Anderen leiden
De dialoog over Samensturing, deel 5
In deel 5 van de dialoog over Samensturing ga ik natuurlijk in op de vragen van Kees. Alleen al over de impact die de dialoog kan hebben in de politiek kan ik al wel 3 blogs vullen.
De nieuwe vragen wil ik niet slechts stellen aan Joop maar aan alle lezers. Voel je vrij om te reageren! Wil je niet onder dit blog reageren of weet je niet hoe dat werkt, dan kun je natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar rianca@deveranderstudio.nl Geef dan ook even hoe je wilt dat ik omga met je reactie. Is het een vraag aan mij, aan ons vieren of mag ik het delen zodat anderen ook weer kunnen reageren. Ook vragen die je graag behandeld zou willen zien tijdens onze workshop bij Lerende Leiders Live zijn van harte welkom! Ik kijk uit naar je reactie!
De dialoog over Samensturing, deel 4
Over verbinding, vertrouwen, vakvrouwschap en wederkerigheid
Een jaar geleden schreef ik, samen met Joop een boek over samensturing en leiderschap in de Zorg.1 We onderzochten daarin de betekenis van het adagium ‘de cliënt staat centraal’ en constateerden dat veel zorgorganisaties dat principe wel onderschrijven, maar dat de praktijk veel weerbarstiger is.
Toen ik dit boek aanbood aan een van de verzorgenden in het verpleeghuis waar mijn moeder woont was haar reactie nogal confronterend: “Zelfsturing..?, Ja, dat zouden ze hier wel willen, dan krijgen wij er nog meer taken bij en krijg ik het op mijn brood als er iets niet goed gaat..”
De wereld wat vertellen
Ergens begin van de zomer spreek ik af met Frank. Hij is de partner van een vroegere vriendin van mijn (inmiddels ex-)vrouw. We hebben elkaar gevonden via LinkedIn. Wat begon als opnieuw kennismaken, is inmiddels een spannend jongensboek aan het worden. Iedere dag verrassen we elkaar met nieuwe initiatieven. We are in business!
De dialoog over Samensturing, deel 3
Over verbinding en ontmoeting
Joop Boukes, jij vraagt mij of ik mij herken in de latente verbinding die vanuit ontmoeting tot stand komt.
Onze eerste ontmoeting versterkte inderdaad een verbinding die onbewust al aanwezig was. En waarom? Er was oprechte aandacht. Jij - en ook Kees (Schilder) - luisterden echt naar mijn verhaal, waren aanwezig. Er werden vragen gesteld, prikkelend en uitdagend. Vragen om te kunnen begrijpen, om begrepen te worden, ik bespeurde geen oordeel. Vragen die mij uitnodigden om mijn visie, ideeën en waarden met jullie te delen. We maakten op die manier echt contact. In mijn opvatting gebeurt het juist in de ontmoeting, daar ontstaat de verbinding!
Valkuilen van teams en de 5 stressfactoren van leiders
Ervaren leiders aan het woord over teamgroei, zorgen voor jezelf en dromen
Dit is een vervolg op mijn vorige blog waarin ik in gesprek ben gegaan met Simone Klein Hesselink en Bas Dopheide.
Simone heeft een eigen bedrijf in advisering, interim management en mediation met name in de zorg. Zij heeft al met veel teams gewerkt in complexe situaties. Op dit moment is zij interim manager bedrijfsvoering in een ziekenhuis. Simone heeft een vriendelijk puberende zoon en dochter. Beiden studerend. Zij is zelf zeer actief met sport, bestuursfuncties en reizen.
Bas Dopheide is ondernemer en Psychomotorisch (ervaringsgericht) trainer. Daarnaast is hij docent aan de bacheloropleiding Psychomotorische Therapie & Bewegingsagogie van de CALO. Bas heeft meer dan 10 jaar gewerkt in de forensische psychiatrie en gehandicaptenzorg waarvan 6 jaar als leidinggevende. Bas is getrouwd en heeft twee nog jonge kinderen.
Wij hebben in het eerste deel 2 thema's besproken (leiderschap vs. leidinggeven en persoonlijke ontwikkeling). Nu volgen nog 3 thema's.
Lef en liefde, over leiderschap
De man tegenover me kijkt me ongelovig aan door zijn zwartomrande brillenglazen. “Dat woord, dat is niet professioneel”, zegt hij. We hebben het, onder het genot van een heerlijke maaltijd, over leiderschap. En ik zei net: “Liefde, daar draait het om bij leiderschap.” De man neemt de tijd om me uit te leggen waarom ik 'dat woord' nooit meer moet gebruiken. Ik luister meestal graag naar zijn ervaringen en adviezen. Dit keer kan ik er niets mee. “Als ik aan mensen leiding geef, kan ik dat alleen maar doen door een beetje van ze te houden”, hou ik vol. Hij vindt het de tijd er niet rijp voor. “Over een jaar of tien ga ik met pensioen”, zegt de man met de bril.”Als ik dan het lef heb om in mijn afscheidsspeech het woord 'liefde' te gebruiken, dan ben ik trots op mijn carrière.” Inderdaad, je hebt er lef voor nodig, om liefdevol te zijn. En lef en liefde moeten samen optrekken.