Het heeft even geduurd voor ik onder woorden kon en wilde brengen waarom een quotum voor vrouwen in topposities me zo tegenstaat. Ik vind het namelijk geen onderwerp waar je een welles - nietes discussie over kunt voeren, daarvoor is het te belangrijk èn complex. Want dat er te weinig vrouwen zijn die in beleid en besluitvorming een verschil maken is duidelijk.
De oplossing zoeken in een quotum past heel erg in deze tijd, waarin we alles planbaar en meetbaar willen hebben. We maken een plan, hangen daar een paar KPI’s aan en dan komt alles goed. Dat werkt in het eerste het beste project niet en met dit onderwerp dus ook niet.
Goed beschouwd gaat het zelfs niet om “meer vrouwen”, maar vooral om een betere balans tussen masculiene en feminiene waarden in alle lagen van de samenleving en organisaties. Vrouwen maken andere keuzes dan mannen. Keuzes die veel mannen net zo goed zouden kunnen maken, mits ze zich veilig genoeg zouden voelen om ook die kant van zichzelf te laten zien. We hebben tenslotte allemaal in meer of mindere mate beide waardesystemen in ons. Helaas is onze huidige samenleving gebaseerd op masculiene waarden, met als gevolg verheerlijking van competitie en het rotsvaste geloof in getallen. Eens oprecht vragen aan iemand hoe het gaat past daar helemaal niet in.
Een quotum voelt voor mij dus als de maakbare oplossing voor een probleem dat op een heel ander niveau aangepakt moet worden. Op scholen, in gezinnen en in organisaties zal allereerst een gesprek plaats moeten vinden over wat belangrijk is. Voor het individu, voor de groep, voor een samenleving. Er zal gepraat moeten over wat succes is en dat zich dat heel vaak niet laat uitdrukken in marktaandeel, hoe vaak je per jaar op vakantie gaat of winstmaximalisatie.
Volgens mij vinden we allemaal dat dit belangrijk en nodig is, uitgesproken of niet. Laat het dan de vrouwen zijn die er aan beginnen. Voer het gesprek met je partner, je familie, je collega’s. Steun vrouwen om je heen die het lastig vinden dit gesprek te voeren. Het opleggen van een balans door middel van een quotum gaat volledig voorbij aan de echte uitdaging. Het is als vragen aan je man of je meer mag gaan werken. Geen haar op je hoofd toch?
Steun Lerende Leiders - een kop koffie
Reacties (2)
Vivienne van Leuken
Hoi Lindsie,
Ik begrijp je betoog. Het gaat idd meer om het leren kennen van andere normen en waarden dan degenen die nu de boventoon voeren. En ja, een quotum lijkt me idd een behoorlijk masculiene maatregel. En zeker, we moeten deze gesprekken op alle niveaus houden.
En toch ben ik voor een quotum. Als versnellingsmechanisme in een taaie, redelijk rigide wereld, waarin feminiene normen en waarden nog dagelijks onder de voet worden gelopen. Waarin iedereen die niet tot de geldende norm behoort (vrouw, invalide, niet-blank, etc.) nog vaak geneigd is zich te conformeren aan deze norm.
Ik denk dat het gewoon nodig is, om een homogene groep te voorzien van andersdenkenden, en om het tempo er in te houden. Want hoeveel eeuwen moet het nog duren, voordat we allemaal beseffen dat inclusiviteit en deep democracy ons verder brengt?
Meer hierover in de volgende blogs:
1. 'De normmedewerker'
https://www.lerendeleiders.nl/trendingtopics/329-de-normmedewerker
2. 'Waarom Thatcher een bitch werd'.
http://www.viviennevanleuken.nl/blog/10919/
Lindsie van der Horst Auteur
Dank voor je reactie, Vivienne.
Zou ik gevraagd worden te stemmen voor of tegen een quotum, dan zou ik voor stemmen. Want inderdaad, soms is er een duw(tje) nodig om iets op gang te krijgen.
Laten we niet vergeten dat het niet DE oplossing is. Dat is vaak de teneur die ik denk te lezen en horen in discussies over het vrouwenquotum. Als dat er eenmaal is, komt alles goed. Zelfs nu, Duits, onderzoek naar de Noorse situatie (quotum voor raden van commissarissen) vaststelt dat het voor raden van bestuur en andere leidinggevende lagen in organisaties niet uitmaakt. De conclusie van het artikel is wel dat het de hoop van vrouwen doet leven; ze verwachten meer kans te maken op dergelijke posities. Ik vraag me af of dat is wat we willen bereiken.
Onderzoek (http://www.zeit.de/karriere/2014-08/frauenquote-fuehrungskraft-unternehmen-norwegen)
Het blijft een diverse kwestie! :-)