person_outline

#ontregeldezorg

ontregel de zorg > #ontregeldezorg | Leiderschap

Het thema ‘Ontregel de zorg’ is hot in zorgland. Zorgverleners zijn het beu dat zoveel tijd in allerlei onnodige regels en administratie zit. En terecht! Zij willen meer tijd voor hun patiënt, zij willen met nuttige zaken bezig zijn. Er wordt dan ook actief een bijdrage geleverd aan de vele schrapsessies die zijn georganiseerd, en op (sociale) media komen tal van voorbeelden van onzinnige regels voorbij. Tenenkrommende voorbeelden vaak.

Frustraties

Wat ‘Ontregel de zorg’ in ieder geval zichtbaar maakt is de hoeveelheid aan regels en de frustraties die daarmee gepaard gaan met betrekking tot het huidige systeem. Dit zorgt voor een groei in de bewustwording van wat we zelf hebben gecreëerd. Een systeem dat zoveel regels teweegbrengt dat het frustreert. Waar komt dat toch vandaan, die groei aan regels vanuit het systeem? Is het de drang naar ultieme beheersbaarheid en controle? De onmacht om zelfcontrole en verantwoordelijkheid te nemen? Is het het zo goedkoop mogelijk willen werken dat dit heeft veroorzaakt? Ik geloof dat het systeem, en vele andere systemen als deze, ten diepste zijn gebaseerd op en ontstaan uit wantrouwen. Een onderwerp dat ook wordt besproken in de Weconomics Dialoog op dit platform, onder andere in deel 9: https://www.lerendeleiders.nl/weconomics-en-leiderschap/vruchtbare-organisatiegrond-weconomics-dialoog-deel-9

Wildgroei

In de tussentijd proberen we de wildgroei aan regels te beperken door het schrappen van regels. Wellicht dat hierdoor vertrouwen ontstaat in het met minder regels kunnen werken. Of een bewustwording in de eigen creatiekracht, een geweldige kans om de verantwoordelijkheid weer naar je toe te trekken. Ik vraag me echter wel af in hoeverre we de wildgroei aan regels echt stoppen met dit schrappen.
Ik zie het schrappen eerder als een tijdelijke reductie van complexiteit. Wellicht als gevolg van het nog niet voldoende om kunnen gaan met die complexiteit, en dat niet-weten onvoldoende (h)erkennen? Het systeem lijkt gebaseerd op een patroon; een (wiskundige) vergelijking/formule die zichzelf herhaalt. Laat me je introduceren in het patroon denken en complexiteit reductie. Wie weet zie jij de mogelijkheden tot echte verandering van het systeem dat ons allen zo frustreert.

Fractale patronen

Wij, de mens, de natuur, onze wetten en systemen, wij volgen allemaal patronen; zichzelf herhalende patronen. In de natuur zijn ze prachtig zichtbaar, zoals de groei van een zonnebloem, de schelp van de Nautilus, maar ook de rivierbekken van een delta. Dit worden ‘fractale patronen’ genoemd en ze worden wiskundig (en vereenvoudigd) als volgt weergegeven: z = z2 + c . De uitkomst van de vergelijking (z) is input voor diezelfde vergelijking (z2).

fractals > #ontregeldezorg | Leiderschap

In de natuur zijn de patronen heel harmonieus. De mens heeft echter iets wat de natuur niet heeft: een vrije wil en bewustzijn. Dit betekent dat de patronen van en door de mens gecreëerd niet altijd even harmonieus zijn, dan wel gewenste/fijne resultaten geven. We zien dat bijvoorbeeld op persoonlijk vlak: je verlaat stad, baan en partner omdat het resultaat (de ontstane situatie) je niet aanstaat, om vervolgens te ontdekken dat je weer in diezelfde ongewenste situatie belandt na verloop van tijd. De veranderingen hebben het patroon niet aangepast.

Reductie van complexiteit

Als mens creëren we onze eigen wetten, regels, systemen en organisaties. Dat doen we vanuit een idee, een bepaalde behoefte, een visie. Inzicht hierin leert ons de consequenties zien, het patroon herkennen, en waar nodig aanpassen. Het ontregelen, waar we nu mee bezig zijn in de zorg, lijkt, wat mij betreft, op die wisseling van partner, baan en stad. Je verandert het patroon, de wiskundige vergelijking niet, want de uitkomsten (de onzinnige regels) blijven bestaan. Het ontregelen lijkt eerder op een reductie van complexiteit, maar geen verandering van het zichzelf herhalende patroon.

Limiet aan complexiteit

Nogmaals, we creëren dus ons eigen wetten, regels, systemen, organisaties, etc. Onze eigen patronen en uitkomsten. Dus voor deze vormen geldt hetzelfde principe, dezelfde zich herhalende formule. Deze formule kent echter een limiet met betrekking tot complexiteit. De uitbreiding van de complexiteit, van de uitkomsten van de herhaling, houdt een keer op. Dit wordt geïllustreerd door ‘Koch’s Snowflake’:

fractal snow > #ontregeldezorg | Leiderschap

De driehoek hierboven is het zichzelf herhalende patroon. Het herhaalt zich op elke zijde van de driehoek. Deze herhaling kan niet eindeloos doorgaan. Dat wordt ‘Planck’s Length’ genoemd, een andere wiskundige term. Ik denk dat we nu met het zorgsysteem dus tegen de grenzen van de complexiteit, van het zich herhalende patroon, zijn aangelopen. En, zoals eerder aangegeven in de Weconomics Dialoog, geldt dit niet enkel voor de zorg maar voor heel veel systemen in onze wereld. Denk aan het onderwijs, denk aan de lelijkheden die nu boven komen drijven met betrekking tot de oneindige drang naar economische groei, denk aan ons klimaat, de vele burn outs, etc. Het lijkt een ‘sign of the times’.

Open mind, open heart, open will

Maar goed, even genoeg wiskunde1 en grote wereldproblemen. Terug naar ‘Ontregel de zorg’. Waar het om gaat is dat je dus het patroon dient te ontcijferen. Wij mensen kunnen dat door met een ‘open mind, open heart and open will’2 de toekomst tegenmoet te treden. Denk aan het feit dat wij als mens een vrije wil en bewustzijn hebben. Door een shift in bewustzijn, door onze overtuigingen te bevragen, door open te staan voor andere waarheden. Je kent het wel.
Helaas schieten we nog vaak in doen, in handelen en in behouden wat we kennen. Er wordt immers actie en resultaat verwacht. Je krijgt zoveel minuten per handeling, de resultaten van een project worden van tevoren afgesproken, en ook nog eens binnen welke tijd. Bovendien is dat wat je kent tenminste bekend. Een schijnzekerheid die je in allerlei vormen in ons leven aanwezig is. Terwijl verandering de enige constante is, blijft het moeilijk om met veranderingen mee te gaan.

En ook introspectie en retrospectie worden te vaak nog gezien als uitingen van stilstand. Het is toch van de zotte dat men overweegt om gesprekstijd met de arts op te nemen als product. Dat men zoiets als ‘3 vragen’ heeft moeten invoeren met betrekking tot gedeelde besluitvorming. Hoe complex wil je iets maken?

Een crisis, want daar zitten we in als we het over de zorg hebben, is toch ook wel de grootste uitnodiging om het anders te doen. Zullen we?

1) Met betrekking tot de wiskunde in dit blog ben ik geïnspireerd door Gregg Braden.
2) Uit ‘Leading into the emerging future’ en ‘TheoryU’ van Otto Scharmer, MIT.


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Geschreven door
Pro-Blogger Top Blogger Thought Leader

Leiderschap | Duurzame Welvaart | Spiritualiteit

twitter's Profielfoto > #ontregeldezorg | Leiderschap
twitter antwoordt op het onderwerp: #1720 1 maand 2 weken geleden

Wat vind jij? deel het met ons!

INFO: Je plaatst dit bericht als 'Gast'

×
Niets meer missen?

Schrijf je nu in voor onze (max.) wekelijkse e-zine en mis geen enkel Leiderschapsblog, -vacature of -nieuwsbericht meer.