Persoonlijk Leiderschap
Obama speech - Mandela's memorial service - Choose!
“...And so we, too, must act on behalf of justice. We, too, must act on behalf of peace. There are too many people who happily embrace Madiba's legacy of racial reconciliation, but passionately resist even modest reforms that would challenge chronic poverty and growing inequality. There are too many leaders who claim solidarity with Madiba's struggle for freedom, but do not tolerate dissent from their own people. And there are too many of us who stand on the sidelines, comfortable in complacency or cynicism when our voices must be heard...
...Nelson Mandela reminds us that it always seems impossible until it is done. South Africa shows us that is true. South Africa shows us that we can change. We can choose to live in a world defined not by our differences, but by our common hopes. We can choose a world defined not by conflict, but by peace and justice and opportunity...”
Het managen van verwachtingen begint met managen van je eigen verwachtingen
In deze tijd van crisis waar alles onder druk staat, worden veelal (te) hoge eisen aan mensen en instanties gesteld. Facility managers weten daar alles van. Servicegericht als zij zijn lopen zij vaak op hun tenen om het maximale te kunnen leveren. Niet voor niets is de afgelopen drie jaren een begrip als hospitality met een sterke opmars bezig
Crisis?
Mijn ouders hebben de oorlog meegemaakt. Zij hebben samen met anderen na de oorlog gebouwd aan het Nederland zoals wij dat nu kennen. Een andere generatie, een generatie die een crisis heeft meegemaakt en zoals wij dat voelen: heeft 'overleefd'. Dat was een echte welZIJNs crisis.
Vroeger was alles beter...
Toen ik jaren geleden mijn ouders het blije bericht bracht dat ik het huis uitging vroegen zij mij waar ik naar toe ging. Ik zei trots: 'Ik heb een appartement gekocht'.
Daar waar ik verwacht had dat ze blij voor me waren, was dat niet zo. Zij vroegen mij: 'maar hoe kom je aan dat geld om dat appartement te betalen?' Waarop ik zei: 'van de bank natuurlijk, kom op zeg... dat heet een hypotheek en iedereen heeft die...'
Mijn ouders waren boos, teleurgesteld, gekwetst: hadden ze hier dan zo hard voor gewerkt? Hun zoon die, nota bene vol trots, zijn hand ging ophouden om geld dat niet van hem was en waar hij niets voor gedaan had te ontvangen en uit te geven... Ik begreep daar niets van...
(Dienend)Leiderschap – Wat doe je zelf?
De wereld waarin we met elkaar leven is aan het kantelen.
Laat ik me voor het overzicht in deze column beperken tot Nederland. De problemen hier alleen al zijn groot genoeg. Eerst een bank en crisis en daarna een economische crisis zorgen er al vanaf 2007 voor dat overheden, bedrijven en instanties aan het zoeken zijn naar een nieuw evenwicht. De werkloosheid in Nederland blijft maar groeien. En natuurlijk is daar de ook al lange tijd durende milieuproblematiek. Het lijkt wel of mensen hun maatschappij opnieuw moeten uitvinden. Mijn vaste overtuiging is dat voor dit proces nieuwe leiders nodig zijn. Om gelijk maar klare wijn te schenken: dienende leiders!
Hoera! We zijn vrij!
Weermannen zetten hun olijkste gezicht op en met veel zwaaiende armgebaren maken ze ons erop attent dat het zonnetje toch vooral schijnt tijdens de komende, collectieve, vrije dagen.
Want naast de ontelbare werkloze mensen, die maar wat graag zouden werken, is het nu het héle land bezig met niet werken. We zien er ook naar uit dat we vrij zijn. Niet werken, want we zijn vrij. En dan doen we blijkbaar andere dingen dan als we werken.
Over het begrip 'vrijheid' zijn zeer veel dikke boeken geschreven. Maar globaal kun je zeggen dat vrijheid vooral in je hoofd zit. Vrijheid is perceptie. Iedereen ervaart vrijheid ook anders.
Wat we kunnen leren van geld, ego’s en dienend zijn
Ik lees in de krant dat vorig jaar 70 procent van de Nederlandse huishoudens heeft bezuinigd. Het geluksgevoel is echter niet gemeten. Zijn wij Nederlanders nu gelukkiger of ongelukkiger nu we (moeten) bezuinigen? Hoe kun je met minder geld meer innerlijk geluk ervaren vanuit persoonlijk leiderschap? Wat kan het topmanagement hiervan leren?