stephen Covey zegt hier het nodige over in zijn “Zeven eigenschappen van effectief leiderschap” en zegt ook dat zijn 3e eigenschap “belangrijke zaken eerst” wortelt in het principe van integriteit. Ik geloof dat dit meer dan waar is. Waar de integriteit op de helling gaat, is de aandacht vaak verschoven naar zaken die minder belangrijk zijn dan je doelstelling als politicus. Bijv. wanneer je mensen het vooral naar de zin wilt maken, of wanneer je – misschien door wrok of bitterheid- je eigen gram of voordeel probeert te halen.
Integriteit heeft dus alles te maken met je aandacht richten op de zaken die echt belangrijk zijn
Als je op deze manier in de politiek staat, krijgt samenwerking ook een andere dimensie. Je zoekt naar samenwerkingsmogelijkheden om te komen tot je doel. Je gaat uit van de zuivere motieven van je politieke collega’s –totdat het tegendeel bewezen wordt. Je zoekt naar synergie en win/win mogelijkheden, zonder je eigen heldere doelstelling uit het oog te verliezen. Wie goed heeft opgelet, heeft al meer Covey-eigenschappen gevonden.
Politiek bedrijven is ook blijven leren
Er is in het leven, ook in het politieke leven, niets funester dan denken dat je er al bent. Dat je alles al weet. Veel mensen denken het allemaal al te weten, omdat ze nu eenmaal “al een stuk langer meelopen”. Een grote valkuil. Blijf leren en ontwikkelen, houd de zaag scherp en inspireer daarmee ook nieuwe (jonge) mensen om werk te maken van hun politieke ambities.
Echt, ook politiek leiderschap begint met persoonlijk leiderschap. En de erkenning die je oogst, laat misschien langer op zich wachten, maar zal wel duurzamer zijn, daar ben ik van overtuigd.
Ben jij ook politiek actief of werk je in een politiek gevoelige omgeving? Dan ben ik benieuwd naar jouw ervaringen! Wat was ooit je drijfveer en in hoeverre is het je gelukt die vast te houden? Heb je een dikke huid gekweekt of strijd je met open vizier? Ik hoor het graag!
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (2)
Anna Gast
De startuitgangspunten zijn heel herkenbaar en ik ben ervan overtuigd dat een groot deel van politici ook dit voor ogen hebben en oprecht geloven. Echter het is in de praktijk een spel waarbij de spelregels ongestraft kunnen veranderen en zeker niet waarover met elkaar communiceerd wordt, waardoor er meerdere spelers een verschillend spel spelen. Dat is onhandig en niet productief.
Daarnaast is vaak zichtbaar dat hoe langer men in het veld meespeelt het behoud van macht en positie belangrijker lijken te worden dan de zo oprechte en bevlogen uitgangspunten.
De politici die deze bevlogenheid proberen te behouden hebben het over het algemeen lastiger dan degenen die met de wind meewaaien, waar deze ook vandaan komt. Goede politici hebben dan ook helaas tijdelijk succes.
Ze snappen dan dat spel met steeds veranderende spelregels niet..?
Dat geconstateerd te hebben is het misschien tijd om de democratie daar ook beter op inrichten. De krachten benutten die er tijdelijk zijn ipv politici die hun leven lang op een politiek stoel vertoeven ook nog beloond worden met speldjes voor 25 jaar gemeenteraadslid.
Wat kan helpen?
Politici moeten deze bevlogenheid behouden. Politici moet niet afhankelijk zijn van de tijdelijke rol en functie en bang zijn voor verlies van deze stoel. Secundaire regelingen kunnen de democratie helpen, zoals terugkeerregelingen naar oude werkgever (ook in bedrijfsleven), maximale termijnen vaststellen hoelang iemand een rol mag vervullen ( bijv. Max 8 jaar of 2 termijnen), verplichte afspiegeling van maatschappij, meer input en openheid via sociale media, tijdelijke financiele onafhankelijkheid (tegen gaan van niet integer gedrag)
Het zou mooi zijn als politiek leiderschap begint met persoonlijk leiderschap, maar zeker ook behoud van authentiek leiderschap gedurende het proces. In mijn ogen kan enige (tijdelijke) onafhankelijkheid creëren de democratie weer nieuw vertrouwen geven.
Immers de democratie is wel het beste model wat we tot nu toe in de wereld voorhanden hebben en moeten we dus koesteren.
Rianca Evers-den Ouden Auteur
Beste Anna,
Dank voor je reactie. Ik herken heel erg wat je zegt, dit is inderdaad hoe het helaas vaak gaat. We moeten de democratie koesteren, maar komen tot nieuwe, gedragen spelregels die niet zomaar even door machtsfactoren omzeild of veranderd kunnen worden. En het gaat ook veranderen, is mijn overtuiging. De samenleving kantelt en het politieke systeem heeft zijn langste tijd gehad en kantelt mee. Het is tijd voor een next-level democracy. Als je me even mailt of linkt, wil ik je mijn ideeën daarover wel sturen. Want samen kunnen we meer!